สวัสดี เรามีครอบครัวอยู่6คน พี่ๆต่างก็โตมีงานมีการทำหมดแล้วส่วนเรา เรียนอยู่เดวก็จะจบม.6เเล้ว เข้าประเด็ดเลยละกันตั้งเเต่เด็กๆบ้านเราก็ไม่ได้รวยอะไรแค่อยากได้อะไรพ่อแม่ก็ซื้อให้พี่คนโตพ่อเราออกรถให้ไปตั้ง4คันเเล้วส่วนคนที่2ก็ออกรถให้เหมือนกันเเล้วพ่อก็จะมีของขวัญเล็กๆน้อยถามพี่ๆว่าจะเอาทองหรือโทรศัพท์ใหม่ล่าสุด
ตอนนั้นเรายังอยู่ในท้องเเม่อยู่นะคะพอเราเกิดมันก็โดนตามใจแหละค่ะพอเเม่มามีน้องมันก็เปลี่ยนใอ้เราก็เข้าใจน่ะเเต่คือโตมาเรื่อยๆเราไม่ได้เป็นคนที่เรียนเก่งอะไรเลยเเต่เราโครตจะตั้งใจเเละพยายามอย่างมากของที่จำเป็นไม่ได้นึกถึงเท่าไหร่เพราะใช้ต่อจากพี่ทั้งนั้นไม่เคยได้อะไรใหม่ๆมันก็เข้าใจพ่อนะคะว่าอยู่ในช่วงเศรฐกิจตกต่ำแต่เวลาเราขออะไรเราไม่เคยได้เลยค่ะ
พี่ๆน้องๆในครอบครัวขอกลับได้เป็นเเบบนี้มาตั้งเเต่ม.ต้นเลยเราเลยยื้นขอเสนอให้พ่อว่าเราจะสอบติดอันดับ5ของห้องเเล้วพ่อซื้อโทรศัพท์ให้หนูนะแกก็ไม่ตอบอะไรจนเราทำได้พ่อบอกไม่มีตังวันเกิดทุกๆปีแม้เเค่เค้กสักปอนสักชิ้นเรายังไม่ได้พ่อจำวันเกิดเราไม่ได้ด้วยซ้ำเวลาเราขออะไรพ่อจะบอกขอมากไปเเต่คนมันไม่เคยได้อะไรเลยเเล้วจู่ๆแม่ได้รถคันใหม่จากพ่อหนูก็เข้าใจนะว่าเเม่เเต่บ้านหนูก็ไม่ได้จนรถก็มีตั้ง3-4คันรถใหญ่ก็มีคือทำไมไอ้เราขอเราไม่ได้เลยอะเราไม่สำคัญหรอเราตั้งใจเรียนเพื่อหวังกับของขวัญสักชิ้นหนึ่งที่อยากได้ที่ไม่เคยได้รับอะไรเลยจนตอนนี้หนูโดนกระทำมาความรู้สึกที่เหมือนอยู่กับคนอื่นกับครอบครัวตัวเองต้องทั้งเรียนทำงานบ้านทุกอย่างหากับข้าวกับปลาให้พ่อเพราะเเม่ไปอยู่บ้านยายเวลาไม่มีตังเท่านั่นถึงกลับมาหาพ่อมาขอพ่อพี่ๆเขาก็มีเเฟนมีงานทำมีเงินก็ไปเที่ยวไปอยู่ที่อื่นเราโครตจะเหนื่อยเลยค่ะเวลาไม่ทำไม่มีคนทำนะแล้วก็ไม่มีใครถามว่าเหนื่อยมั้ยมีเเต่คำด่าเราคิดมากเกลียดทุกคนในครอบครัวเคยคิดฆ่าตัวตายคิดว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าระดับน้อยๆเเต่มันเหนื่อยเหลือเกินไม่มีใครเห็นถึงความสำคัญหรือความตั้งใจของเราเลยคิดเเค่ว่าเป็นเรามันไม่อะไรหรอกเราโอเค
เเต่ที่จริงเราเหนื่อยมากๆครอบครัวควรเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดหรือป่าวเเต่สำหรับหนูมันคือนรกหนูอาจจะดูไร้สาระเรื่องเเค่นี้เขาเป็นพ่อเป็นเเม่เเต่คนเป็นพ่อเป็นเเม่ต้องเห็นลูกสำคัญก่อนป่ะอยากเห็นลูกมีความสุขหรือป่าวเเต่สำหรับครอบครัวหนูไม่ค่ะต่างคนต่างเห็นแก่ตัว
