ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมาตั้งนาน เคยไปไหนมาไหนด้วยกัน เคยกินข้าวพร้อมกัน ไปทำงานพร้อมกัน กลับบ้านพร้อมกัน เข้าน้องพร้อมกัน ทุกวันนี้กลับทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว เพียงการพูดเล่นกันแค่เพียงวันเดียวนั้น กลับทำให้ทุกอย่างมันจะต้องจบลงจริงๆ เราพยายามยื้อทุกทางแล้วจริงๆ ยอมทนเจ็บเพื่อจะได้อยู่กับเทอคนที่เรารัก คนที่เราเคยยกให้เป็นคู่ชีวิต แต่วันนี้มันคงไม่มีความหมายแล้ว เทอก็คงตัดสินใจดีแล้วจริงๆ เราเหลือเวลาอยู่กับเทอตรงนี้อีกแค่ 25 วันเท่านั้น เพราะเทอให้เราแค่นี้ ก็แปลกนะ ให้นึกย้อนกลับไปครั้งแรกที่รุ้จักกัน ก็เคยคิดว่าจะไม่พาตัวเองเข้ามาอยู่ในชีวิตใครให้นานขนาดนี้ จะไม่ทุ่มเทให้ใครแล้ว แต่สุดท้ายฉันก็ทำไม่ได้ กลับกลายเป็นว่าฉันกลับรักเค้าจนหมดหัวใจที่ฉันมี ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างให้เค้า เพราะคิดเสมอว่า คำว่าตลอดไปมีจริง เค้าบอกรักเรานั่นคือว่าเค้ารักเราจริงๆ พยายามทำทุกอย่าง ประคับประคองกันมาตลอด จนถึงตอนสุดท้ายเค้ากลับบอกว่าเค้าหมดรักเราแล้ว เค้าไม่สามารถฝืนความรู้สึก ฝืนความคิด ฝืนหัวใจที่จะใช้ชีวิตคู่กับเราต่อไปได้ อืมมมม... คงต้องยอมรับและเข้าใจ เทอเปนคนพูดอาจจะเพราะเทอต้องการแบบนั้นจริงๆ แต่คนฟัง ฟังด้วยใจที่มันพังยับ ไม่มีชิ้นดีเหลืออยู่แล้ว ถ้าฉันเป็นอะไรไปมันก็คงจะดีกว่านี้ ไม่ต้องมานั่งทนคิด ทนเจ็บกับสิ่งที่เจออยู่แบบนี้  ใครๆ ก็อาจจะบอกว่า ขนาดรักตัวเองยังทำไม่ได้ ก็อย่ารักคนอื่นเลย ก็เพราะว่าฉันรักตัวเองไง ฉันเลยอยากที่จะมีสิ่งที่ดีๆ ที่สุดที่ตัวฉันเคยมีให้อยู่กับฉัน แต่นี่ฉันกลับไม่เหลืออะไรแล้ว หมดสิ้นทุกความรู้สึก ความคิดมืดสนิท ใครไม่เป็นฉันคงจะไม่เข้าใจจริงๆ ไม่เจอแบบนี้เหมือนฉันก็คงจะไม่เข้าใจจริงๆ นั่นแหละ  คิดๆ ไปแล้ว ก็ได้แต่นั่งตลกตัวเอง ผ่านอะไรมาก็เยอะ แต่จะมาเป็นมาตายเพราะเรื่องแค่นี้ แต่ก็เอาเหอะ เริ่มทำใจไว้นานแล้ว อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด สิ่งไหนที่ทำแล้วมันไม่ต้องเจ็บปวดหรือทรมานฉันก็คงต้องทำ บทความไร้สาระแบบนี้ อาจจะเป็นบทความครั้งสุดท้ายของชีวิตฉันก็ได้เนาะ  ฉันรักตัวเองเสมอ ฉันรักพ่อแม่ของฉัน และพ่อแม่ครอบครัวแฟนคนที่ทิ้งฉันเหมือนกัน รักเพื่อนๆ ทุกคนที่เข้ามาอยู่ในชีวิตฉัน แต่ฉันเหนื่อยและเจ็บปวดกับสิ่งที่เจอเหลือเกิน ฉันยิ้มไม่ออกแล้ว น้ำตาก็ไม่ไหลแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างมันกำลังจะต้องกลับคืนสู่จุดเริ่มต้นของมันสักทืแล้วล่ะ