ขอโทษนะคะ คิดว่าถ้าเขากลับมา คิดว่าอะไรๆมันจะดีขึ้นไหมคะ

1 ปี ที่ผ่านมา... นอกจากไม่สามารถกลับมา/ไปหากันได้เพราะโควิท นอกจากโทรศัพท์หากันในไลน์ มันกลายเป็นความรู้สึกห่างกันไปเมื่อไรไม่รู้

เรากลับบ้านไม่ได้ เพราะที่บ้านกังวลว่าเราอาจติดเชื้อโควิท แต่ไม่แสดงอาการ แล้วนำไปติดคนที่บ้าน กลายเป็นตลอดปีที่ผ่านมา เราอยู่ลำพังคนเดียว

ช่วงเวลาที่ผ่านมา เราจมอยู่กับปัญหาตัวเอง (เราเป็นโรคซึมเศร้า) เราพยายามเปลี่ยนวิธีคิดหลายต่อหลายครั้ง 

ช่วงแรกๆที่แฟนย้ายไปอยู่ต่างประเทศ ระหว่างวันเรายังทักไปบ้าง หลังๆก็น้อยลงๆ เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตั้งแต่เมื่อไรที่เราไม่ได้ทักไปเลย 

แต่เช้าเขาก็ยังส่งข้อความมานะ ว่าไปทำงาน/ เลิกงานแล้ว เป็นเราซะอีกที่ไม่ได้ตอบอะไร 

ตอนนี้เหลือแค่รับสายตอนเย็น ที่แทบไม่ได้คุยอะไรกันเท่านั้น

อันที่จริง เราไม่ได้เป็นแบบนี้กับเขาคนเดียว ตอนนี้ถ้าไม่จำเป็น เราก็แทบไม่อยากคุยกับใครเลย ไม่อยากไปเที่ยวไหน เสาร์อาทิตย์เราก็แค่อยากอยู่บ้านลำพังเท่านั้น

เราไม่แน่ใจว่า เป็นเพราะเราปรับตัวได้ดีเกินไปกับการอยู่คนเดียว หรือเป็นเพราะเราเป็นซึมเศร้านานจนเป็นความเคยชิน (เราเลิกไปหาหมอ เพราะปัญหาเรื่องค่าใช้จ่ายอ่ะนะคะ) หรือเพราะระหว่างเรากับแฟนมันห่างกันไปแล้วจริงๆ

เราลองมองคนอื่น ที่แฟนเขาไปทำงานต่างประเทศเหมือนกัน เขาก็มีเวลาคุยกันระหว่างวันบ้าง (โทรมาหาบ่อยจน เราก็รับสายได้โดยบังเอิญอยู่บ้าง) ถึงทั้งปีไม่เจอกันก็ส่งของมาเซอร์ไพรซ์บ้าง

แต่เรา ... อย่างวันเกิด นอกจากส่งการ์ดที่ทำมา Happy Birthday จำวันครบรอบได้ ...

นอกจาก... ยังผ่อนบ้านอยู่ด้วยกัน (แต่ก็ไม่เคยคิดจะซื้อของ/ อะไรเข้ามาเพิ่มในบ้าน นับจากวันที่ไป) นอกจากรถที่ให้เรายืม เพราะก่อนเขาไป รถเราเสียต้องซ่อม ค่าทางด่วนที่เราขับรถไปทำงาน

ถ้าเขากลับมา คิดว่าอะไรๆ มันจะดีขึ้นไหมคะ