สวัสดีเพื่อนๆชาว pantip ทุกท่านค่ะ
เพิ่งสมัครล๊อกอินมาเพื่อตั้งกระทู้นี้โดยเฉพาะ ต้องการความเห็นจากทุกคน เพื่อหาทางออกและมุมมองใหม่ๆกับปัญหาที่เราเผชิญอยู่

       เราคบกับแฟนได้ประมาณปีกว่าๆ แฟนอายุ 56 เรา 33 ถึงอายุห่างกันแต่ก็เข้ากันได้ดีไม่มีปัญหา ไลฟ์สไตล์คล้ายๆกัน เราสองคนมีหน้าที่การงานที่ดี และมั่นคง พ่อแม่รับรู้ทั้ง2ฝ่าย เราคบกันแบบคู่รักทั่วไป ช่วยเหลือ เกื้อกูลดูแลกัน และเราก็ไม่ได้คบเค้าเพราะเรื่องเงิน คือชอบและรักในตัวเค้า
       ตอนนี้เราอยู่ที่บ้านแฟน ได้ประมาณปี เราอยากได้ความชัดเจนว่าเราเป็นอะไรสำหรับเค้ากันแน่ ถ้าเราจะจริงจังอยู่ด้วยกัน เป็นคู่ชีวิต ก็น่าจะไปทำให้ถูกต้อง คือ จดทะเบียน ไม่ต้องจัดงานแต่ง เพราะเราไม่ชอบอะไรที่เป็นพิธีการวุ่นวาย
       ปัญหาคือ เค้ามีลูกกับแฟนเก่า (ไม่ได้จดทะเบียน) สถานะของเค้าทั้ง 2 คนคือ แยกกันอยู่ และไม่ได้ติดต่อพูดคุยหรือเจอหน้ากันมาประมาณ 2 ปี ติดต่อแค่กับลูกเท่านั้น เค้าตอบเราว่าไม่รู้ว่าจะไปเริ่มต้นพูดกับลูกๆยังไง เรื่องจะเลิกกับแม่ของลูกและมีเรา เพราะลูกๆเค้าค่อนข้างอ่อนไหว แรกๆเค้าก็รับปาก ว่าโอเคไปจดทะเบียนกันก็ได้ แต่ขอให้หลังจากไปทำความเข้าใจกับลูก เดือนนั้น เดือนนี้ จนเวลาล่วงเลยไปหลายเดือน ผลัดแล้วผลัดอีก ก็ยังไม่มีความคืบหน้า
        นานๆเข้ากลายเป็นเราที่อึดอัด และรู้สึกอายตัวเอง รู้สึกด้อยค่า เหมือนเรามีสถานะเป็นอะไรก็ไม่รู้ ไม่ชัดเจน เริ่มคิดว่าแล้วเรามาอยู่แบบนี้คนอื่นเค้าจะคิดยังไง เรื่องผู้หญิงอื่นไม่น่ามี เพราะอยู่ด้วยกันทุกวัน และเค้าก็ไม่ได้ติดโทรศัพท์มือถือรึหวงอะไร งานเค้ายุ่งมากและหน้าที่รับผิดชอบสูง แต่ก็หาเวลาว่างที่จะใส่ใจหรือมีเวลาสำหรับเราสองคนเสมอ เค้าให้เหตุผลอีกว่าเค้าเป็นห่วงเราหากเขาตายไปก่อนเราจะได้ไม่ต้องมีสถานะม่ายติดตัวไปตลอด เราตอบเค้ากลับไปว่า ไม่เป็นไรในเมื่อเราตัดสินใจเลือกที่จะอยู่กับเค้าดูแลเค้าแล้วก็ยินดี
        แต่ถ้าเค้ายังคงไม่ชัดเจนกับเราแบบนี้ เรารู้สึกแย่ อยากรู้เหตุผลจริงๆว่าทำไม ถ้าเรื่องลูก เราคิดเอาเองว่าลูกคงรู้บรรยากาศในครอบครัวว่าพ่อแม่แยกกันอยู่ แต่อาจจะไม่ได้คิดว่าพ่อแม่เลิกกัน ลูกก็โตแล้วอายุ 20 กลางๆ ถ้านานกว่านี้เราคงรอไม่ไหว อายุก็เยอะแล้วอยากจะวางแผนชีวิตต่อไป
       
         อยากถามความคิดเห็นของทุกคนว่าเราควรจะทำอย่างไร และจะจัดความความยุ่งเหยิงนี้ยังไงดี ขอบคุณทุกความเห็นค่ะ