ตัวหนูแค่อยากเห็นพ่อกับเเม่เห็นความสำคัญหนูบ้างอยากเห็นพ่อพยายามทำให้หนูมีความสุขบ้างก็เเค่นั่นเองไม่ได้ต้องการอะไรเลยเหมือนอยู่ตัวคนเดียวมาโดยตลอดเเต่ก่อนเป็นคนร่าเริงเดวนี้เก็บตัวอยู่แต่ในห้องไม่กินข้าวกินน้ำผิดหวังกับตัวเองที่ไม่เคยทำให้ตัวเองมีความสุขเลย
ทำไมต้องเป็นเเต่เราที่เขาไม่เห็นถึงความสำคัญ
ตอนนั้นเรายังอยู่ในท้องเเม่อยู่นะคะพอเราเกิดมันก็โดนตามใจแหละค่ะพอเเม่มามีน้องมันก็เปลี่ยนใอ้เราก็เข้าใจน่ะเเต่คือโตมาเรื่อยๆเราไม่ได้เป็นคนที่เรียนเก่งอะไรเลยเเต่เราโครตจะตั้งใจเเละพยายามอย่างมากของที่จำเป็นไม่ได้นึกถึงเท่าไหร่เพราะใช้ต่อจากพี่ทั้งนั้นไม่เคยได้อะไรใหม่ๆมันก็เข้าใจพ่อนะคะว่าอยู่ในช่วงเศรฐกิจตกต่ำแต่เวลาเราขออะไรเราไม่เคยได้เลยค่ะ
พี่ๆน้องๆในครอบครัวขอกลับได้เป็นเเบบนี้มาตั้งเเต่ม.ต้นเลยเราเลยยื้นขอเสนอให้พ่อว่าเราจะสอบติดอันดับ5ของห้องเเล้วพ่อซื้อโทรศัพท์ให้หนูนะแกก็ไม่ตอบอะไรจนเราทำได้พ่อบอกไม่มีตังวันเกิดทุกๆปีแม้เเค่เค้กสักปอนสักชิ้นเรายังไม่ได้พ่อจำวันเกิดเราไม่ได้ด้วยซ้ำเวลาเราขออะไรพ่อจะบอกขอมากไปเเต่คนมันไม่เคยได้อะไรเลยเเล้วจู่ๆแม่ได้รถคันใหม่จากพ่อหนูก็เข้าใจนะว่าเเม่เเต่บ้านหนูก็ไม่ได้จนรถก็มีตั้ง3-4คันรถใหญ่ก็มีคือทำไมไอ้เราขอเราไม่ได้เลยอะเราไม่สำคัญหรอเราตั้งใจเรียนเพื่อหวังกับของขวัญสักชิ้นหนึ่งที่อยากได้ที่ไม่เคยได้รับอะไรเลยจนตอนนี้หนูโดนกระทำมาความรู้สึกที่เหมือนอยู่กับคนอื่นกับครอบครัวตัวเองต้องทั้งเรียนทำงานบ้านทุกอย่างหากับข้าวกับปลาให้พ่อเพราะเเม่ไปอยู่บ้านยายเวลาไม่มีตังเท่านั่นถึงกลับมาหาพ่อมาขอพ่อพี่ๆเขาก็มีเเฟนมีงานทำมีเงินก็ไปเที่ยวไปอยู่ที่อื่นเราโครตจะเหนื่อยเลยค่ะเวลาไม่ทำไม่มีคนทำนะแล้วก็ไม่มีใครถามว่าเหนื่อยมั้ยมีเเต่คำด่าเราคิดมากเกลียดทุกคนในครอบครัวเคยคิดฆ่าตัวตายคิดว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าระดับน้อยๆเเต่มันเหนื่อยเหลือเกินไม่มีใครเห็นถึงความสำคัญหรือความตั้งใจของเราเลยคิดเเค่ว่าเป็นเรามันไม่อะไรหรอกเราโอเค
เเต่ที่จริงเราเหนื่อยมากๆครอบครัวควรเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดหรือป่าวเเต่สำหรับหนูมันคือนรกหนูอาจจะดูไร้สาระเรื่องเเค่นี้เขาเป็นพ่อเป็นเเม่เเต่คนเป็นพ่อเป็นเเม่ต้องเห็นลูกสำคัญก่อนป่ะอยากเห็นลูกมีความสุขหรือป่าวเเต่สำหรับครอบครัวหนูไม่ค่ะต่างคนต่างเห็นแก่ตัว
ตัวหนูแค่อยากเห็นพ่อกับเเม่เห็นความสำคัญหนูบ้างอยากเห็นพ่อพยายามทำให้หนูมีความสุขบ้างก็เเค่นั่นเองไม่ได้ต้องการอะไรเลยเหมือนอยู่ตัวคนเดียวมาโดยตลอดเเต่ก่อนเป็นคนร่าเริงเดวนี้เก็บตัวอยู่แต่ในห้องไม่กินข้าวกินน้ำผิดหวังกับตัวเองที่ไม่เคยทำให้ตัวเองมีความสุขเลย