ผมเป็นคนที่แทบจะไม่มั่นใจอะไรในตัวเองเลย ในที่นี่จะพูดถึงเรื่องไลฟ์สไตล์ การแต่งตัวต่างๆ ทุกทีที่ผมจะทำอะไรใหม่ๆที่ผมอยากทำคนรอบข้างมักพูดแบบทำให้ผมเสียความมั่นใจเช่น
1.เรื่องทรงผมเป็นอะไรที่ฝังใจมากตั้งแต่สมัยเด็กเวลาผมตัดทรงอะไรมาที่ เพื่อก็จะล้อแล้วหัวเราะกันว่า ใครเข้าฝันให้ตัดทรงนี้เนี่ย ทรงห่าอะไรว่ะ ชาวบ้านบางระจันเหรอ แล้วก็พากันหัวเราะ ทำให้ตอนโตมาทำให้ผมขาดความมั่นใจเรื่องทรงผมมาก อยากจะตัดทรงอะไรทำอะไรก็้สึกกังวลว่าโดนล้อ เหมือนสมัยเด็กไหม ตอนสมัยเรียนปี1 ผมอยากลองตัดสกินเฮดบ้างตัดมาเพื่อนก็พูดไปทำห่าไรมาช่างร้านไหนกูจะไม่ไป ช่วงไหนไว้ยาวจะแสกกลางก็จะโดนทักว่า ยังกับหมู่บ้านบางระจัน มันเลยทำให้เราไม่กล้าลองอะไรที่เราอยากทำเลย
2.หลายปีก่อนสมัยเรียนมัธยม ผมอยู่วงโยแล้วมีการซ้อมเดินแถวกันตากแดด ผมเลยใส่แว่นดำเพราะต้องทำหน้าตรงตลอดก้มหน้าหลบแดดไม่ได้ แสงมันแยงตา ก็มีคนล้อว่าจะไปขายล็อตเตอรี่ที่ไหน จากนั้นทุกคนในวงไม่ว่าจะเป็นน้องๆ พี่ๆ ก็พากันหัวเราะ มันทำให้ผมอายชีวิตนี้ไม่กล้าใสแว่นดำอีกเลย
3.รูปโปรไฟล์ในเฟซบุ๊ค ไอจี ผมเคยลงรูปไป ก็มีคนมาเม้นทำนองว่า ถ่ายบัตรประชาชนเหรอว่ะ ช่วงนี้เสพหรือขายว่ะ มันทำให้ผมไม่กล้ามั่นใจในลุคนัวเองเลยไม่กล้าลงรูป ถ้าจะเปลี่ยนรูปโปรก็จะเปลี่ยนโดยที่ตั้งค่าไม่ให้คนเห็นหน้าไทม์ไลน์
4.หน้าตาผมมักจะโดนเปรียบเทียบกับเพื่อนที่หน้าตาดีคนนึงซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกัน บางครั้งก็เคยได้ยินคนพูดว่า เพื่อนผมมันหล่อจังว่ะขาวตี๋สเปคเลยนี่อะไรไม่รู้ ไม่แปลกทำไมแฟนเค้าถึงสวยละไม่มีแฟน
5.เวลาผมทำงานหนักๆหน้าตาก็โทรม เพื่อนก็ชอบทักว่าช่วงนี้เสพหนักเหรอว่ะบางครั้งก็ไม่ได้คิดมากหรอกอันนี้พอรับได้ แต่มีวันนึงผมทำงานสองกะตั้งแต่ 08.00 ถึงตี 2 กำลังขับมอไซต์กลับห้องเจอตำรวจขอตรวจละพูด ว่าไอ้น้องหน้าตาเอ็งแบบนี่พี่ถามตรงๆวันนี้เสพยามาหรือเปล่า ก็เฟลไปนิดนึงอ่ะพยายามขยันทำงานหนักแต่มาเจอคำพูดแบบนี้
6.ผมเป็นเด็กตจว.ตั้งแต่อนุบาลยันมหาลัยก็เรียนที่ตจว.หมดเลย พอได้เข้ามาทำงานใน กทม.รู้สึกไม่มั่นใจการแต่งตัวของตัวเองเลย มันจะเชยไปไหม แต่ตัวไม่ดีไหม ทำไมใส่เสื้อธรรมดาจัง ไปเห็นคนแถวสยาม จุฬา อะไรพวกนี้ละแบบคนเห็นในเมืองเค้าแต่งตัวดีๆกันทุกคนละทำให้ผมไม่มั่นใจที่จะแต่งตัวออกไปเจอผู้คนเลย แต่ข้อนี้ไม่มีใครพูดอะไรผมคิดไปเอง
นี่เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ชีวิตผม ไม่กล้าที่จะลองอะไรใหม่ๆ ที่ผมอยากทำ ที่ผมอยากลอง เพราะกลัวคำที่คนรอบข้างพูด ตั้งแต่สมัยเด็กที่โดนล้อหัวเราะมันเลยทำให้ผมเหมือนเป็น loser ไม่กล้าทำอะไรที่ตัวเองอยากทำมาก เช่นเรื่องความรัก ผมไม่กล้าจีบใครเพราะคิดว่าไม่มีใครจะชอบloser อย่างเรา ดูถูกตัวเองไปหมด เข้าใจว่าทุกคนในชีวิตที่พูดอะไรไม่มีใครตั้งใจคิดร้ายกับเราเลย มีแต่เราที่เป็นไปเอง ผมควรทำยังไงดีให้ตัวเองมีความมั่นใจในตัวเองมากขึ้น
