สวัสดีค่ะ.. เรามีแฟนแล้วรักแฟนมาก แต่เรามีพี่ที่สนิทกันมากๆ ทำงานด้วยกัน พี่เขาจะคอยอยู่เคียงข้าง ซัพพอตทุกอย่าง แม้แต่ความรู้สึก เขาคอยผลักดันให้เราแสดงความสามารถออกมา อยู่กับเราในวันที่ยิ้มและกอดเราในวันที่ร้องไห้ จนวันที่เราเลิกกับแฟน เขาคือคนแรกที่ให้กำลังใจเราและไม่ทิ้งไปไหนเลย.. "เราสามารถอ่อนแอ และเป็นตัวเองได้แบบที่เราเป็น" ตอนที่เรามีแฟนเราแทบไม่เคยคิดถึงพี่เขา แต่ตอนนี้เราว่าเราอบอุ่นทุกครั้งที่เจอพี่เขา เรานัดเจอกันบ่อยขึ้น ทานข้าวด้วยกันบ่อยขึ้น จากเดิมที่เจอแต่เวลาทำงาน เรากับพี่เขาสนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ และเราก็ตกหลุมรักพี่เขาาาาา กรี๊ดดดดดดดดดดดดด! ฉันตกหลุมรักเขาตอนไหนก็ไม่รู้ ทุกครั้งที่เจอกันมันมีความสุขมาก มันมีมากกว่าตอนที่เป็นพี่น้องกัน ทุกคนต่างเห็นด้วยที่เราจะคบกัน แต่.. เขารักแม่มาก จนไม่อยากให้ใครเข้ามาทำให้ตัวของพี่เขารักคนอื่นมากกว่าแม่ เขากลัวมากที่จะปล่อยแม่และมารักเรา ทุกอย่างในชีวิตเขาต้องมีแม่ แม่คือทุกอย่างในชีวิตของเขา ยิ่งเราสนิทกันมากขึ้น ยิ่งทำให้เขาห่างจากเราเรื่อยๆ ทุกคนบอกว่าเขารักเรา แต่อะไรที่ทำให้เขาไม่ชัดเชน เราพร้อมที่จะเคียงข้างเขา ตอนนี้เราก็คียเรื่องงาน เรื่องสนุกได้ปกติเลยนะ แต่ความรู้สึกในใจเหมือนเราพยายามปิดมันไว้ เราควรทำไงต่อดีอ่ะ ???
แอบรักรุ่นพี่