คือเราชอบรุ่นพี่คนนึงค่ะชอบมาประมาณปีกว่าๆ คือเราเจอเค้าโดยบังเอิญที่ตลาด
เราเห็นเค้าครั้งเเรกคือเค้าน่ารักมากเเต่ว่าพี่เค้าก็ขี่รถไป เราเลยพยายามไปตฃาดบ่อยๆจนเจอเค้ทำงานที่ร้านขายผัก เราเเอบมองเค้าหลายเดือนมากๆเเต่ไม่กล้าเข้าไปคุย จนเรารวบรวมความกล้าจะไปขอเฟสเค้าเเต่ว่าเจ้าของร้านก็บอกว่าเค้าลาออกไปแล้ว เราตกใจมากตอนนั้นเราคิดว่าที่เค้าลาออกเพราะเค้ารู้ว่าเราชอบ55
เราก็ไปถามพี่ที่รู้จักในร้านนั้นเค้าก็บอกว่าพี่คนนั้นชื่อเเป้ง เรารู้เเค่นี้จริงๆแต่เราคืออยากทำความรู้จักจริงๆ เราก็เฃยลองพิมพ์ไปในเฟส เราก็เลื่อนไปจนเราจะตัดใจเพราะคิดว่าเค้าคงใช้ชื่อจริงแล้วเราก็เจอเฟสเค้าคือเรากรี๊ดลั่นบ้านเลยค่ะคือเเบบเราดีใจมากๆแต่เราไม่กล้าเเอดไปเพราะคิดว่าเค้าคงจำเราได้เราส่องเค้าประมาณ2เดือนได้ค่ะเราก็รวบรวมความกล้าเเอดพี่เค้าไปคือเเปปเดียวพี่เค้ารับเเอดค่ะเราดีใจสุดๆเลยค่ะยิ้มทั้งวันเลยค่ะ
เเต่พอเราจะเเอดๆปโทรศัพท์ก็ดันมาพังน่ะสิคะเราไปขอร้องอ้อนวอนเพื่อยืมโทรศัพท์เรามาพอเราทักไปปรากฏซ่าเค้จำเราไม่ได้ทุกโคน😅😅เราคุยไปได้ซักพักเราก็บอกเค้าไปว่าเราชอบเค้า แต่เราอายุห่างกันถึง12ปีค่ะ ก็เลยได้เเค่คุย แต่เราก็ไม่ลดละความพยายามนะคะ เมื่อเราส่องเฟสพี่เค้าเราก็ไปเห็นว่าพี่เค้าเปิดร้านขนมค่ะ ได้โอกาสสิ่คะ เรานี่ไปร้านพี่เค้าทุกวันเลยนะคะ เรานะไปเเอบมองเเอบส่องเค้าทุกวันเลย จนเวลาก็ผ่านไปได้3-4เดือนค่ะ ความสัมพันธ์ของพวกเราก็เดินทางมาด้วยดีค่ะ พวกเราได้มีโอกาสทำอะไรต่างๆด้วยกันเล่นเกมด้วยกัน พีคสุดตือเค้าพาเราไปไหว้เเม่เค้าค่ะ ตอนเเรกเราก็เเค่กะชอบเพราะน่ารักไปๆมาๆกลับอยากได้เค้าเป็นเเฟน พวกเราก็คุยกันทุกวันโทรหากันวันนะคะ จนพักหลังๆพี่เค้ก็เริ่มอ่านไม่ตอบ ไม่ว่างบ่อยมาก จนเราไปเจอพี่เค้าที่งานเเต่เราเป็นพวกไม่ค่อยกล้าพูดในชีวิตจริงเท่าไหร่ไม่ได้คุยไรกันมาก
เราเหลือบไปเห็นของกินของพี่เค้าอ่ะค่ะเยอมากๆเเต่เราก็ไม่ได้ติดใจอะไรเราก็คิดว่าเค้าคงเป็นคนกินจุคนนึง เราก็ส่องเฟสเค้าเหมือนที่เราทำทุกวัน วันนั้นเราไม่รู้นึกอะไรค่ะไปกดสุ่มดูเพื่อนพี่เค้าในเฟสค่ะ
เเจ็กพ็อตเเตกสิ่คะเราไปเห็นเค้าโพสต์รูปของกินเหมือนที่พี่เเป้งซื้อเลยค่ะเราเริ่มรู้สึกแปลกใจก็เลยส่องพี่คนนั้นไปอีกค่ะ
