เคยเป็นมั้ย เราต้องพยายามรักษาระยห่าง ไม่ให้รักคนที่เราคุยด้วย? (ช/ช)

เรื่องคือ เรามีคนมาคุยด้วย แต่อายุก็ไม่ใช่น้อยละ 40ขวบละ  คนที่มาคุย(ไม่ถึงกับจีบหรอก คงคุยฆ่าเวลา)  ส่วนใหญ่ก็จะอายุน้อยกว่า มีตั้งแต่อายุ 19-36    ส่วนใหญ่ก๋จะถามอายุเรา  เราก็ไม่อยากตอบ(กลัวเขาเสียอารมณ์)  

ก็มีอยู่เคสนึง อายุประมาณ27ปี มาคุยกับเรา  ซึ่งเป็นลูกค้าเจอกัน1ครั้ง แต่ก็สอบถามกันทางไลน์เกี่ยวกับการหลังบริการติดตามงาน    อยู่ดีๆเขาทักเรามาก่อน เราก็คุยไปตามเรื่องตามราว  (ผู้ชายทักมาเนอะ 😊🤣)

สักพัก คุยๆไป เขาบอกว่า "ผมมีคนคุยอยู่แล้วแต่ไใคาอยได้เจอกัน   ผมกับพี่คุยกันแบบพี่แบบเพื่อน คงไม่ว่าอะไรนะครับ"

เราก็ถามกลับว่า คือ "มีคุยจีบๆกันอยูรึครับ"
เขาตอบ "ประมาณนั่น"

เราก็ตอบว่า "คุยไดสิครับ เอาที่สบายใจ อนาคตไม่แน่นอน"

แต่ใจก็แอบชอบ แต่เราก็รู้ตัวนะว่าโอกาสเป็นไปได้ คือ 0.01%  ไม่ใช่เรื่องหน้าตาเราหรือเขานะ   น่าจะเรื่องอายุ  แต่มนุษย์เนอะ มีคนมาคุย ก็รู้สึกดี  ทั้งๆที่บ้างที เขาอาจไม่ได้คิดไปไกลขนาดนั้น

มันเลยทำให้เรารู้สึก เอาไงดี คุยต่อก็ต้องรักษาระยะห่าง  ไม่คุยก็เสียมารยาท  สุดท้าย  เลยเขียนมาระบายในนี้แทน 🤣🤣

สงสัยแก่แล้ว คิดซับซ้อน เจอคนอ่อยเลยอ่อนไหว