อยากหายไปแบบไม่เจ็บปวด

ผมเลิกกับแฟนมาสักพักนึงแล้ว3-4วัน พยายามที่จะมูฟออนแต่มันไม่ไหวเลย เจ็บมาก เหนื่อยมากๆ นอนหลับๆตื่นๆทุกคืน เพราะหลับตาก็นึกถึงแต่เรื่องเก่าๆ ภาพในหัวที่เราคู่กัน ผมอยากให้มันเป็นแค่ความทรงจำ เป็นแค่อด

เหนื่อยเหลือเกิน.... อยากหลับแล้วไม่ตื่นมาเลย.... หัวใจมันเหนื่อยล้า....

เจ็บปวดไปทั้งใจ

เราเหนื่อยแล้วอะ..เราเหนื่อยที่จะพยายามวิ่งตามอีกแล้ว พอเหอะเนอะ พรุ่งนี้เราจะหยุดทุกอย่างแล้ว เราจะไม่คิดถึงแกอีกแล้ว ต่อจากนี้เราจะคิดถึงแต่ตัวเอง เราจะไม่ปกป้องแกอีกแล้ว.. พอกันที*

คุณคิดว่าอย่างไหนที่ทำให้คุณเจ็บปวดมากกว่ากันคะระหว่าง คุณรู้ความจริงว่า คนที่คุณรักเขาชอบเขา เขาไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกับคุณเลยแม้แต่น้อย และพยายามที่จะผลักไสคุณ ให้คุณเลิกยุ่งกับเขา เพราะเขาไม่ต้องการ

เคยมั้ย เคยมีอดีตที่เคยทำผิดพลาด มันแก้ไม่ได้ มันคอยหลอกหลอนเรา จนเราไม่อยากอยู่แล้ว มันเจ็บปวดหัวใจ แต่ก็โดนขุดขึ้นมาบ่อยๆ

กระทู้นี้ตั้งมาเพื่อแลกเปลี่ยน แค่อยากรู้ว่าเพราะอะไรถึงยอมที่จะเป็นมือที่สาม ยอมที่จะเป็นน้อย เพราะความรัก เพราะเงินตรา เพราะโดนบีบบังคับ แชร์ประสบการณ์กันได้ ไม่ว่าเหตุผลจะเป็นอะไร เราก็จะไม่จั๊ดคุณ

หากคุณเป็นแฟนกัน ประมาณ 1 ปีและเคยคิดที่จะ หมั้นหมายกันอย่างเป็นทางการเคยไปเที่ยว ตจว. ด้วยกันมา 2 ครั้ง(ซึ่งหมายความว่าเคยร่วมหลับนอนกันแล้ว)แต่ด้วยเหตุผลบางประการที่ไม่สามารถหมั้นหมายกันได้ และ ทั้ง

คบกับแฟนมาเกือบสามปี ตอนเค้าตกงานเจ็ดเดือน เราอยู่กับเค้า ซัพพอร์ตเค้าเท่าที่สามารถทำได้ พอเค้าได้งาน ไปทำงานไกล ขับรถสองชั่วโมงแต่ไม่ได้ไปกลับ ไปได้เดือนกว่า ไปเจอว่า แอบคุยกันกับน้องรหัสของเราเอง คน