มีเพื่อนสนิทแต่อยากกลับไปอยู่คนเดียว

ตามหัวข้อเลยค่ะ เเต่ขอเกริ่นเอาไว้ก่อนว่าตอนเด็กประมาณ ป.2เราเคยเป็นอินโทรเวิลด์อยู่ประมาณ2-3ปีเพราะโดนเพื่อนแกล้ง,บูลลี่เรื่องการวาดรูป โดนฉีกทิ้ง,โดนขยำ,เอาไปโชว์หน้าห้อง,หลอกวาดรูปฟรี,โดนฉีกและโขมยสมุดวาดรูป,วาดรูปทับแบบเละๆ หนักที่สุดและเป็นฟางเส้นสุดท้ายคือเทนํ้าลงโต๊ะตอนพักเที่ยง(เราไม่อยู่ห้อง)และยังมีรูปขยำกับดินสอแท่งโปรดที่โดนหักอยู่ เราจำขึ้นใจเลย ตอนแรกก็เสียใจมากๆ แต่พอเราพิจารณาสาเหตุ คือเราคบเพื่อนทุกคนและเฟรนลี่จนเกินไป ตั้งแต่นั้นเราก็ไม่คบเพื่อนอีกเลยนาน และเป็นคนที่เปิดใจยาก จนเรามีเพื่อนสนิทที่เหมือนพี่น้องคนเเรกตอนป.4 จากนั้นอีก3ปีก็มีเพื่อนเพิ่มมาอีก2คน แต่เราเน้นคุณภาพนะ เราเลือกนานเลยล่ะกว่าจะเชื่อใจได้ประมาณเกือบเดือนได้.
แหะๆเกริ่นย๊าวววยาววว เดี๋ยวแยกเป็นอีกกระทู้นึงก็แล้วกัน555 ก็นั้นเเหละค่ะ เราเริ่มอยากจะกลับไปอยู่คนเดียว เดินคนเดียวอีกครั้งกินข้าวเงียบๆ แต่ว่าเราก็สงสารเพื่อน และเราก็ยังลังเลอยู่นิดหน่อย เพราะตอนแรกเรามีแค่คนเดียวและอยู่คนละห้อง วันไหนอยากเหงาก็แอบชิ่งมันไปได้ แต่ครั้งนี้มีเพื่อนคนนึงในกลุ่มอยู่ห้องเดียวกัน พอพักเที่ยงมันก็ดึงตัวเราไปตลอด ชิ่งไม่ได้เลย อยากขอวิธีจากทุกๆคนค่ะว่าใครมีวิธีไหนกันบ้าง ขอแค่แป๊บเดียวซักอาทิตย์นึงก็ได้ เพราะตอนนี้อยู่แต่บ้านก็ไม่มีพื้นที่ส่วนตัวอยู่แล้ว เพราะเรากลัวความมืดเลยไม่ยอมแยกห้อง(ไปอ่านในอีกกระทู้เราได้นะ อิอิ)ทางบ้านไม่ยอมให้เราไปเดินเล่นที่อื่นเลยด้วย เอาแต่บอกว่าเราจะไปอวดสวยบ้างใจแตกบ้างน่าเบื่อน่ารำคาญ😒เพราะเรายังไม่มีความคิดที่จะมีแฟนเลยด้วยซํ้า ลิปติ้นก็พึ่งจะเริ่มมาทาตอนป.6 และก็มีความคิดอยู่แล้วว่าถ้าจะมีก็จะมีตอนอายุ20หรือ18