ขอเล่าตั้งแต่เริ่มเลยว่าเราได้มีโอกาสเจอผู้ชายคนหนึ่ง จากแอพพลิเคชันหาคู่ แล้วระยะเวลาตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ได้ (สถานะของคนคุย)
ตอนนี้ก็ระยะเวลา 2-3 เดือนแล้วค่ะ
ตั้งแต่แรกที่เรารู้จักกันมาผ่านจากการคุยโทรศัพท์ เค้าวีดีโอคอลมาตลอดแรกๆในช่วงระยะเวลา 2 สัปดาห์ เรายอมรับเลยค่ะ
เรายังไม่เปิดใจให้เค้าเพราะเรามีคุยกับคนอื่นอยู่ด้วย...จนมาถึงวันหนึ่งที่มาเปลี่ยนมุมมองของเราที่มีต่อเค้า ว่านั้นเป็นวันที่เราเหนื่อยและท้อกับชีวิตมากในหลายๆเรื่องจนมีเค้าเนี่ยแหละค่ะ โทรมา ตอนแรกว่าจะไม่รับโทรศัพท์นางเลยย เพราะฉันกำลังเศร้าอยู่ไม่มีอารมณ์คุย แต่อีกทาไหนก็ไม่รู้ ณ ตอนนั้นเลยตัดสินใจรับโทรศัพท์นางไป ในคืนนั้นเค้าทำให้น้ำตาของเราหยุดไหล มุมมองที่เรามีต่อเค้าได้เปลี่ยนไป
หลังจากนั้นเราก็เริ่มที่จะโฟกัสหรือคุยกับเค้าเพียงคนเดียวแล้วค่ะ...เพราะรู้สึกว่าเค้าเป็นคนที่เข้ามาทำให้เรามีเสียงหัวเราะในวันที่อ่อนแอ (ปูภาพไว้สวยงามมาก) จากนั้นคงต้องเรียกว่าช่วงโปรมั้งคะ โทรคุยกันวันละหลายๆชม. แล้วในที่สุดเราจึงตัดสินใจนัดเจอกันค่ะ
เจอกันครั้งแรกก็ธรรมดาสุดๆ เราแชร์ทัศนคติซึ่งกันและกัน เรากะเค้าแต่งตัวด้วยชุดธรรมดาๆไม่ต้องสร้างภาพ ไม่ต้องหรูหรา
เดทเเรกเป็นที่ริมทะเล มื้อแรกเป็นก๋วยเตี๋ยวตามทาง เค้าบอกเราเกี่ยวกับมุมแย่ๆของเค้าให้เรารับรู้ด้วยซ้ำ ซึ่งเราก็รับได้ในจุดๆนั้น ซึ่งเรามองว่า
เค้าให้ใจเรา....
หลังจากนั้นไม่นานเราเริ่มนัดเจอกันบ่อยขึ้นมากๆ เค้าพาเราไปช่วยงานที่บ้านของเค้า ไปเจอพ่อแม่ ไปเจอเพื่อนของเค้า
ตัวเราก็พาเค้าไปเที่ยวที่ตจว. จนเราทำอะไรที่เกินเลยกับแค่คำว่าสถานะคนคุยไป...แต่ยังไม่ถึงขั้น SEX
เรารู้สึกว่า เรากับเค้าทำทุกอย่างเร็วไปกับเพียงความสัมพันธ์เพียงเท่านี้
เรากับเค้าเลยตกลงกันเรื่องความสัมพันธ์ ซึ่งก่อนหน้านี้เราบอกเค้าไปว่า เรายังไม่อยากมีแฟนยังอยากอยู่กันไปแบบนี้เรื่อยๆ
และเค้ากับเราก็โอเคกันว่าจะดูใจกันไปก่อน ซึ่งตอนนี้เราทำทุกอย่างเหมือนแฟนกันเลยค่ะ แต่แค่ยังไม่ได้ตกลงกันเท่านั้นเอง....แต่ตอนนี้
เรารู้สึกต้องการความชัดเจนจากตัวเค้ามากขึ้นเพราะเราเริ่มไม่มั่นใจในตัวเค้าแล้ว สาเหตุเพราะ...
