จะทำยังไงดีชีวิตที่เป็นอยู่

ไม่รู้ว่าชีวิตผมมันบ้าหรือเปล่านะ หรือว่าผมคิดไปเอง ใครที่มาอ่านก็คิดว่าฟังเรื่องโง่ๆไปก็ได้   อุตส่าห์ จบ ม6 มาต่อที่มหาลัยแห่งหนึ่ง ก็ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย
รู้สึกภูมิใจน่ะ ก็ไม่รู้ทำไมป้าเอาที่อยู่ไป
กู้ งานมาที่ผมเลย ยังไม่ทำอะไรแท้ๆ ก็มีหนี้สินมากมาย ผมไม่รู้สึกดีหรือรู้สึกร้าย
เจ็บใจก็เจ็บใจ แม่เขาก็บอกอยู่ไม่น่าโอนชื่อไปให้ป้าเลย ผมไม่รู้จะยังไง พูดไปเลยว่าเดี๋ยวผมช่วย แล้วก็กอดแม่ พออีกวันหนึ่ง ตอนขี่รถไปทำงาน ผมบอกแล้วว่าสู้ๆ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป ผมโคตรดึงหน้า
ตอนขี่รถไปทำงาน ผมน้ำตาไหลเลย
ไม่เคยเจอแม่ในสภาพแบบนั้น ผมเหนื่อย
ผมท้อ ผมเสียใจ ผมร้องไห้ ผมเครียด
แต่แปลกนะ ถึงผมเป็นแบบนี้ผมก็ยังยิ้มตลอด ไม่มีใครรู้ว่าผมรู้สึกยังไงนอกจาก เขามาอ่านแชทนี้