ในชีวิตเราตั้งแต่เป็นเด็กมารู้จักคนน้อย ไม่ค่อยมีเพื่อน ชอบเล่นเกม บางครั้งก็น้อยใจชีวิตหลายเรื่องทั้งเรื่องฐานะ การงาน การเรียน คนอื่นๆที่เป็นพวกพี่ๆก็โตเรียนจบทำงานกันหมดแล้ว เหลือแต่เราที่ยังหาอะไรเป็นหลักเป็นแหล่งในชีวิตไม่เจอสักที มันทั้งรู้สึกเหงาและเคว้งไปพร้อมๆกัน ถึงจะมีบ้านมีรถแล้ว
แต่ก็ไม่ได้สร้างครอบครัวเป็นของตัวเอง ถึงจะเป็นชีวิตที่เป็นตัวของตัวเองแต่ก็ยังเหงาอยู่ดี เคยคาดหวังว่าจะเรียนจบจนกว่าจะได้ใบประกาศนียบัตร เคยคิดจะเข้า ม.เอกชน แต่ค่าครองชีพแพงเกิน ทุกวันนี้ก็ยังศึกษาสถานศึกษาของราชการอยู่ใครที่กำลังทำงานหรือว่าเรียนอยู่ก็สู้ๆนะ