มันเริ่มมีกลิ่นมาเริ่มๆค่ะ กับพฤติกรรมของเค้าที่เปลี่ยนแปลงไป ตอนแรกๆเข้ามาหาเราดีค่อยซัพพอร์ตเราทุกอย่าง เค้าดูเป็นผู้ใหญ่มากเลยค่ะ
แต่ตอนนี้เหมือนหางจะเริ่มโผล่ คือเค้าชอบโกหกค่ะ เราเริ่มสังเกตได้จากพฤติกรรมที่เค้าคุยโทรศัพท์กับเพื่อนกับคนในครอบครัว เวลาเค้าบ่ายเบี่ยงหรือไม่ต้องการที่จะทำอะไรสักอย่างเค้าจะสามารถมีสกิลการโกหกที่ขั้นเทพมากๆเลยค่ะ ปลาไหลใส่สเก็ต แล้วเค้าก็เคยโกหกเราเรื่องเงินๆทองๆว่าไม่มีเงิน ชอบให้เราเลี้ยงข้าวตลอดเลย ทั้งที่เค้าก็มีงานมีการทำ และที่บ้านของเค้าก็ค่อนข้างมีฐานะ แต่เราเป็นนักศึกษา ซึ่งเวลาเค้าโกหกเราก็รู้นะค่ะ แต่พยายามนิ่ง พยายามเฉย เพราะเราไม่รู้ว่าจะพูดอะไรอะ พูดไม่ออก มันควรสำนึกได้เองไหมของแบบนี้...ส่วนตัวเราไม่ชอบให้ใครมายุ่งเรื่องเงินๆทองๆเลยเพราะที่บ้านก็ไม่ได้มีฐานะ แถมเรายังทำงานเลี้ยงตัวเองมาตั้งแต่เด็กเลยเข้าใจคุณค่าของเงินดี แต่เวลาที่เค้ามาอ้อนเราอยากได้โน้นได้นี้ ถ้ามันไม่เกินตัวเรา เราก็ซื้อให้นะในโอกาสพิเศษ แต่นางชักจะเริ่มมากเกินไปแล้ว
สรุป
- พฤติกรรมที่เปลี่ยนไปจากที่ค่อยส่งรูปมา มอนิ่ง ฝันดีคับ ปัจจุบันนี้เริ่มไม่ทำ โทรศัพท์คุยกันจากชม.เหลือเป็นนาที(ไม่เสมอต้น เสมอปลาย)
- เรื่องเงินๆทองๆ
- โกหก
ที่เรารู้สึกเหนื่อยกับความสัมพันธ์ก็เพราะว่า แรกๆเรารู้สึกว่า เค้าเป็นคนที่ใช่สำหรับเรา แต่ตอนนี้เค้าเปลี่ยนไปเรายังมีความหวังที่อยากจะให้เค้าดีขึ้นอยู่
ซึ่งความคิดที่จะเปลี่ยนแปลงเค้า มันทำให้เรารู้สึกว่าเราพยายามอยู่ฝ่ายเดียวกับความสัมพันธ์ เพราะเค้าเริ่มนิ่งขึ้นกับเรามากๆ บ้านเราอยู่ใกล้กันนะ
ไม่เกิน 5 กล. แต่พอเราหยอกๆว่าคิดถึงเค้า อยากไปบ้านเค้า อยากไปหาเค้า เค้าก็พูดกลับมาว่าช่วงนี้ห่างกันสักพัก แต่เค้ากลับไปบ้านเพื่อนได้
เราเลยรู้สึกว่าสรุปมันคือยังไง สุดท้ายแล้วตอนนี้เราก็เป็นฝ่ายที่อยากทำให้ความสัมพันธ์มันคงอยู่แต่ฝ่ายเดียว ทุกครั้งที่เค้าบอกรักเรา บอกว่าเราคือคนที่ใช่ คือเซฟโซนของเค้า เเต่เรากลับไม่รู้สึกเลยว่าคำที่เค้าพูดกับเรามันออกมาจากใจหรือแค่พูดมาเปล่าๆ
ล่าสุดของที่เค้าเคยให้เรายืมมาตั้งแต่วันแรก(เราแลกหนังสือกันอ่าน)(ซึ่งหนังสือเล่มนั้นเป็นหนังสือที่เค้าชอบมาก) เค้าบอกว่าเค้าอยากอ่านหนังสือเล่มของเค้าอีก เค้าเลยขับรถมาเอามันกลับคืนไปแต่ตอนเค้าเจอเรา เรารู้สึกว่าเค้านิ่งมากขึ้น เหมือนไม่อยากเจอเราเลย เราเจอกันแค่ 5 นาที เหมือนเค้าพยายามที่จะยิ้มกับเราแต่แววตาของเค้ามันไม่ใช่ สิ่งที่เค้าพูดว่าคิดถึงเรามันดูสวนทางกับการกระทำของเค้าเอามากๆ
