สวัสดีค่ะทุกคน เรื่องราวของเราในวันนี้ เราอยากจะมาเล่าและขอความคิดเห็นจากทุกคนที่เข้ามาอ่านกระทู้ของเรา คือเรารู้สึกว่าแฟนของเราไม่ได้รักเราอีกต่อไปแล้ว คือเรามีแฟนที่โตแล้วค่ะ ซึ่งเราเด็ก คงจะเด็กในสายตาคนที่เขาโตเป็นผู้ใหญ่และทำงานแล้ว ซึ่งเรายังเรียนอยู่ ตอนแรกก็ดีๆกันอยู่นะคะ ยอมเราบ้างไม่ยอมบ้าง อันนี้เราก็เข้าใจ เราเลิกกันบ่อย แต่เขาก็กับมาตลอด แค่พอหลังๆมา เขาไม่กลับมาแล้ว กับเป็นเราที่ทำทุกวิถีทางให้เขากลับมา เราเจ็บมาก เขาเฉยชามาก จนมาวันนึง เราตัดสินใจเลิกกันจริงๆ เขาบอกว่าเราไปกันไม่ได้ เราก็เข้าใจว่าเรายังเรียนอยู่แต่เขาทำงานแล้วซึ่งถ้ามาอยู่ด้วยกันก็เหมือนเราเกาะเขากิน ทุกครั้งที่เรากลับบ้านไปเรียน เราจะเลิกกันเกือบทุกรอบ อยู่ด้วยกันไม่เคยมีปัญหา มีบ้างเล็กน้อยแต่ไม่เคยเลิกกัน จนวันนั้นที่เราทะเลาะกัน เราต้องเลิกกันจริงๆแล้วเราทำใจไม่ได้ เขาบอกว่ารักกินไม่ได้ รักอย่างเดียวมันไม่พอ มันต้องช่วยกันทำมาหากินอะไรประมาณนี้แหละค่ะ ซึ่งเออ รู้ว่ารักมันกินไม่ได้ เราเข้าใจตรงนี้ดี แต่เราบอกตลอดว่ารอเราหน่อยได้ไหม อีกปีครึ่งเราจะจบอยู่แล้วค่ะ เขาคงรอไม่ได้มันคงนานสำหรับเขา วันที่เราตัดสินเลิกกัน เลิกกันได้หนึ่งวัน เราเลยตัดสินใจขับรถมอไซ ไปเก็บของ ซึ่งมันไกลมาก พอเรามาถึงเขาไม่อยู่ เราก็รอให้เขามาเปิดห้องเขาก็ไม่สนใจ อยู่แต่โต๊ะสนุ๊ก เราก็โอเครเรารอได้ แต่ทุกคนเชื่อมั้ย ใจเรามันไม่เด็ดขาดพอที่จะเลิกเพราะเราไม่ได้อยากเลิก เขาแค่บอกเราว่า ให้มานั่งที่โต๊ะสนุ๊ก ง้อแล้ว แค่นี้จริงๆ ซึ่งเรารู้ว่าเราไม่สมควรกับไป แต่เราก็ยังโง่ที่จะกับไป โรงเรียนเราดันปิดพอดีเพราะสถานะการณ์ โรคระบาด เราก็อยู่กับเขามาเราไม่กลับบ้าน เพราะเราไม่อยากทะเลาะกัน เรารู้สึกได้ว่าเขาหมดรักเราไปแล้ว มีแต่เราที่ยังโง่อยู่ บางทีก็ไล่เรา แต่เราก็ง้อ เราพยายามไม่งี่เง่า เราเอาใจเขาตลอด เขาชอบยัดเยียดให้เรามีคนอื่น ชอบหาว่าเราคุยกะคนอื่น เราเสียใจมาก เราตั้งใจรักเขามาก เพียงแต่เรายังทำงานช่วยเขาหาเงินไม่ได้ เรายังไม่กลับบ้านจนกว่าโรงเรียนจะเปิด วันนี้เราแค่พูดเล่นว่าเราเบื่อ เราไม่ได้หมายถึงเบื่อเขานะคะ เราพูดเล่นปกติ. แต่เขาดันตอบกลับมาไวมาก ว่า เบื่อก็กลับบ้าน คือยิ่งทำให้เรารู้ไปอีก ว่าเขาไม่รักเราแล้ว เขาคิดว่าเราอยู่กับเขาเพราะรอวันที่เราหมดรักเราจะไป แต่มันไม่ใช่อ่ะทุกคน เราอยู่ด้วยใจ คือเรารู้สึกว่าตอนนี้เราหน้าด้านมาก ทุกคนเรารู้อยู่แล้วว่าถ้าเรากับบ้านไปรอบนี้ยังไงก็ต้องเลิก เพราะถ้ากับไปรอบนี้เขาก็ไม่มารับเราแล้ว เรารู้เลย เราแค่อยากจะขออยู่ให้นานที่สุด ทุกคนเจ็บมาก เราแอบร้องไห้ในห้องน้ำทุกวัน เพราะร้องไห้เขาเห็นเขาก็ไม่สนใจ เราเจ็บตลอดเวลา แต่ทุกครั้งที่ตัดสินใจเลิก เราก็ไม่เด็ดขาด เราคิดถึงเขามาก เราเลิกไม่ได้ เราจะทำยังไงดี เราคิดถึงเราที่เขาไปง้อเรากลับมา เขาทำทุกวิถีทางเพื่อให้เรากลับมา เรากลับมาด้วยความเต็มใจ แล้วเราก็ต้องไปด้วยความเต็มใจใช่มั้ยทุกคน เราจะลืมคนที่ทำร้ายเราได้ยังไง เรารู้สึกว่าเราทำอะไรก็ขัดหูขัดตาไปหมด ทุกคนเราควรเลิกมั้ย แต่คำตอบเรา เราก็รู้ดีอยู่แล้ว ทุกคนด่าเราให้เรารู้สึกบ้างสิ เราโง่มาก 😭😭😭😭 หรือเราไปกันต่อไม่ได้จริงๆแล้ว มีแต่เราที่พยายามอยู่คนเดียว พยายามอยู่ฝ่ายเดียว เอาไงกะตัวเราดี เราไม่รักตัวเองเลยทุกคน  ถ้าอ่านแล้วงงๆ เราขออภัยนะคะ เราพึ่งเราตั้งครั้งแรกค่ะ ด่าเราได้นะ เราไม่โกรธเลย