แม่รักเราจริงหรือไม่

ก็เราอ่ะ ไม่รู้เลยว่าที่แม่ชอบดุด่าว่าเรา แม่อยากเป็นแรงผลักดัน หรือคิดอย่างนั้นกับเราจริงๆ เราเรียนไม่ค่อยเก่ง ทำอะไรก็ไม่ได้ซักอย่าง แม่ชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่น พอเราทำความสะอาดบ้าน สำหรับเราก็คิดว่าทำสะอาดแล้วแหละ เราตั้งใจทำมาก เผื่อว่าแม่จะชมเราบ้าง แต่แม่กลับบอกว่า ก็ไม่ค่อยสะอาดเท่าไหร่ แล้วเวลาเราทำอะไรไม่ได้ แม่ก็ชอบด่าเราว่าโง่ ด่าว่าปัญญาอ่อน หรือไม่ก็ตัวอะไรก็ได้ที่โง่กว่าควาย แม่ไม่เคยชมเราเวลาเราทำดี พอเราทำอะไรก็ชอบด่าเราอยู่ตลอด ก็เข้าใจนะว่าทำผิด ด่าได้ แต่ทำดีไม่เคยชม ชมแต่น้อง มีครั้งนึง น้องไม่กล้าตากผ้ากลัวผี ให้เราไปอยู่เป็นเพื่อน แต่เราล้างจานอยู่ ก็เลยบอกว่าไม่อยากไปไม่ว่าง แล้วน้องก็ไม่เคยช่วยเวลาเราขอให้ช่วย เราก็เลยแก้แค้นบอกว่าขี้เกียจ พอแม่เห็นเรากับน้องเทลาะกันก็มาด่าน้องว่าปัญญาออ่นแล้วพาน้องออกไปข้างนอก แล้วก็ด่าเราว่าดัดจริต สำหรับเรามันแรงนะ เราเลยคิดว่าถ้าเราช่วยน้องแต่ทีแรกก็คงไม่ต้องโดนด่าหรอก แล้วก็มีอีกครั้งนึง เรากินข้าวกันอยู่ แม่ยื่นผักก้านนึงให้เรา แล้วบอกว่ากินซะ เราก็ว่าทำไมผักอันนี้มันแปลกๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหนแต่ไม่รู้ว่ามันคือผักอะไร พอมองไปในตะกร้าผัก เห็นว่าอันที่แม่ให้ทำไมมันมีอันเดียว เราว่ามันก็แปลกๆ ก็เลยลองกัดแค่นิดเดียวแล้วมันขม แล้วแบบไม่อร่อย เราก็เลยถามแม่ว่านี่มันผักอะไร แม่บอกให้ถามพ่อ พอเราถามพ่อบอกว่านี่มันคือหญ้า เรานี่แบบช็อคไปเลย แล้วก็ร้องให้รีบวิ่งขึ้นมาบนห้อง ซักพักแม่ก็ขึ้นมาขอโทษ เราก็หายโกรธนะ แต่เราว่านี่มันเกินไปรึป่าวอ่ะ แม่ยังเห็นเราเป็นคนอยู่มั้ยอ่ะ จบแล้วค่ะ
ปล. 1 ถ้าพิมพ์ตรงไหนผิดก็ขอโทษด้วยนะคะ
ปล. 2 ถ้าใครอ่านมาถึงตรงนี้ถือว่าสุดยอดมากและช่วยกันออกความคิดเห็นหน่อยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