แล้วถามว่าที่ผ่านมาทำไมเราไม่กล้าถามเค้าไปตรงๆเรื่องคำโกหก ง่ายๆเลยนะ เรากลัวที่จะเสียเค้าไป เรารักเค้าไปแล้ว เค้าสร้างภาพจำที่ดีไว้กับเรา ปฏิบัติเหมือนเราเป็นคนพิเศษของเค้าในช่วงระยะเวลาหนึ่ง เรารักเค้าไปแล้ว...เพราะถ้าเรื่องเราพูดไปเค้าต้องรับไม่ได้แน่นอนเพราะส่วนตัว เค้าเป็นมีความมั่นใจในตัวเอง ร่าเริง หัวเราะ ยิ้มง่าย มีความเป็นผู้นำ เป็นผู้ใหญ่ที่ดีคนหนึ่งแต่ถ้าเราเป็นเด็กไปพูดตอกหน้าเค้าแบบนั้น เราก็กลัวเค้าจะรับไม่ได้
แต่อีกใจหนึ่งมันก็ยังลังเลให้เรารักตัวเองก่อน กล้าพูดในสิ่งที่ต้องการ พยายามแคร์คนอื่นให้น้อยลงหน่อย...ส่วนตัวบอกไว้ตรงนี้เลยค่ะว่าเหนื่อยมากๆกับคนๆนี้ แต่ก็รักมากๆเช่นเดียวกันอาจจะเป็นเพราะภาพจำที่ผ่านมา
ส่วนตัวเราคิดว่าเราเป็นคนดีคนหนึ่งเลยนะ แต่ติดที่รูปร่างหน้าตา(ถ้าอยากรู้ก็กดติดตามได้นะคะ IG:cherbia_)
ถามว่าเราอยากเก็บเค้าไว้มั้ย คำตอบคือเราอยากได้ผู้ชายคนนี้แต่ขอในเวอร์ชั่นที่ดีกว่านี้ค่ะ
แต่ถ้ามันเป็นไปได้ยากก็ใครก็ได้ค่ะ ตบหน้าเรียกสติฉันที!!!!!
ใครก็ได้ช่วยตอบฉันที
รู้สึกเหนื่อยกับความสัมพันธ์ ควรไปต่อหรือพอแค่นี้กับคนแบบนี้!
ตอนนี้ก็ระยะเวลา 2-3 เดือนแล้วค่ะ
ตั้งแต่แรกที่เรารู้จักกันมาผ่านจากการคุยโทรศัพท์ เค้าวีดีโอคอลมาตลอดแรกๆในช่วงระยะเวลา 2 สัปดาห์ เรายอมรับเลยค่ะ
เรายังไม่เปิดใจให้เค้าเพราะเรามีคุยกับคนอื่นอยู่ด้วย...จนมาถึงวันหนึ่งที่มาเปลี่ยนมุมมองของเราที่มีต่อเค้า ว่านั้นเป็นวันที่เราเหนื่อยและท้อกับชีวิตมากในหลายๆเรื่องจนมีเค้าเนี่ยแหละค่ะ โทรมา ตอนแรกว่าจะไม่รับโทรศัพท์นางเลยย เพราะฉันกำลังเศร้าอยู่ไม่มีอารมณ์คุย แต่อีกทาไหนก็ไม่รู้ ณ ตอนนั้นเลยตัดสินใจรับโทรศัพท์นางไป ในคืนนั้นเค้าทำให้น้ำตาของเราหยุดไหล มุมมองที่เรามีต่อเค้าได้เปลี่ยนไป
หลังจากนั้นเราก็เริ่มที่จะโฟกัสหรือคุยกับเค้าเพียงคนเดียวแล้วค่ะ...เพราะรู้สึกว่าเค้าเป็นคนที่เข้ามาทำให้เรามีเสียงหัวเราะในวันที่อ่อนแอ (ปูภาพไว้สวยงามมาก) จากนั้นคงต้องเรียกว่าช่วงโปรมั้งคะ โทรคุยกันวันละหลายๆชม. แล้วในที่สุดเราจึงตัดสินใจนัดเจอกันค่ะ
เจอกันครั้งแรกก็ธรรมดาสุดๆ เราแชร์ทัศนคติซึ่งกันและกัน เรากะเค้าแต่งตัวด้วยชุดธรรมดาๆไม่ต้องสร้างภาพ ไม่ต้องหรูหรา
เดทเเรกเป็นที่ริมทะเล มื้อแรกเป็นก๋วยเตี๋ยวตามทาง เค้าบอกเราเกี่ยวกับมุมแย่ๆของเค้าให้เรารับรู้ด้วยซ้ำ ซึ่งเราก็รับได้ในจุดๆนั้น ซึ่งเรามองว่า
เค้าให้ใจเรา....