ตอนเรกเราคิดว่าเรารู้สึกไปเองเเต่ไปๆมาๆเราคิดว่ามันฌปลกขึ้นทุกทีเรากับพี่เเป้งเริ่มห่างกันมากขึ้นเรื่อยๆพี่ผญ.คนนั้นก็โพสต์เหมือนมฟล.ขึ้นทุกวันๆเราก็เริ่มคิดจะทำใจแต่ว่าเราก็รอพี่เเป้งมาบอกกับเราตรงๆจนวันนึงเราได้โทรคุยกับเพื่อนอยู่แล้วพี่เเป้งโพสต์คลิปในtiktokเราก็ยังไม่ได้อะไรนะคะเพราะมันคือคลิปที่พี่เเป้งภ่ายผญ.คนนั้นตอนเเรกเราก็คุยกับเพื่อนเราว่าวเค้คงมากินเหล้าตามปกติเเหละ แต่ซักพักคะเราก็เห็นพี่เเป้งโพสต์ซึ่งเราเเปลกใจมากอยู่ๆพี่เเป้งก็โพสต์ถึง2คลิปในวันเดียวเราก็คุยกับเพื่อนเรา
เเต่พอเรากดเข้าดูคลิปแค่นั้นหล่ะค่ะ
คือเค้าจูบปากกันค่ะ เราทำอะไรไม่ถูกค่ะ สตั้นไปประมาณ1นาที ซึ่งเรารับไปได้อย่างแรงค่ะเราทำอะไรไม่ถูกพูดออก เอ๋อเลยค่ะเพื่อนที่อยู่ในสายก็เรียกเราจนเราได้สติเเต่เราก็บอกเพื่อนว่าง่วงจะนอนเเล้วเเต่เมื่อเราวางสายเสร็จคือเราน้ำตาไหลไม่หยุดเลยค่ะเพราะเรารักของเรามานานคลิปเเค่13วินาทีทำเราเเย่ได้ขนาดนี้เลยค่ะ คือเราไม่รู้จะทำยังไงเราก็ร้องไห้จนฟลับไปเลยค่ะ ตื่นเช้ามาตาคือบวมมากค่ะเเค่เเปรงฟันอ่ะค่ะคือกิจวัตรประจำวันคือเรายังไม่มีเเรงเลยค่ะเราฝืนลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเพท่อที่จะไปรร.ค่ะ เเต่ขณะที่เราปฏิบัติกิจวัตรประจำวันคือเราก็ร้องไห้ไม่หยุดเลยค่ะคือเราใจพังมากๆ เราก็สตาทรถเพื่อที่จะไปรับเพื่อนเพื่อที่จะไปเรียน เเค่ยกขาตั้งขึ้นคือเราก็จะหมดเเรงเเล้วค่ะทุกคน พอไปถึงบ้านเพื่อนเราก็รอมันอาบน้ำเราก็เล่าให้เพื่อนฟังทั้งหมดเเต่เราคือน้ำตาไหลมาตลอดทางอยู่เเล้ว เราก็ร้องไห้หนักกว่าเดิมอีกค่ะ เราก็ขอให้เพื่อนเป็นคนขี่รถเเทน เมื่อเราไปถึงรร.เพื่อนทุกคนก็เห็นสตอรี่ในเฟสที่เราโพสต์ว่าต้องมูฟออน ทุกคนก็เข้ามาปลอบบ้าง หัวเราะบ้าง ต่างๆนาๆแต่เราก็คือเสียใจอยู่เเล้วเราก็คือต้องกลั้นน้ำตาค่ะเพราะอยู่ที่รร. เราเป็นเเบบนี้อยู่2เดือนได้ค่ะเมื่อเข้าเดือนที่3เราก็ยังมูฟไม่ได้หรอกนะคะ เราก็เริ่มกลับมารักตัวเอง เปลี่ยนตารางชีวิตใหม่ทั้งหมด
คือเปลี่ยนใหม่ทั้งหมดจริงๆค่ะจนเราก็โอเคขึ้นมากก็เเอบเสียใจบ้างเป็นบางที เราอยากขอวิธีมูฟออนหน่อยค่ะ
