เราอายุ30 พี่สาวอายุ 37 ปี พี่สาวเรามีแฟนและกำลังจะแต่งงาน เราสองคนเช่าห้องพักด้วยกันได้ปีนึง เราไม่เคยไปค้างที่อื่นเลย ส่วนพี่เราจะไปหาแฟนทุกวัน ศ-อา. กลับอาทิตย์เย็นๆ บางทีก็จันทร์เช้า หรือบางทีหายไปทั้งสัปดาห์เลยก็มี
ตลอดเวลาที่เราอยู่กับพี่ เราก็มีคนคุยตลอด พี่เราก็เห็น พอมาช่วงนึงเรามีแฟนก็ออกไปหาแฟนหรือไปเจอเพื่อนคนอื่นๆบ่อยขึ้น พี่เราก็คงแอบมองๆอยู่ อันนี้เรารู้
มีครั้งล่าสุดที่พี่เราออกไปหาแฟนตั้งแต่วันพฤหัสกลับมาในเย็นวันอาทิตย์ แต่พี่เราไม่เจอเรา เพราะเราออกไปข้างนอก และมันก็ค่ำแล้ว เราเลยนอนบ้านแฟน กลับมาเช้าวันจันทร์ พี่เราก็ไม่ได้ถามอะไร จนตอนเย็นเราเลิกงานกลับมา เราจะออกไปข้างนอกอีก พี่เราเห็นเราเก็บเสื้อผ้าจะไปค้างที่อื่น พี่เราก็พูดขึ้นมาว่า จะไปนอนไหน เราไม่ตอบ พี่เราเลยพูดขึ้นมาอีกว่า จะไปไหน ถ้าไม่มีคนอยู่ห้องจะคืนห้องนะ เราก็เอ๊ะ เลยหันไปดูสีหน้า พี่เราทำหน้ากวนมาก แล้วบอกเราอีกว่า ถ้าไม่มีคนอยู่จะได้คืนห้องเค้าจริงๆนะ เราเลยบอกว่าถ้าคืนแล้วจะให้เราไปอยู่ไหนล่ะ พี่เราก็เงียบไป แต่ในใจเราคิดไม่ตกว่า ทำไมต้องทำเสียงกับหน้าตาแบบนี้ใส่ เข้าใจว่าเป็นห่วง แต่ตัวเองก็ทำ ตัวเองไปได้ แต่เราไปไหนไม่ได้ ชอบตามเราตลอด เวลาพี่เราไปไหนเราไม่เคยเอ่ยปากถามว่าจะไปไหน และไม่เคยกวนแบบนี้ เรามีแต่ถามว่าไปกี่วัน หรือบางทีไลน์ไปถามว่าวันนี้กลับรึเปล่า ก็ไม่มีปัญหาอะไร จนกระทั่งเราออกไปบ้าง พี่เราทำเหมือนเราเป็นเด็กตลอด จะไม่ให้เราเจอใครเลยหรอ เราอายุ 30 แล้วทำเหมือนเราเป็นเด็กวัยรุ่นเลย เราไม่ค่อยพอใจที่พี่มาควบคุมเราแบบนี้ มันเหมือนไม่ให้เกียรติเรา ตัวเองเป็นได้ แต่กับเราห้าม คิดอะไรอยู่
เราอายุ 30 ทำไมพี่ต้องมาควบคุมเรา
ตลอดเวลาที่เราอยู่กับพี่ เราก็มีคนคุยตลอด พี่เราก็เห็น พอมาช่วงนึงเรามีแฟนก็ออกไปหาแฟนหรือไปเจอเพื่อนคนอื่นๆบ่อยขึ้น พี่เราก็คงแอบมองๆอยู่ อันนี้เรารู้
มีครั้งล่าสุดที่พี่เราออกไปหาแฟนตั้งแต่วันพฤหัสกลับมาในเย็นวันอาทิตย์ แต่พี่เราไม่เจอเรา เพราะเราออกไปข้างนอก และมันก็ค่ำแล้ว เราเลยนอนบ้านแฟน กลับมาเช้าวันจันทร์ พี่เราก็ไม่ได้ถามอะไร จนตอนเย็นเราเลิกงานกลับมา เราจะออกไปข้างนอกอีก พี่เราเห็นเราเก็บเสื้อผ้าจะไปค้างที่อื่น พี่เราก็พูดขึ้นมาว่า จะไปนอนไหน เราไม่ตอบ พี่เราเลยพูดขึ้นมาอีกว่า จะไปไหน ถ้าไม่มีคนอยู่ห้องจะคืนห้องนะ เราก็เอ๊ะ เลยหันไปดูสีหน้า พี่เราทำหน้ากวนมาก แล้วบอกเราอีกว่า ถ้าไม่มีคนอยู่จะได้คืนห้องเค้าจริงๆนะ เราเลยบอกว่าถ้าคืนแล้วจะให้เราไปอยู่ไหนล่ะ พี่เราก็เงียบไป แต่ในใจเราคิดไม่ตกว่า ทำไมต้องทำเสียงกับหน้าตาแบบนี้ใส่ เข้าใจว่าเป็นห่วง แต่ตัวเองก็ทำ ตัวเองไปได้ แต่เราไปไหนไม่ได้ ชอบตามเราตลอด เวลาพี่เราไปไหนเราไม่เคยเอ่ยปากถามว่าจะไปไหน และไม่เคยกวนแบบนี้ เรามีแต่ถามว่าไปกี่วัน หรือบางทีไลน์ไปถามว่าวันนี้กลับรึเปล่า ก็ไม่มีปัญหาอะไร จนกระทั่งเราออกไปบ้าง พี่เราทำเหมือนเราเป็นเด็กตลอด จะไม่ให้เราเจอใครเลยหรอ เราอายุ 30 แล้วทำเหมือนเราเป็นเด็กวัยรุ่นเลย เราไม่ค่อยพอใจที่พี่มาควบคุมเราแบบนี้ มันเหมือนไม่ให้เกียรติเรา ตัวเองเป็นได้ แต่กับเราห้าม คิดอะไรอยู่