ความรักที่ไม่ได้ครอบครอง

เรื่องนี้เกิดตอนเราอยู่ ม.4 เรามีกลุ่มเพื่อนอยู่ 5 คน ชาย2 ชื่อย่อ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
หญิง3 ชื่อย่อ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
  เรามาจากคนละห้องจากม.ต้นแล้วมารวมกลุ่มกัน ช่วงแรกเรา กับ น โดนเพื่อนในห้องแซวว่าเป็นแฟนกัน แต่เราไม่ชอบที่ทุกคนมาแซวค่ะ เพราะ น ชอบแกล้งเรา จนเราขอให้เพื่อนผช มาคอมเมนต์ในเฟซบุ๊คว่าถ้า น มาแกล้งเราอีกจะโดนจัดการ
  ตอนนั้น น น่าจะรู้ตัวว่าเราไม่ชอบจริงๆ น มาบอกกับเราว่าต่อจากนี้ น จะไม่แกล้งเราแล้ว ต่อจากนี้เราจะเป็นมิตรกัน ซึ่งก็จริงค่ะ หลังจากนั้น น ไม่แกล้งเราอีกเลย เป็นเพื่อนที่ดีมาตลอด
  จน ม.5 มีเพื่อนใหม่(ญ)ย้ายเข้ามา เพื่อนในห้องแซว น กับเพื่อนใหม่เหมือนที่เคยแซวเรา เรารู้สึกเหมือนหึงเขาอยู่ลึกๆในใจ เหมือนตอนนั้นจะรู้ตัวแล้วว่าเราชอบ น นะแต่เราไม่ได้อยากคบ เราก็พยายามตัดใจเป็นเพื่อนกันต่อไปดีกว่า จนเราเองก็เหมือนจะตัดใจได้
  มาวันหนึ่ง อาจจะด้วยความที่กลุ่มเราใกล้ชิดกันทุกวัน ข เริ่มชอบ ต และจีบแบบออกตัวแรง แต่ ต ไม่เล่นด้วย จนมีเวลาที่เราอยู่กับ ต 2 คน ต บอกเราว่า ต ไม่ได้ชอบ ข แต่ชอบ น เราฟังแล้วแบบพูดไม่ถูก แต่ก็ไม่บอกให้ ต ไปบอกชอบ น เพราะถ้าเขาคบกันจริงๆ เราก็คงทำใจไม่ได้ บรรยากาศในกลุ่มเริ่มอึดอัด เราแยกไปอยู่กับเพื่อนกลุ่มอื่นบ้าง จน ข มาคุยกับเราว่าเราเป็นอะไร เราก็บอกไปต่อหน้าเพื่อนทั้งกลุ่ม ว่าเราไม่ชอบ คสพ. ที่เพื่อนมาเป็นแฟน ถ้าเลิกกัน จะเสียทั้งเพื่อนทั้งแฟนเลยนะ แล้วพวกเราก็กลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม 5 คน
  จนม.6 น เริ่มมีแฟนเป็นเด็กต่าง รร. ตอนนั้นเราไม่รู้สึกอะไร เราเลยคิดว่าเราน่าจะตัดใจจาก น ได้แล้ว (หรืออาจจะเพราะว่าเวลาที่เขาอยู่ด้วยกันเราไม่เห็นก็ได้)
  จนเข้ามหาลัยทุกคนแยกไปเรียนคนละที่ มีแค่เรากับ น ที่อยู่มหาลัยเดียวกัน ตอนนั้น น กับแฟนม.6เลิกกันแล้วค่ะ แต่ น ก็มีแฟนใหม่เป็นคนน่ารักมากค่ะ เราก็ยินดีด้วย เราไม่เคยคิดอยากคบกับเขา เราคิดว่าเราอยากมีเขาอยู่ในชีวิตตลอดไป ถ้าเราเป็นเพื่อนเขา เราก็จะไม่มีวันเสียเขาไป