มาดูเรื่องราวพร้อมขอความคิดเห็นจากทุกคนหน่อยค่ะ
เราเห็นเค้าครั้งเเรกคือเค้าน่ารักมากเเต่ว่าพี่เค้าก็ขี่รถไป เราเลยพยายามไปตฃาดบ่อยๆจนเจอเค้ทำงานที่ร้านขายผัก เราเเอบมองเค้าหลายเดือนมากๆเเต่ไม่กล้าเข้าไปคุย จนเรารวบรวมความกล้าจะไปขอเฟสเค้าเเต่ว่าเจ้าของร้านก็บอกว่าเค้าลาออกไปแล้ว เราตกใจมากตอนนั้นเราคิดว่าที่เค้าลาออกเพราะเค้ารู้ว่าเราชอบ55
เราก็ไปถามพี่ที่รู้จักในร้านนั้นเค้าก็บอกว่าพี่คนนั้นชื่อเเป้ง เรารู้เเค่นี้จริงๆแต่เราคืออยากทำความรู้จักจริงๆ เราก็เฃยลองพิมพ์ไปในเฟส เราก็เลื่อนไปจนเราจะตัดใจเพราะคิดว่าเค้าคงใช้ชื่อจริงแล้วเราก็เจอเฟสเค้าคือเรากรี๊ดลั่นบ้านเลยค่ะคือเเบบเราดีใจมากๆแต่เราไม่กล้าเเอดไปเพราะคิดว่าเค้าคงจำเราได้เราส่องเค้าประมาณ2เดือนได้ค่ะเราก็รวบรวมความกล้าเเอดพี่เค้าไปคือเเปปเดียวพี่เค้ารับเเอดค่ะเราดีใจสุดๆเลยค่ะยิ้มทั้งวันเลยค่ะ
เเต่พอเราจะเเอดๆปโทรศัพท์ก็ดันมาพังน่ะสิคะเราไปขอร้องอ้อนวอนเพื่อยืมโทรศัพท์เรามาพอเราทักไปปรากฏซ่าเค้จำเราไม่ได้ทุกโคน😅😅เราคุยไปได้ซักพักเราก็บอกเค้าไปว่าเราชอบเค้า แต่เราอายุห่างกันถึง12ปีค่ะ ก็เลยได้เเค่คุย แต่เราก็ไม่ลดละความพยายามนะคะ เมื่อเราส่องเฟสพี่เค้าเราก็ไปเห็นว่าพี่เค้าเปิดร้านขนมค่ะ ได้โอกาสสิ่คะ เรานี่ไปร้านพี่เค้าทุกวันเลยนะคะ เรานะไปเเอบมองเเอบส่องเค้าทุกวันเลย จนเวลาก็ผ่านไปได้3-4เดือนค่ะ ความสัมพันธ์ของพวกเราก็เดินทางมาด้วยดีค่ะ พวกเราได้มีโอกาสทำอะไรต่างๆด้วยกันเล่นเกมด้วยกัน พีคสุดตือเค้าพาเราไปไหว้เเม่เค้าค่ะ ตอนเเรกเราก็เเค่กะชอบเพราะน่ารักไปๆมาๆกลับอยากได้เค้าเป็นเเฟน พวกเราก็คุยกันทุกวันโทรหากันวันนะคะ จนพักหลังๆพี่เค้ก็เริ่มอ่านไม่ตอบ ไม่ว่างบ่อยมาก จนเราไปเจอพี่เค้าที่งานเเต่เราเป็นพวกไม่ค่อยกล้าพูดในชีวิตจริงเท่าไหร่ไม่ได้คุยไรกันมาก
เราเหลือบไปเห็นของกินของพี่เค้าอ่ะค่ะเยอมากๆเเต่เราก็ไม่ได้ติดใจอะไรเราก็คิดว่าเค้าคงเป็นคนกินจุคนนึง เราก็ส่องเฟสเค้าเหมือนที่เราทำทุกวัน วันนั้นเราไม่รู้นึกอะไรค่ะไปกดสุ่มดูเพื่อนพี่เค้าในเฟสค่ะ
เเจ็กพ็อตเเตกสิ่คะเราไปเห็นเค้าโพสต์รูปของกินเหมือนที่พี่เเป้งซื้อเลยค่ะเราเริ่มรู้สึกแปลกใจก็เลยส่องพี่คนนั้นไปอีกค่ะ
