ปัญหาครอบครัวควรทำอย่างไรต่อไป

สวัสดีค่ะ ตอนนี้เรามีปัญหาคือว่าเมื่อวันก่อนตอนประมาณ 1 ทุ่ม เราหิว เราก็บอกเเฟนว่าซื้อเครปมาให้หน่อย เเฟนก็ซื้อมาให้ เเต่เราไม่ได้ให้จอดรถส่งเครปหน้าบ้านให้จอดก่อนถึงบ้านไม่มีไฟ เราใส่เเมสลงไปรับของ เพื่อไม่ให้ใครเห็นเเล้วเอาไปพูดกัน เเล้วก็ไม่จอดหน้าบ้านเพราะข้างบ้านเราชอบไปฟ้องเเม่ว่าผญคนนี้มาอีกเเล้ว มาทำอะไรตอนกลางคืน เเล้วเเม่ก็ทักไลน์มาว่าเรา ว่าอย่าให้มายุ่งที่บ้านตอนดึกมาได้เเค่ตอนกลางวัน ( ที่ข้างบ้านเห็นคือส่งบองหน้าบ้านตรงที่มีไฟ ) เเล้ววันที่ให้เเฟนเอาเครปมาให้คือมีเพื่อนเเม่ที่ทำงานผชอายุ ไม่ถึง 30 ขี่รถผ่านมาพอดีเอาไปฟ้องเเม่เราว่า เห็นเหมือนลูกเจ้ ยืนทำไรลับๆล่อๆ เเต่เราจำได้ว่าตอนที่มีมอไซค์ผ่าน เราเดเดินออกจากรถเเฟนมาเเล้ว พอเเม่กลับบ้านมาเเม่ก็ด่าเราว่า อย่าทำเเบบนี้ เราก็บอกวาเราไม่ได้ทำไรผิดเลยเราเเค่ไปเอาเครป ไม่ได้คุยกันถึงนาที เเต่เเม่ไม่ฟังเเล้วเอาเเต่บอกประมาณว่าที่เราทำมันเสียหายมาก เเม่ขึ้น กูกับเรา จนเราคุมตัวเองไม่ได้ พูดเสียงดัง เเล้วกำมือ ร้องไห้ไป เเม่บอกว่าไม่อยากคุยกับเราเเล้ว เเล้วพอหันหลังเเม่ก็ด่าเราคำหยาบว่าเราไม่คิดว่าจะเป็นคนเเบบนี้ เราก็พยายามกลับมาตัยให้เเม่เข้าใจ เราไม่อยากจบเเค่นี้ เพราะเราไม่อยากมีปัญหาถ้าเช้ามา สุดท้ายพ่อต้องโทรมาเครียกับเรา พ่อบอกทุกอย่างตรงข้ามกับเเม่มาก พ่อปลอบตวามคิดเรามากกว่า พ่อบอกว่าเราจะไปสนใจความคิดหรือคำนินทราจากคนอื่นทำไม เขาไม่ได้มีบทบาทอะไรกับชีวิตเราขนาดนั้น ทุกอย่างตรงข้ามกับที่เเม่พูด เเต่ตอนนี้เรายังไม่คุยกับเเม่เลย ไม่เจอหน้ากันเพราะเราหลบอยู่ในห้อง 

-พ่อเเม่เรารู้เห็นทั้งสองฝ่ายว่าเราเป็นเเฟนกัน
-อาการโมโห ทำร้ายตัวเอง หรือพูดเสียงดังสุดเเรงของเรามีมานานเเล้ว 

เราควรทำยังไงต่อดีคะ ครั้งนี้เราไม่ได้เห็นเเก่เเฟน เเต่เราเห็นเเก่ตัวเอง ว่าทำไมต้องมีเเต่คนมาจับจ้องห้องทุกอย่าง เราอยากมีอะไรที่ส่วนตัวบ้าง