เราควรจัดการปัญหาแบบนี้ยังไงดี?

เพื่อนมหาลัยในกลุ่ม  เราไม่ค่อยอยากไปไหนด้วย เรารู้สึกไปแล้วไม่เคยมีความสุขเลย เคยเป็นไหมเวลาเพื่อนชวนไปร้านเหล้าบ่อย แต่เราไม่อยากไป เราเบื่ออยากยุแค่ห้อง  เคยบอกว่าถ้าไป ไปได้แค่เท่านี้นะ ไม่ไปอีก แต่ก็ชวนไปอีกเหมือนเดิม เวลาไปเราไม่ค่อยสนุกเหมือนเราไปกะเพื่อนสมัยมัธยม เราพยายามหนี ทำตัวไม่ว่าง ทั้งที่เขารู้ว่าเรามีเหตุผลอะไร แต่ก็ชวนไปเที่ยวตลอด เราหนีทุกช่องทางไม่เล่นเฟส ไลน์ ไอจี จนเราคิดว่าเราผิดปกติ อะนนี้ยังไม่เท่า มีเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่ง ตอนแรกเรารู้จักนิสัยมาบ้างแล้ว เราก็ไม่อะไร แต่มีวันนึงนางพูดทำให้เรารู้สึกไม่ดีมากเลย  ทั้งที่นางเคยทำ แต่ทำไมต้องมาพูดแบบนี้กับเรา ถ้าคนนั้นเป็นคนดี  เราจะไม่โกรธอะไรเลย แต่เรารู้ทุกเรื่องที่นางเคยทำ เรารู้มาตลอดว่านางไม่ได้ดีแบบที่เพื่อนคนอื่นคิด เราฟังจากการนินทาคนอื่น เราเคยคิดว่าทำไมต้องพูดเหมือนอิจฉาเพื่อนว่าสวยกว่า ทำไมต้องทำตัวข่มคนอื่น เรารับไม่ได้จริงๆวันนั้น ทั้งๆที่เราโดนนางจิกมาตลอด เรายอมให้นางพูดว่าเราโง่ที่ไม่สู้คนอื่น แต่การด่าคนอื่นเราด่าได้ แต่เรักษาน้ำใจเพื่อน ถ้าพูดไปมันจะแตกหัก  เรารู้สึกแย่ ไม่อยากไปกับเพื่อนในกลุ่มเลย คนฟังกับคนที่พูดไม่คิด คนฟังมันจำจริงๆ เราเคยปลอบใจตัวเองว่าไม่ต้องคิดมาก นางอาจจะเป็นคนพูดตรง แต่เราเข้าใจในวันนั้นเลยพูดตรงกับปากหมามันคล้ายกัน เป็นเพื่อนกันไม่ควรพูดในสิ่งที่เราเคยทำผิดแล้วมันแย่ให้คนอื่นฟังก็ได้ สิ่งที่นางเคยทำ เรายังไม่เคยพูดให้ใครฟังเลย เรารู้สึกอึดอัดอีกไม่กี่เดือนเราก็เรียนจบมหาลัยแล้ว เราจะได้ใช้ชีวิตที่เราเลือกได้ ไม่อยากไปก็ได้ ไม่ใช่บังคับ อีกอย่างเราไปกะเพื่อนคนอื่นที่ไม่ได้ยุกลุ่มด้วย เรารู้สึกสบายใจมากกว่าไปกะกลุ่มตัวเอง เราชอบการที่เขาเข้าใจเรา ไม่ใช่บอกเอาเราก็ได้ แต่เรื่องมากเหมือนเดิม เราแค่อยากมาระบายความในใจ ไม่รู้จะพูดให้ใครฟัง เราไม่อยากให้คนในชีวิตจริงรู้ เรารู้สึกว่าให้คนที่ไม่รู้จักฟังจะดีกว่า เราไม่อยากให้คนอื่นรู้สึกไม่ดีกะเพื่อนคนนั้น ขอบคุณที่อ่านจบค่ะ