เราทำงานที่เดียวกัน แต่คนละฝ่ายงานกัน แต่ต้องโคงานกัน  คนที่เรารัก เขารู้ว่าเรารักเขาแล้ว  แต่เขาไม่ได้รักเราแบบที่เรารัก  เขาคิดแค่น้องสาว  เราก็โอเค เราก็เลยถอยออกมา  เราเคลียร์กันเรียบร้อยเรื่องนี้  แต่คือเรามีปัญหากับคนอื่นๆในสำนักงาน  บอกตามตรงคือเราเป็นคนอารมย์ร้อน ซึ่งก่อนหน้านั้นเราเป็นคนที่ชอบช่วยเหลือคนอื่น ทำเพื่อส่วนรวมเลยอะ เยอะจนมีคนหลายคนหลอกใช้ประโยชน์จากเรา จนถึงวันที่เราทนไม่ไหว วันที่แตกหักจากพี่ๆในที่ทำงาน เรารักพวกเขาเหมือนพี่สาว เราให้ใจเขามากๆ  แต่พอมีวานอะไรพวกเขาจะเลือกช่วยเราเป็นคนสุดท้ายตลอด จนบางครั้งงานของเราทำไม่ทัน ช้ากว่าคนอื่น  และเรามารู้ทีหลังว่าพวกเขารุมใส่ร้ายเกินความจริง กับหัวหน้า กับผู้หลักผู้ใหญ่ที่เราเคารพ ทำให้พวกเขาไม่ชอบเรา ดึงให้ท่านๆไม่เอาเรา  รวมถึงพี่คนที่เรารักด้วย  หลังๆ พี่คนที่เรารักนั้นเริ่มทำตัวห่างเหิน ไม่เหมือนเดิม  งานต่างๆที่เขาควรจะบอกเรา เพราะเราไปอบรมงานที่อื่นเราไม่ได้เข้าประชุมทำให้ไม่รู้เรื่องงานอะไรเลย  คนอื่นในที่ทำงานเขาไม่บอกเราอยู่แล้ว  แต่พี่คนที่เรารัก เขาไม่บอกอะไรเราเลยในวันที่เรากลับมา   มันเลยทำให้เราขาดประชุมงานสำคัญ ทำให้หัวหน้าทวงในวันที่เรากลับมา  ซึ่งคนอื่นในสำนักงานเขารู้กันหมด  วันนั้นเราเสียความรู้สึกกับพี่เขามาก ทุกครั้งที่เขาทำผิดพลาด ทุกครั้งที่แกทำให้เราเสียความรู้สึก มันเกิดขึ้นหลายครั้งแล้ว แต่เรายอมเขาทุกครั้ง จนถึงวัรที่ขีดคว่มอดทนเราหมด เราไลน์ไปบอกเขาว่าทำไมไม่บอกเลย  เราน้อยใจเขามากๆ ทำไมไม่นึกถึงใจเราบ้าง ทำไมทุกๆเรื่องที่เราเคยบอก ทุกๆเรื่องที่เราระบาย ว่าเราโดนคนอื่นรังแก เขาไม่เชื่อ เขาไม่อยู่เคียงข้างเราเลย  เขาแค่บอกว่าเขาลืม แต่เขาลืมมาหลายครั้งแล้ว  หลายครั้งจนเรารู้สึกแย่ น้อยใจ เสียใจ  เราอยากให้เขารู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไปบ้าง ยอมขอโทษ ยอมง้อเราก่อนบ้าง  ไม่ว่าใครจะเอาเปรียบเรา ทำเราเสียใจ ทำเราเสียความรู้สึก รู้สึกไม่ดี ไม่เคยมีใครขอโทษ หรือรู้สึกผิดกับเราเลย  ทุกคนคิดว่าเขาทำถูกแล้ว ทุกคนชอบโยนความผิด โยนความไม่ดีมาที่เราหมด  
     เมื่อก่อนเราให้ใจ เราเป็นคนจริงใจ ทุ่มเทกับงาน ไม่ว่าจะงานส่วนรวมหรือส่วนตัว  แต่สุดท้ายกลายเป็นว่าเราไม่เหลือใครเลย  ทำดีกับใครยังไงไม่เคยมีใครเลือกอยู่เคียงข้างเราเลย  หัวหน้าก็ไม่เคยเเก้ปัญหา  เราเหนื่อยใจ ร้องไห้ทุกวัน  แต่เราลาออกไม่ได้  ภาระเราเยอะ และงานหายาก  ย้ายที่ทำงานก็ย้ายไม่ได้ (เรารับราชการ) มันย้ายยากเพราะเราทำงานอยู่ไกล้บ้านอยู่แล้ว
     เจ็บสุดๆ ทำไมคนที่ทำเพื่อคนอื่นตลอด คนที่โดนกระทำ ต้องกลายเป็นฝ่ายที่ำม่เคยมีใครยอมเราก่อนเลย ขอโทษเราก่อนเลย เขาคิดว่าพวกเขาทำถูกทุกอย่าง ทั้งพี่สาวที่รักมากๆ  เละพี่ชายที่เรารักมาก เรารอคำขอโทษ เรารอเขามาง้อทุกวัน แต่ก็ไม่มีเลย