เหนื่อย งง ปลง

ในปี 2563 ผมพยายามหาคนที่จะมาเป็นแฟน แบบหนักหน่วงมาก เพราะในความคิดที่ตั้งเอาไว้ตั้งนานแล้วว่า ถ้าเกิดว่า อายุ 30 ปี เมื่อไหร่ ผมจะเลิกสนใจมันละ และเอาเวลาที่เหลือที่มีอยู่ไปโฟกัสเรื่องอื่นๆ แทน เช่น การงาน การตีแบด การวิ่ง ซึ่งทั้ง 2 เป็นกีฬาที่ชื่นชอบ ตลอดเวลาที่อยู่มาจนตอนนี้ 29 ปี   เคยมีแฟนมาแล้วแค่ 1 คน  เท่านั้น ก็เลยคิดว่า เราต้องหาอีกครั้งก่อนวัย 30 ปี ดังนั้นในปี 2563 ผมถึงได้หาคนคุยไปเรื่อยแต่ว่าคุยที่ละคนนะคับ แต่ละคนก็คุยกันมาได้แค่ 2 - 3 เดือน แล้วก็หายไปเลย  ประมาณ 10 กว่าคน (เรื่องจริงไม่โม้คับ) ซึ่งเกือบทุนคนจะมีความคิดเห็นที่ตรงกันว่า  "เราอยากมีเพื่อน ไม่อยากมีแฟนอ่ะ" อิหยังวะ!!! ทุกคนมาแนวนี้หมดเลย ซึ่งคนสุดท้ายที่คุยกันนั้น ก็คุยดีกันมาตลอด ไปไหนมาด้วยกันตลอด อยู่ๆ กับทักมาบอกว่า "เราต่างกันมาก ต่างกันเกินไป มองไม่เห็นอนาคตอ่ะ เรากลับไปเป็นเพื่อนเถอะ" เห้ย!!! อะไรเนี่ย  ผมเลยคิดว่า ปลงดีกว่า ปล่อยละ ไม่หาละ การใช้ชีวิตคนเดียวมันก็สนุกดีนะ จากที่อยู่มา มันก็มีความสุขดีนะ อยู่กับเพื่อนๆ อยู่กับสิ่งที่เรารัก  อนาคตจะมีมาไหม เรื่องของมัน เรื่องของโชคชะตา หลังจากนี้จะไม่เดินเกมส์ละ ใครอยากเข้ามาก็เดินเองละกัน จะอยู่เฉยๆ ไม่ตาม ไม่อะไร ที่ผ่านมาก็ลุกหนักพอควร 5555+++