พ่อแม่มีอะไรกันควรรู้สึกอย่างไร

ไม่รู้จะอธิบายยังไงคือห้องนอนเราอยู่ข้างๆห้องนอนพ่อแม่ซึ่งเสียงมันจะก้องพอประมาณเเล้วคืนนั้นเป็นเวลาเที่ยงคืนซึ่งเรายังไม่นอนพ่อแม่ก็อาจจะรู้เพราะเรานอนดึกอยู่เเล้วเรานอนอยู่ในห้องที่เงียบนอนไปสักพัก แต่เรายังไม่หลับ.  เราได้ยินเสียงพ่อแม่มีอะไรกันซึ่งตอนแรกเราได้ยินเสียงครางก่อนเราเลยเอะใจเลยนอนนิ่งๆ
เสียงมันยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆเรานอนยังไงก็นอนไม่หลับยิ่งได้ยินเสียง เรายิ่งเห็นภาพความรู้สึกเราตอนนั้นคือแบบแย่มากๆ เรารู้สึกขยะแขยงรู้สึกโกรธพ่อแม่แต่ไม่ได้เกลียดเพราะก็รู้ว่ามันเป็นความสุขของเขา เราไม่อยากเข้าไปขัดขวางแต่ยิ่งได้ยินเสียงเรายิ่งรับไม่ได้ เราไม่ได้โลกสวยอะไรแต่เรารู้สึกไม่ดีที่มาเจออะไรแบบนี้กับพ่อแม่  เราอึดอัดมากจนอยากบอกพ่อแม่แต่ก็ทำไม่ได้เพราะไม่อยากให้เขารู้สึกไม่ดี  เราได้แต่เก็บความรู้สึกนี้ไว้คนเดียวและยังหาคำตอบของความรู้สึกที่เราเป็นอยู่ตอนนี้ไม่ได้ยิ่งเราคิดยิ่งรู้สึกแย่พ่อแม่ก็อายุไม่ใช่น้อยๆเเล้วเรายังเป็นเด็ก เด็กที่อายุ13 ได้มาเจออะไรแบบนี้เรายิ่งรู้สึกหดหู่ใจมาก.
ปล. เราได้ยินเสียงจนหลอนและเก็บไปฝัน.