ตอนเรกเราคิดว่าเรารู้สึกไปเองเเต่ไปๆมาๆเราคิดว่ามันฌปลกขึ้นทุกทีเรากับพี่เเป้งเริ่มห่างกันมากขึ้นเรื่อยๆพี่ผญ.คนนั้นก็โพสต์เหมือนมฟล.ขึ้นทุกวันๆเราก็เริ่มคิดจะทำใจแต่ว่าเราก็รอพี่เเป้งมาบอกกับเราตรงๆจนวันนึงเราได้โทรคุยกับเพื่อนอยู่แล้วพี่เเป้งโพสต์คลิปในtiktokเราก็ยังไม่ได้อะไรนะคะเพราะมันคือคลิปที่พี่เเป้งภ่ายผญ.คนนั้นตอนเเรกเราก็คุยกับเพื่อนเราว่าวเค้คงมากินเหล้าตามปกติเเหละ แต่ซักพักคะเราก็เห็นพี่เเป้งโพสต์ซึ่งเราเเปลกใจมากอยู่ๆพี่เเป้งก็โพสต์ถึง2คลิปในวันเดียวเราก็คุยกับเพื่อนเรา
เเต่พอเรากดเข้าดูคลิปแค่นั้นหล่ะค่ะ
คือเค้าจูบปากกันค่ะ เราทำอะไรไม่ถูกค่ะ สตั้นไปประมาณ1นาที ซึ่งเรารับไปได้อย่างแรงค่ะเราทำอะไรไม่ถูกพูดออก เอ๋อเลยค่ะเพื่อนที่อยู่ในสายก็เรียกเราจนเราได้สติเเต่เราก็บอกเพื่อนว่าง่วงจะนอนเเล้วเเต่เมื่อเราวางสายเสร็จคือเราน้ำตาไหลไม่หยุดเลยค่ะเพราะเรารักของเรามานานคลิปเเค่13วินาทีทำเราเเย่ได้ขนาดนี้เลยค่ะ คือเราไม่รู้จะทำยังไงเราก็ร้องไห้จนฟลับไปเลยค่ะ ตื่นเช้ามาตาคือบวมมากค่ะเเค่เเปรงฟันอ่ะค่ะคือกิจวัตรประจำวันคือเรายังไม่มีเเรงเลยค่ะเราฝืนลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเพท่อที่จะไปรร.ค่ะ เเต่ขณะที่เราปฏิบัติกิจวัตรประจำวันคือเราก็ร้องไห้ไม่หยุดเลยค่ะคือเราใจพังมากๆ เราก็สตาทรถเพื่อที่จะไปรับเพื่อนเพื่อที่จะไปเรียน เเค่ยกขาตั้งขึ้นคือเราก็จะหมดเเรงเเล้วค่ะทุกคน พอไปถึงบ้านเพื่อนเราก็รอมันอาบน้ำเราก็เล่าให้เพื่อนฟังทั้งหมดเเต่เราคือน้ำตาไหลมาตลอดทางอยู่เเล้ว เราก็ร้องไห้หนักกว่าเดิมอีกค่ะ เราก็ขอให้เพื่อนเป็นคนขี่รถเเทน เมื่อเราไปถึงรร.เพื่อนทุกคนก็เห็นสตอรี่ในเฟสที่เราโพสต์ว่าต้องมูฟออน ทุกคนก็เข้ามาปลอบบ้าง หัวเราะบ้าง ต่างๆนาๆแต่เราก็คือเสียใจอยู่เเล้วเราก็คือต้องกลั้นน้ำตาค่ะเพราะอยู่ที่รร. เราเป็นเเบบนี้อยู่2เดือนได้ค่ะเมื่อเข้าเดือนที่3เราก็ยังมูฟไม่ได้หรอกนะคะ เราก็เริ่มกลับมารักตัวเอง เปลี่ยนตารางชีวิตใหม่ทั้งหมด
คือเปลี่ยนใหม่ทั้งหมดจริงๆค่ะจนเราก็โอเคขึ้นมากก็เเอบเสียใจบ้างเป็นบางที เราอยากขอวิธีมูฟออนหน่อยค่ะ