ขอบเขต​ของ​คำว่า "กตัญญู"

เราเป็นลูกสาวคนโตของที่บ้านค่ะ​ เราเรียนจบค่อนข้างสูง ได้ทำงานที่รายได้ดีพอตัว  ตอนนี้เรามาเรียนต่อที่ตปท.ด้วยเงินทุนจากที่ทำงาน มีน้องชายคนนึงจบมหาลัยมา2ปี​แล้ว​ทำงานกับที่บ้าน แม่กับพ่อเราอายุยังไม่มากค่ะ ประมาณ​60​  ทั้งคู่​ เราอยู่บ้านกับแม่และน้องค่ะ ​ส่วนคุณพ่อทำงานอยู่ตจว.จะกลับมาบ้านประมาณเดือนละครั้​ง​ ปกติบ้านเราทำธุรกิจส่งออกค่ะ  ก็พออยู่ได้สบายๆ 

แต่ตอนนี้เนื่องจากCovidทำให้ธุรกิจที่บ้าน​หยุดชะงัก​ ที่บ้านเลยหันมาขายอาหารส่งตามบ้านแทน เราเป็นห่วงสถานการณ์ของครอบครัว​มากเลย​ เราพยายามโพสช่วยที่บ้านขายของตลอดเวลาทั้งในเฟส ไลน์​ ​ig  จนเราเริ่มเกรงใจเพื่อนๆเราแล้วว่ามัวแต่โพส​ขายของ​ ที่บ้านก็พอขายได้นะคะแต่เราก็ยังกังวลตลอดเวลาว่าเค้าจะลำบากไหม  เค้าจะขาดทุนไหม  พอกินไหม จนเราอยากรีบๆเรียนแล้วจบไวๆใจจะขาดแล้วค่ะ
ปัญหา​คือเราเริ่มรู้สึก​ว่า​ เราtake action มากไปไหม จนเริ่มล้า เรา​เอา​ปัญหา​ทุกอย่างมาคิดๆและพยายามช่วยที่บ้านตลอดเวลา จนแทบจะไม่มีfree timeของเราเองเลยค่ะ 

ปกติอยู่ไทยเราให้ที่บ้าน 70,000  คือเงินเดือนทั้งหมดของเราเลย แล้วให้ที่บ้านไปจัดการเอง แล้วเราดำรงชีพด้วยเงินที่หาพิเศษเอา  ตอนนี้เรามาเรียนเราก็ให้ 15,000 ​(40,000​ แบ่งฝากให้น้องชายทุกเดือนๆละ5, 000  ผ่อนบ้านให้20,000ค่ะ) ส่วนวันพ่อ วันแม่​ วันเกิด​ ค่อยให้พิเศษเพิ่มเอา  เช่นปีใหม่เราให้ไป 50,000บาท​ ส่วนตัวเราตอนนี้ใช้จ่ายประมาณเดือนละไม่เกิน 15,000  นี่คือค่าใช้จ่ายที่อยู่ตปท.นะคะ​ เราไม่ได้รังเกียจที่จะทำแบบนี้ แต่เริ่มสงสัยว่า คนอื่นๆเค้าดูแลครอบครัวกันระดับไหน ส่งเงินสักกี่% หรือพาไปทานข้าวบ้างก็พอแล้ว
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่