หลังจากนั้นไม่นานเราเริ่มนัดเจอกันบ่อยขึ้นมากๆ เค้าพาเราไปช่วยงานที่บ้านของเค้า ไปเจอพ่อแม่ ไปเจอเพื่อนของเค้า
ตัวเราก็พาเค้าไปเที่ยวที่ตจว. จนเราทำอะไรที่เกินเลยกับแค่คำว่าสถานะคนคุยไป...แต่ยังไม่ถึงขั้น SEX
เรารู้สึกว่า เรากับเค้าทำทุกอย่างเร็วไปกับเพียงความสัมพันธ์เพียงเท่านี้
เรากับเค้าเลยตกลงกันเรื่องความสัมพันธ์ ซึ่งก่อนหน้านี้เราบอกเค้าไปว่า เรายังไม่อยากมีแฟนยังอยากอยู่กันไปแบบนี้เรื่อยๆ
และเค้ากับเราก็โอเคกันว่าจะดูใจกันไปก่อน ซึ่งตอนนี้เราทำทุกอย่างเหมือนแฟนกันเลยค่ะ แต่แค่ยังไม่ได้ตกลงกันเท่านั้นเอง....แต่ตอนนี้
เรารู้สึกต้องการความชัดเจนจากตัวเค้ามากขึ้นเพราะเราเริ่มไม่มั่นใจในตัวเค้าแล้ว สาเหตุเพราะ...
มันเริ่มมีกลิ่นมาเริ่มๆค่ะ กับพฤติกรรมของเค้าที่เปลี่ยนแปลงไป ตอนแรกๆเข้ามาหาเราดีค่อยซัพพอร์ตเราทุกอย่าง เค้าดูเป็นผู้ใหญ่มากเลยค่ะ
แต่ตอนนี้เหมือนหางจะเริ่มโผล่ คือเค้าชอบโกหกค่ะ เราเริ่มสังเกตได้จากพฤติกรรมที่เค้าคุยโทรศัพท์กับเพื่อนกับคนในครอบครัว เวลาเค้าบ่ายเบี่ยงหรือไม่ต้องการที่จะทำอะไรสักอย่างเค้าจะสามารถมีสกิลการโกหกที่ขั้นเทพมากๆเลยค่ะ ปลาไหลใส่สเก็ต แล้วเค้าก็เคยโกหกเราเรื่องเงินๆทองๆว่าไม่มีเงิน ชอบให้เราเลี้ยงข้าวตลอดเลย ทั้งที่เค้าก็มีงานมีการทำ และที่บ้านของเค้าก็ค่อนข้างมีฐานะ แต่เราเป็นนักศึกษา ซึ่งเวลาเค้าโกหกเราก็รู้นะค่ะ แต่พยายามนิ่ง พยายามเฉย เพราะเราไม่รู้ว่าจะพูดอะไรอะ พูดไม่ออก มันควรสำนึกได้เองไหมของแบบนี้...ส่วนตัวเราไม่ชอบให้ใครมายุ่งเรื่องเงินๆทองๆเลยเพราะที่บ้านก็ไม่ได้มีฐานะ แถมเรายังทำงานเลี้ยงตัวเองมาตั้งแต่เด็กเลยเข้าใจคุณค่าของเงินดี แต่เวลาที่เค้ามาอ้อนเราอยากได้โน้นได้นี้ ถ้ามันไม่เกินตัวเรา เราก็ซื้อให้นะในโอกาสพิเศษ แต่นางชักจะเริ่มมากเกินไปแล้ว
สรุป
- พฤติกรรมที่เปลี่ยนไปจากที่ค่อยส่งรูปมา มอนิ่ง ฝันดีคับ ปัจจุบันนี้เริ่มไม่ทำ โทรศัพท์คุยกันจากชม.เหลือเป็นนาที(ไม่เสมอต้น เสมอปลาย)
- เรื่องเงินๆทองๆ
- โกหก
ที่เรารู้สึกเหนื่อยกับความสัมพันธ์ก็เพราะว่า แรกๆเรารู้สึกว่า เค้าเป็นคนที่ใช่สำหรับเรา แต่ตอนนี้เค้าเปลี่ยนไปเรายังมีความหวังที่อยากจะให้เค้าดีขึ้นอยู่
