เราเสียใจทุกครั้งที่แม่ตะคอกใส่เสียงดัง

คือ ประมาณ 1 เดือนที่ผ่านมา รู้สึกอารมณ์ไม่ดี หรือหงุดหงิดตลอดเวลา แล้วควบคุบไม่ได้จนไปตะคอกใส่คนอื่น แล้วก็รู้สึกหดหู่กับชีวิต ถ้าได้คิดเรื่องอะไรขึ้นมา จะไม่หยุดคิดเป็นอาทิตย์คิดทั้งคืน นอนไม่ค่อยหล

ไม่ว่าจะคนรู้จักหรือไม่รู้จักเราโดนเขาด่าก็น้ำตาคลอแล้วเราไม่ได้อยากเป็นแบบนี้เราก็รำคาญตัวเองที่โดนด่านิดเดียวก็ร้อง พ่อชอบด่าเราด้วยคำที่ค่อนข้างหยาบคายเราเก็บมาคิดแล้วก็ร้องไห้ คิดวนไปวนมากลายเป็นว

ทำยังไงดีคะเราไม่ชอบเลยที่ต้องร้องไห้บ่อยๆ เป็นคนที่โมโหร้องไห้ โดนตะคอกใส่ร้องไห้ ชอบเก็บมาคิดน้อยใจทำไมเขาถึงว่าเราแบบนั้นแบบนี้ อยากดึงตัวเองขึ้นมาแต่ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนก่อน พอเขออารย์นี้หัวสมอง

สวัสดค่ะ...เราเป็นคนคิดมากพอคนอื่นมาพูดอะไรใส่ก็น้อยใจ'โทษตัวเองเราพยายามไม่คิดมากไม่แคร์คําพูดคนอื่นดูแล้วแต่มันไม่ได้ผลอะไรเลยค่ะ..เราไม่กล้าระบายกับแม่เลยพอเราระบายกับแม่ไปแม่ก็ว่าเราเป็นเด็กมีปัญห

ตอนนี้คือกลัวไปหมดทุกอย่าง กลัวความคิดตัวเอง อยากหายไปแบบไม่เคยมีตัวตนอยู่ ไม่มีใครต้องยินดีหรือเสียใจกับการหายไปของเรา 😭😭

มีกลิ่นเหม็นผิดปกติออกมาจากรูทวาร ทั้งที่ไม่ได้ตด ถ้าตอนอยู่คนเดียวจะไม่เป็น ชอบเป็นออกนอกบ้าน เจอผู้คน เจอคนเยอะๆครับ มีใครเคยเป็นไหมครับ รักษายังไง เกิดจากอะไรครับ? ทำให้เสียความมั่นใจเวลาออกจากบ้าน

เมื่อ3-4วันก่อนได้ไป รพ. เพื่อที่จะไปเอายานอนหลับ เครียดนอนไม่หลับ แต่พอพบหมอทั่วไป(หมออายุรกรรม) หมอก็สอบถามว่าอาการเป็นยังไง เราก็บอกหมอว่า นอนไม่หลับ มีความกระวนกระวายแบบบอกไม่ถูก คิดแต่เรื่องเดิมๆ

ผมมีความสงสัยความทรงจำของตัวเองว่าอาจไม่จริง ทั้งๆ ที่จำได้ มันคืออาการของ memory distrust syndrome ใช่ไหมครับ ผมเป็น ocd ด้วยครับ ความสงสัยของผมเป็นอาการของโรคใช่ไหมครับ

เพราะตอนนี้กำลังงนั้งคุยกับตัวเอง ว่าคนๆหนึ่งทำไมต้องมีเหตุผลในการใช้ชีวิต

ตั้งแต่หนูเริ่มขึ้นมหาลัยทุกๆอย่างในชีวิตหนูมันก็เริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่พ่อกับแม่ทะเลาะกันยาวถึง 2-3 ปี แล้วจึงเลิกกันเพราะพ่อมีคนอื่น แต่ส่งเสียเลี้ยงดูหนูเหมือนเดิมแต่เค้าแค่ไม่เหมือนพ่อคนเดิมของหนูอี