เรื่องมีอยู่ว่า ตอนความโกรธ เกิดขึ้นแล้ว เราตามดูจิต แล้วทีนี้อารมณ์โกรธมันหายไปอ่าค่ะ แบบนี้เราเพ่งไปใช่ไหมคะ เราทำถูกไหม การที่อารมณ์นั้นๆมันดับไปคือการเพ่งหรือติดสมถะเพื่อเอาสงบรึเปล่า แล้วก็เข้าใจว่าวิธีแก้การเพ่งจิตก็คือ การดูกาย แต่คือความโกรธมันก็หายไปอยู่ดี เพราะเอาจิตไปดูกาย ปัจจุบันก็คือความโกรธน้อยลงไปบ้าง แต่ก็ยังมีตามไม่ทันเหมือนกัน เราเข้าใกล้การเจริญปัญญาบ้างไหมคะ ไม่ค่อยเข้าใจเหมือน แล้วที่ทำอยู่ปฎิบัติถูกไหมคะ ปกติศึกษาจากคลิปหลวงพ่อปราโมทย์อย่างเดียว
เพิ่มเติม ความอิจฉาเราก็ลดลง สังเกตุจากเรื่องที่มากระทบปกติจะต้องเกิดอิจฉา คือมันก็กลายรู้เฉยๆ