  เรา กับ น มีโอกาสเจอกันบ้างตามอาคารเรียน เราเคยเจอ น เดินกับแฟนใหม่ เราก็แค่ยิ้มทักทาย เพราะเห็นว่าเขาอยู่กับแฟน แต่ น กับหยุดเดิน และเข้ามาคุยกับเราว่าเรียนเป็นยังไงบ้าง เรียนไหวไหม ไม่ได้มีการแนะนำอะไรระหว่างเรากับแฟนใหม่
  จนมีช่วงหนึ่งทีาเขามักจะชวนเราไปนั่งดื่มที่หอเขา (หอนี้เขาอยู่กับแฟนและเพื่อนอีก2คนนะคะ เป็นบ้านเช่า) วันแรกที่ไปมีแค่เรากับ น ค่ะ แฟนเขาเป็นสต๊าฟกิจกรรมของปี1 จึงกลับดึกค่ะ จนเที่ยงคืนกว่าๆ น ก็ยืมรถเราขับไปรับแฟนกลับมา แฟนเขาก็ทักทายปกติ แล้วก็ขึ้นห้องนอน
  ช่วงนั้นบอกตามตรงว่าเรากลับมารู้สึกดีกับ น มากๆ แถมบางครั้งเราก็ชอบเพ้อในเฟซบุ๊คอยู่บ่อยๆ และ น มักจะมาคอมเมนต์ให้เราแทบทุกโพสต์ จนมีวันหนึ่งที่แฟนเขาแอดเฟซบุ๊คเรามา(เราคิดว่าผู้หญิงด้วยกันน่าจะมองกันออก) เราก็กดรับด้วยความบริสุทธิ์ใจ
  หลังจากนั้น น ก็ชอบทักมาชวนเราอยู่สม่ำเสมอ 2-3 ทุ่ม ถ้าแชทดังคือเขาแน่ๆ แล้วมีวันหนึ่งเขาทักมาชวน เขาบอกว่าวันนี้กินชิวๆ มีแฟนเขา แล้วก็เพื่อนแฟน2คน(ญ-ช เขาเป็นแฟนกัน) จริงๆเรากลัวใจตัวเองที่ต้องนั่งกับเขาและแฟนพร้อมกัน เขาตื้อจนเรายอมไป เราไปถึง แฟนเขาด็แนะนำเราให้เพื่อนเขาฟังว่าเราชื่ออะไร เรียนคณะอะไร น ก็ถามแฟนว่ารู้ได้ไง แฟนเขาบอกว่าก็เป็นเพื่อนกับ... ตอนนั้นในใจเราคิดว่าไม่ใช่เพราะเราเป็นเพื่อนกับ...หรอก แฟนเขาน่าจะสงสัยอะไรแล้วเขามาส่องเฟซบุ๊คเรามากกว่า เรานั่งกินโดนมี น นั่งคั่นกลางระหว่างเรากับแฟนเขา ตอนแรกเราคิดว่าเราไปก็คือส่วนเกิน คนอื่นนั่งกันเป็นคู่ๆ แต่จริงๆไม่ใช่เลย น เองก็พยายามชวนเราคุยให้เราสนุกด้วย เป็นความรู้สึกที่ดีและเจ็บพร้อมๆกัน
  เราไปนั่งดื่มกับ น บ่อย จนมีวันหนึ่งเพื่อนที่มาม.6 ห้องเดียวกับเราถามว่า "ตกลง เรา กับ น นี่ยังไง" เราก็บอก "ก็ไม่ยังไง มันต้องยังไงด้วยเหรอ" ทั้งๆที่ น มีแฟนโดยเปิดเผย ไม่น่ามีใครคิดว่าเรากับ น จะคบกันได้
  จนเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็มาเกิดขึ้น น ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต ตอนนั้นเพื่อนคุยกันในกลุ่มว่าเกิดเรื่องแบบนี้ แต่เราไม่ได้เล่นโทรศัพท์เพราะอ่านหนังสือสอบ เราเห็นแจ้งเตือนมากมายในโทรศัพท์ ทั้งแชท ทั้งสายที่ไม่ได้รับ เราเลือกที่จะโทรกลับหาเพื่อนก่อนเพราะคิดว่าน่าจะมีเรื่องสำคัญ เพื่อนรับสายและพูดกับเราอย่างใจเย็น พอเรารู้เรื่องน้ำตาไหลไม่รู้ตัว เหมือนโลกมันหยุดหมุน เรานอนร้องไห้ทั้งคืนค่ะ
  วันต่อมาเราและเพื่อนๆไปร่วมงานศพของเขา ตอนนั้นเราเป็นห่วงแม่ของ น มาก น เป็นคนรักแม่มาก เพราะแม่มีโรคประจำตัวอยู่ เราคิดทั้งวันว่าถ้าเจอแม่เขาเราจะพูดปลอบยังไงดี จนถึงเวลาที่เราไปร่วมงานจริงๆ เราเห็นพ่อแม่เขา แต่พวกเขาไม่ได้ร้องไห้ในงาน แต่ตาแดง เรารู้ได้ทันทีว่าพวกเขาเองก็น่าจะร้องไห้มาหนักมากเหมือนกัน
  พอพระสวดจบ เราและเพื่อนๆเข้าไปใกล้ๆแม่เขา อยู่ๆแม่เขาก็หันมาทักเรา "หนู หนูชื่ออะไรนะ แม่จำหนูได้" เราพูดไม่ออกเพราะจะร้องไห้เลยหันไปมองหน้าเพื่อน เพื่อนเลยบอกแทนเราไป พอแม่เขาฟังจบก็พูดว่า "เนี่ย น เขาชอบเอารูปหนูมาให้แม่ดู เขาชอบพูดถึงหนูบ่อยๆ เมื่อก่อนแม่ยังแซวเขาอยู่เลยว่าลูกแม่ชอบเราหรือเปล่า น เขาก็บอกว่าไม่ใช่แม่ เป็นเพื่อนกัน" เราฟังจนพูดอะไรไม่ออก ร้องไห้อย่างเดียวค่ะ
  คือเรากับแม่ไม่คุยกันมาก่อน การที่แม่จะจำเราได้ และเข้ามาคุยกับเราอย่างเป็นกันเอง เรารับรู้ได้เลยว่า น ต้องพูดถึงเราบ่อยแค่ไหม และการที่แม่เขาถึงขั้นคิดว่า น ชอบเรา แสดงว่า น เองก็ต้องพูดถึงแต่เรื่องดีๆของเราแน่ๆ
  ทุกวันนี้เราเองก็ยังติดต่อกับครอบครัวของ น อยู่นะคะ เหมือนเป็นครอบครัวหนึ่งของเราไปแล้ว รู้ว่าเราไม่สามารถแก้ไขอดีตได้ ไม่สามารถย้อนเวลาได้
  แต่มันก็มีแต่คำถามมาให้หัวว่า
- น คิดยังไงกับเรา กันแน่
- ถ้าเราสารภาพกับ น เราจะมีโอกาสได้คบกันไหม
  ซึ่งมันก็เป็นคำถามที่เราไม่สามารถหาคำตอบให้ตัวเองได้ ยังคงเป็นคำถามที่คาอยู่ในใจเราตลอดไป

  ปล.สำหรับกระทู้นี้เราตั้งขึ้นมาแค่อยากจะบอกคนที่ยังมีโอกาสพูดอยู่ พูดความรู้สึกของตัวเองออกมาเถอะค่ะ ถึงจะไม่ได้คบกันแต่เราก็ได้บอกความรู้สึกของเราออกไปให้เขารับรู้ในตอนที่ไม่สายเกินไป
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่