ซึ่งความคิดที่จะเปลี่ยนแปลงเค้า มันทำให้เรารู้สึกว่าเราพยายามอยู่ฝ่ายเดียวกับความสัมพันธ์ เพราะเค้าเริ่มนิ่งขึ้นกับเรามากๆ บ้านเราอยู่ใกล้กันนะ
ไม่เกิน 5 กล. แต่พอเราหยอกๆว่าคิดถึงเค้า อยากไปบ้านเค้า อยากไปหาเค้า เค้าก็พูดกลับมาว่าช่วงนี้ห่างกันสักพัก แต่เค้ากลับไปบ้านเพื่อนได้
เราเลยรู้สึกว่าสรุปมันคือยังไง สุดท้ายแล้วตอนนี้เราก็เป็นฝ่ายที่อยากทำให้ความสัมพันธ์มันคงอยู่แต่ฝ่ายเดียว ทุกครั้งที่เค้าบอกรักเรา บอกว่าเราคือคนที่ใช่ คือเซฟโซนของเค้า เเต่เรากลับไม่รู้สึกเลยว่าคำที่เค้าพูดกับเรามันออกมาจากใจหรือแค่พูดมาเปล่าๆ
ล่าสุดของที่เค้าเคยให้เรายืมมาตั้งแต่วันแรก(เราแลกหนังสือกันอ่าน)(ซึ่งหนังสือเล่มนั้นเป็นหนังสือที่เค้าชอบมาก) เค้าบอกว่าเค้าอยากอ่านหนังสือเล่มของเค้าอีก เค้าเลยขับรถมาเอามันกลับคืนไปแต่ตอนเค้าเจอเรา เรารู้สึกว่าเค้านิ่งมากขึ้น เหมือนไม่อยากเจอเราเลย เราเจอกันแค่ 5 นาที เหมือนเค้าพยายามที่จะยิ้มกับเราแต่แววตาของเค้ามันไม่ใช่ สิ่งที่เค้าพูดว่าคิดถึงเรามันดูสวนทางกับการกระทำของเค้าเอามากๆ
แล้วถามว่าที่ผ่านมาทำไมเราไม่กล้าถามเค้าไปตรงๆเรื่องคำโกหก ง่ายๆเลยนะ เรากลัวที่จะเสียเค้าไป เรารักเค้าไปแล้ว เค้าสร้างภาพจำที่ดีไว้กับเรา ปฏิบัติเหมือนเราเป็นคนพิเศษของเค้าในช่วงระยะเวลาหนึ่ง เรารักเค้าไปแล้ว...เพราะถ้าเรื่องเราพูดไปเค้าต้องรับไม่ได้แน่นอนเพราะส่วนตัว เค้าเป็นมีความมั่นใจในตัวเอง ร่าเริง หัวเราะ ยิ้มง่าย มีความเป็นผู้นำ เป็นผู้ใหญ่ที่ดีคนหนึ่งแต่ถ้าเราเป็นเด็กไปพูดตอกหน้าเค้าแบบนั้น เราก็กลัวเค้าจะรับไม่ได้
แต่อีกใจหนึ่งมันก็ยังลังเลให้เรารักตัวเองก่อน กล้าพูดในสิ่งที่ต้องการ พยายามแคร์คนอื่นให้น้อยลงหน่อย...ส่วนตัวบอกไว้ตรงนี้เลยค่ะว่าเหนื่อยมากๆกับคนๆนี้ แต่ก็รักมากๆเช่นเดียวกันอาจจะเป็นเพราะภาพจำที่ผ่านมา
ส่วนตัวเราคิดว่าเราเป็นคนดีคนหนึ่งเลยนะ แต่ติดที่รูปร่างหน้าตา(ถ้าอยากรู้ก็กดติดตามได้นะคะ IG:cherbia_)
ถามว่าเราอยากเก็บเค้าไว้มั้ย คำตอบคือเราอยากได้ผู้ชายคนนี้แต่ขอในเวอร์ชั่นที่ดีกว่านี้ค่ะ
แต่ถ้ามันเป็นไปได้ยากก็ใครก็ได้ค่ะ ตบหน้าเรียกสติฉันที!!!!!
ใครก็ได้ช่วยตอบฉันที