สวัสดีค่ะ ขอระบายทั้งน้ำตา เราเกิดมาโง่ตั้งแต่เด็ก ไม่เคยมีกิจกรรมที่เด่นดลยสักครั้ง หน้าตาไม่สวยบ้านๆ ถูกเปรียบเทียบกับลูกคนอื่นตลอด ทำไมการเป็นลูกคนเดียวมันเป็นแบบนี้
       ใช่เราเรียนไม่เก่งได้เกรดแค่2 มันเอาไปทำอะไรไม่ได้ ที่บ้านหวังอยากให้ติดราชการให้ได้ ให้หาทางจนกว่าจะติด สมองเรามันไม่รับรู้หนังสือเลย เคยไปสอบแต่ก็ไม่ติดสักที่ จนอายุตอนนี้เกือบ30แล้ว ยังไม่มีอะไรเป็นของตัวเองเลย ท้อมาก บางครั้งก็แอบอิจฉาคนที่เค้าเกิดมาฉลาด สมองไวรับรู้อะไรเข้าใจง่ายๆ ไม่เหมือนเราสมองช้าไปหมด ฝึกเท่าไรก็ไม่ไป ค้นหาในสิ่งที่ตัวเองชอบไม่มี ชีวิตไม่มีอะไรดีเลย เฮ้อ

ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ บางครั้งความรู้สึกมันจุกจนพูดอะไรไม่ออก 😭