แม่เราเป็นโรคกึ่งๆซึมเศร้าอะ แล้วก็คือตัวเราเองอยู่ม.5 เราก็เรียนไม่ได้เก่งอะไร ก็เรียนตามที่เขาอยากให้เรียน แล้วคือเราไม่มีห้องนอนแยกเราต้องนอนกับแม่แล้วคือแม่เราก็เป็นครูเค้าก็ชอบสั่ง ชอบนู่นชอบนี่ บ่นเยอะแยะ เราพยายามเรียกร้องมาตลอดว่าเราเองอยากได้สิทธิ์เป็นของตัวเองบ้าง อยากมีห้องส่วนตัว อยากแบบเปิดเผยทุกอย่างกับแม่ได้ เรามีแฟนเราก็บอกไม่ได้ก็ต้องแอบๆคบไปแล้วประเด็นก็คือ เรามีปัญหาเรื่องแม่ไล่เราไปนอนทุกวันตอน 4 ทุ่ม เราเองก็พยายามพูดมาตลอดว่าเราอะโตแล้วนะ เรารู้จักหน้าที่ของตนเอง เราไม่เคยขาดเรียน เราไม่เคยติด 0 เราไม่เคยมผ เรียนได้กลางๆ คือเราแค่อยากให้แม่เราปล่อยเราให้เหมือนลูกคนอื่นบ้าง ช่วงนี้เค้าจับตาดูเราตลอด เราเล่นคอมอยู่ก็เดินมาแอบดูบ้าง บางครั้งก็เรียกบ้างเหมือนต้องการความสนใจ เราก็คุยปกติ แต่พอตกกลางคืนก็มีปัญหานี้อีกทุกวัน เราก็ไม่อยากทนแล้วเพราะเราได้พูดไปหมดแล้วที่เราควรจะได้ เด็ก 18 มันก็ควรที่จะได้สิทธิ์อะไรพวกนี้มั้ย อย่างน้อยเราก็รู้หน้าที่ของตนเอง พอเราเถียงเค้า เราว่าเค้า คนในบ้านก็มา่วาเราก็มีถึงขั้นด่า

เลยนะ แต่เราก็ไม่อะไร เราก็พยายามทำหูทวนลมไปไม่คิด ไม่สนใจ แล้วเราก็ต้องไปปรับทุกข์กับเพื่อนที่โรงเรียนทุกวัน ร้องไห้ก่อนนอนทุกวันจนตอนนี้เพื่อนเริ่มเบื่อเราแล้วก็ไม่ค่อยรับฟังอะไรจากเราแล้ว กลายเป็นว่าเราก็เสียเพื่อนไปด้วย เราอยากรู้จริงๆว่าเราจะแก้ไขเรื่องนี้ได้ยังไง เราพยายามมาทุกวิธีแล้วจริงๆ คุยแบบเปิดใจก็แล้วตอนคุยเค้าก็บอกว่าโอเครับได้ แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ใครที่รู้วิธีก็ตอบกระทู้หน่อยนะคะ ขอบคุณค่ะ
แม่เป็นโรคกึ่งๆซึมเศร้า เจอปัญหาบ่อยมาก ทนไม่ไหวทำยังไงดี?