ทำยังดีอย่างเป็นคนมีความมั่นใจในตัวเอง อยากทำอะไรตามใจตัวเอง
1.เรื่องทรงผมเป็นอะไรที่ฝังใจมากตั้งแต่สมัยเด็กเวลาผมตัดทรงอะไรมาที่ เพื่อก็จะล้อแล้วหัวเราะกันว่า ใครเข้าฝันให้ตัดทรงนี้เนี่ย ทรงห่าอะไรว่ะ ชาวบ้านบางระจันเหรอ แล้วก็พากันหัวเราะ ทำให้ตอนโตมาทำให้ผมขาดความมั่นใจเรื่องทรงผมมาก อยากจะตัดทรงอะไรทำอะไรก็้สึกกังวลว่าโดนล้อ เหมือนสมัยเด็กไหม ตอนสมัยเรียนปี1 ผมอยากลองตัดสกินเฮดบ้างตัดมาเพื่อนก็พูดไปทำห่าไรมาช่างร้านไหนกูจะไม่ไป ช่วงไหนไว้ยาวจะแสกกลางก็จะโดนทักว่า ยังกับหมู่บ้านบางระจัน มันเลยทำให้เราไม่กล้าลองอะไรที่เราอยากทำเลย
2.หลายปีก่อนสมัยเรียนมัธยม ผมอยู่วงโยแล้วมีการซ้อมเดินแถวกันตากแดด ผมเลยใส่แว่นดำเพราะต้องทำหน้าตรงตลอดก้มหน้าหลบแดดไม่ได้ แสงมันแยงตา ก็มีคนล้อว่าจะไปขายล็อตเตอรี่ที่ไหน จากนั้นทุกคนในวงไม่ว่าจะเป็นน้องๆ พี่ๆ ก็พากันหัวเราะ มันทำให้ผมอายชีวิตนี้ไม่กล้าใสแว่นดำอีกเลย
3.รูปโปรไฟล์ในเฟซบุ๊ค ไอจี ผมเคยลงรูปไป ก็มีคนมาเม้นทำนองว่า ถ่ายบัตรประชาชนเหรอว่ะ ช่วงนี้เสพหรือขายว่ะ มันทำให้ผมไม่กล้ามั่นใจในลุคนัวเองเลยไม่กล้าลงรูป ถ้าจะเปลี่ยนรูปโปรก็จะเปลี่ยนโดยที่ตั้งค่าไม่ให้คนเห็นหน้าไทม์ไลน์
4.หน้าตาผมมักจะโดนเปรียบเทียบกับเพื่อนที่หน้าตาดีคนนึงซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกัน บางครั้งก็เคยได้ยินคนพูดว่า เพื่อนผมมันหล่อจังว่ะขาวตี๋สเปคเลยนี่อะไรไม่รู้ ไม่แปลกทำไมแฟนเค้าถึงสวยละไม่มีแฟน
5.เวลาผมทำงานหนักๆหน้าตาก็โทรม เพื่อนก็ชอบทักว่าช่วงนี้เสพหนักเหรอว่ะบางครั้งก็ไม่ได้คิดมากหรอกอันนี้พอรับได้ แต่มีวันนึงผมทำงานสองกะตั้งแต่ 08.00 ถึงตี 2 กำลังขับมอไซต์กลับห้องเจอตำรวจขอตรวจละพูด ว่าไอ้น้องหน้าตาเอ็งแบบนี่พี่ถามตรงๆวันนี้เสพยามาหรือเปล่า ก็เฟลไปนิดนึงอ่ะพยายามขยันทำงานหนักแต่มาเจอคำพูดแบบนี้
6.ผมเป็นเด็กตจว.ตั้งแต่อนุบาลยันมหาลัยก็เรียนที่ตจว.หมดเลย พอได้เข้ามาทำงานใน กทม.รู้สึกไม่มั่นใจการแต่งตัวของตัวเองเลย มันจะเชยไปไหม แต่ตัวไม่ดีไหม ทำไมใส่เสื้อธรรมดาจัง ไปเห็นคนแถวสยาม จุฬา อะไรพวกนี้ละแบบคนเห็นในเมืองเค้าแต่งตัวดีๆกันทุกคนละทำให้ผมไม่มั่นใจที่จะแต่งตัวออกไปเจอผู้คนเลย แต่ข้อนี้ไม่มีใครพูดอะไรผมคิดไปเอง
นี่เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ชีวิตผม ไม่กล้าที่จะลองอะไรใหม่ๆ ที่ผมอยากทำ ที่ผมอยากลอง เพราะกลัวคำที่คนรอบข้างพูด ตั้งแต่สมัยเด็กที่โดนล้อหัวเราะมันเลยทำให้ผมเหมือนเป็น loser ไม่กล้าทำอะไรที่ตัวเองอยากทำมาก เช่นเรื่องความรัก ผมไม่กล้าจีบใครเพราะคิดว่าไม่มีใครจะชอบloser อย่างเรา ดูถูกตัวเองไปหมด เข้าใจว่าทุกคนในชีวิตที่พูดอะไรไม่มีใครตั้งใจคิดร้ายกับเราเลย มีแต่เราที่เป็นไปเอง ผมควรทำยังไงดีให้ตัวเองมีความมั่นใจในตัวเองมากขึ้น