เป็นคนกลางๆ แต่ชอบตั้งสเปคไว้สูง แต่พอเจอตรงสเปคก็คิดว่าตัวเองไม่ดีพอ

เราอายุประมาณ 20 กว่าๆ ไม่เคยมีแฟนแบบจริงๆจังๆ แต่ผู้ชายเข้าหาเราเยอะพอตัวเลย ด้วยความที่เราไปในที่ที่รู้จักคนเยอะและเราเป็นคนเฟรลนลี่ แล้วหน้าตาเราก็ไม่ได้ขี้เหร่อะไร (แต่ไม่ได้สวยนะ) บ้านเราไม่ได้รวยแต่ก็ไม่ถึงกับอดอยากอะไร แต่เราชอบชอบคนที่หน้าตา การศึกษา ฐานะก็คือมีแล้วต้องดีกว่าอยู่คนเดียว แต่เราก็ไม่ได้เลือกคนรวยไปเลยนะ คือเราก็ไม่ได้สวยขนาดนั้นแล้วก็ไม่ได้รวย แต่เราชอบไปชอบคนที่มีคุณสมบัติข้างต้น บางทีเค้าก็มาชอบมาคุยกับเราบ้าง แต่สุดท้ายเราก็เฟดตัวไปเองด้วยความที่เราคิดว่าเราไม่ดีพอสำหรับเค้า เหมือนคุยแบบกั๊กๆ พอเค้าเริ่มจะจริงจังเริ่มถามนุ่นนี่เราก็จะหายไปเอง เราคิดว่าเราไม่รวยพอ ไม่สวยพอ ไม่มันใจในรูปร่างหน้าตาตัวเอง ประมาณว่าคบไปเรื่อยๆก็คงจะทิ้งเราไปเพราะจริงๆเราไม่สวยเลย เรียนก็ไม่ได้เรียนมหาลัยดังๆ ครอบครัวก็ไม่พร้อม แล้วยิ่งคุยกับคนที่ครอบครัวสุขสันต์เราก็จะรู้สึกไม่คู่ควร เพราะเราอยู่กับย่าปู่ ครอบครัวเรามีครอบครัวใหม่ พี่ชายเราก็เรียนไม่จบสักคน คือเราไม่ยินดีที่จะพรีเซ้นใครในบ้านเลย จะว่าเรามายด์เซทไม่ดีก็ได้นะ แต่แนะนำได้เลยว่าเราควรจะคิดยังไง คืออยากได้คำแนะนำ ตอนนี้เราคิดแค่ว่า ตั้งใจทำงาน แล้วทำให้ตัวเองชีวิตดีกว่าเดิม เพื่อที่จะได้เหมาะสมกับคนที่เราต้องการ ซึ่งไม่ใช่ตอนนี้ ตั้งเป้าไว้ว่า 5 ปี แต่ในระหว่างนี้เราเหงาเราก็มีคุยกับคนที่ถูกใจบ้างแล้วเราก็อยากหายไปวนไปวนมาแบบนี้ เราควรทำยังไงดี. ที่มาพิมในนี้เชิงอยากระบาย อยากได้คำแนะนำ จะติ จะว่าอะไรก็ได้ รับหมด ขอบคุณค่ะ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่