คนเราจะทนกับคนที่เห็นเงินดีกว่าความรัก..ได้นานแค่ไหนกันนะ

คือ เราคบกับผู้หญิงคนนึงซึ่งเขามีลูกมีครอบครัวแล้ว แต่เขาหย่าร้างกับพ่อของลูกมาได้นานหลายปี แต่ว่าเขายังอยู่บ้านเดียวกันซึ่งให้เหตุผลกับเราว่า แค่ทำหน้าที่พ่อ อันนี้เราก็พอเข้าใจนะ แต่พอมาวันนึง เราก็เริ่มรู้สึกว่า ทำไมมันบั่นทอนจังวะ เวลาเห็นเขาคุยกันหรือเห็นเขามาส่งมารับในที่ทำงาน (คือเราทำงานที่เดียวกันนะกับผู้หญิง) ตอนแรกเราก็เห็นและก็อดทนได้แหละเพราะคิดว่ามันไม่มีอะไร แต่พอมาวันนึงเราทะเลาะกันแล้วเขาทำให้เรารู้ว่าเราเป็นส่วนเกินในชีวิตเขามากๆเรารู้สึกด้อยค่ามากๆ  เพราะเขาพูดว่า เขาชินกับชีวิตแบบนี้แล้ว คือเขาบอกเขาอยู่คนเดียวได้ ซึ่งจะเสียเราไปหรือไม่เสียเราเขาก็ไม่ได้แคร์อยู่แล้ว คำพูดของเขาบั่นทอนจิตใจนี่มาตลอด เราเสียใจร้องไห้มาตลอด แต่เขาก็ไม่ได้แคร์นะ ปล่อยให้เรา เศร้าแล้วหายเองทุกครั้ง เราก้เลยกลั้นใจถามไปเลยว่าเอาจริงๆนะ ถ้าสมมุติว่าต้องเลือก เราพูดแค่นี้ละเขาก็บอก ยังไงเขาก็ไม่เลือกเรา แม่งงเจ็บสัส..เอ้ออตอนนั้นพูดไรไม่ออกเลยเว้ย นี่ก็เลยแบบเงียบเงียบเลย คือแบบเอ้ออเราคงไม่มีเงินมากพอที่จะสามารถดูแลเขาและครอบครัวได้นี่เนอะ เห้อ นับตั้งแต่วันนั้นถามว่าเราเลิกกับเขาไหม ก็ไม่นะ ยังทนต่อมาถึงทุกวันนี้ ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน แต่ก็วนเวียนเรื่องเดิมๆซ้ำๆอยู่ตลอดนะ เราว่าเราควรถอยดีไหม หรือว่าทนต่อไปเพื่อพิสูจย์ให้เขาเห็นว่าเรา ก็สามารถดูแลเขาได้งี้ 
#มีรักอย่างเดียวมันกินไม่ได้จิงๆหว่ะ
#รักแท้แพ้เงินตรา
#แค่อยากระบาย แต่ถามว่าเขาดีกับเราไหม เขาดีกับเราคอยช่วยเหลือเราตลอดนะ