เราแต่งงานกับสามีมาเกือบ 6ปี มีลูก 1คน
เราภาคภูมิใจในครอบครัวของเรามาก เรามีความสุขอย่างที่สุด เรารู้สึกว่าเรามีทุกอย่าง เราไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว ไม่มีเรื่องทะเลาะกัน แต่เราแยกห้องกันนอน เราก็ไม่ได้รู้สึกอะไร สบายดี
จนกระทั่งปลายเดือนตุลา มีผู้หญิงคนนึงโทรมาหาเรา พอเรารับแล้วเค้าก็วางไป ซักพักมีไลน์เด้งมาเป็นรูปสามีถ่ายคู่กับผู้หญิงและลูกอีก 2คน คนนึงโตกว่าลูกเรา ส่วนคนเล็ก อายุน้อยกว่าลูกเรา(คำนวนดูแล้ว คือผญ.คนนั้นตั้งท้องตอนลูกเราอายุ 3เดือน) เราเลยให้เพื่อนโทรไปถาม ปรากฏว่าก็ตามนั้นค่ะ สามีเรามีโลก 2ใบ
เมื่อเรารู้เราจึงถามสามี เค้าก็บอกว่าเค้ามีเราเป็นภรรยาแค่คนเดียว คนอื่นไม่ใช่ จากนั้นก็ทะเลาะกันเรื่องนี้ 2-3ครั้งค่ะ
เราคิดว่าเราไม่อยากอยู่กับผู้ชายคนนี้อีกแล้ว เราไม่มีความสุข แต่ติดที่ลูก เราไม่อยากให้เค้าไม่มีพ่อ เราเคยลองแยกกับเค้าดูแล้ว ลูกเราไม่ไหวเลย ร้องหาพ่อตลอด จนเราต้องโทรให้เค้ากลับมา ปัจจุบันนี้เค้าก็เลือกที่จะอยู่กับเราและตัดขาดจากผู้หญิงคนนั้นแล้ว(บาปกรรมมากค่ะ รู้ตัวเลย ไปแยกลูกแยกพ่อเค้า แต่ทำใจให้เค้าไปมาสองบ้านไม่ได้จริงๆ)
สถานการณ์ในบ้านตอนนี้ปกติดีทุกอย่างนะคะ ไม่ทะเลาะกัน ไม่พูดถึงเรื่องนั้น ไม่บึ้งตึงใส่กัน ทำกิจกรรมด้วยกัน ไปเที่ยว กินข้าว ยิ้ม หัวเราะ แต่เราไม่มีความสุขเลยค่ะ เราคิดว่าเราไม่ควรอยู่ในความสัมพันธ์แบบนี้ แบบอยู่เพื่อลูกอ่ะค่ะ
ใครเคยเจอสถานการณ์แบบนี้บ้างไม๊คะ คิดว่าเราจะมีความสุขขึ้นในซักวันบ้างไหม เรารู้สึกเหมือนมันมีแผลเป็นที่มันจะติดตัวเราไปตลอด เราคงมีความสุขไม่ได้อีกแล้ว
เราถูกนอกใจ แต่ต้องทนอยู่เพราะสงสารลูก เราไม่มีความสุขเลยค่ะ
เราภาคภูมิใจในครอบครัวของเรามาก เรามีความสุขอย่างที่สุด เรารู้สึกว่าเรามีทุกอย่าง เราไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว ไม่มีเรื่องทะเลาะกัน แต่เราแยกห้องกันนอน เราก็ไม่ได้รู้สึกอะไร สบายดี
จนกระทั่งปลายเดือนตุลา มีผู้หญิงคนนึงโทรมาหาเรา พอเรารับแล้วเค้าก็วางไป ซักพักมีไลน์เด้งมาเป็นรูปสามีถ่ายคู่กับผู้หญิงและลูกอีก 2คน คนนึงโตกว่าลูกเรา ส่วนคนเล็ก อายุน้อยกว่าลูกเรา(คำนวนดูแล้ว คือผญ.คนนั้นตั้งท้องตอนลูกเราอายุ 3เดือน) เราเลยให้เพื่อนโทรไปถาม ปรากฏว่าก็ตามนั้นค่ะ สามีเรามีโลก 2ใบ
เมื่อเรารู้เราจึงถามสามี เค้าก็บอกว่าเค้ามีเราเป็นภรรยาแค่คนเดียว คนอื่นไม่ใช่ จากนั้นก็ทะเลาะกันเรื่องนี้ 2-3ครั้งค่ะ
เราคิดว่าเราไม่อยากอยู่กับผู้ชายคนนี้อีกแล้ว เราไม่มีความสุข แต่ติดที่ลูก เราไม่อยากให้เค้าไม่มีพ่อ เราเคยลองแยกกับเค้าดูแล้ว ลูกเราไม่ไหวเลย ร้องหาพ่อตลอด จนเราต้องโทรให้เค้ากลับมา ปัจจุบันนี้เค้าก็เลือกที่จะอยู่กับเราและตัดขาดจากผู้หญิงคนนั้นแล้ว(บาปกรรมมากค่ะ รู้ตัวเลย ไปแยกลูกแยกพ่อเค้า แต่ทำใจให้เค้าไปมาสองบ้านไม่ได้จริงๆ)
สถานการณ์ในบ้านตอนนี้ปกติดีทุกอย่างนะคะ ไม่ทะเลาะกัน ไม่พูดถึงเรื่องนั้น ไม่บึ้งตึงใส่กัน ทำกิจกรรมด้วยกัน ไปเที่ยว กินข้าว ยิ้ม หัวเราะ แต่เราไม่มีความสุขเลยค่ะ เราคิดว่าเราไม่ควรอยู่ในความสัมพันธ์แบบนี้ แบบอยู่เพื่อลูกอ่ะค่ะ
ใครเคยเจอสถานการณ์แบบนี้บ้างไม๊คะ คิดว่าเราจะมีความสุขขึ้นในซักวันบ้างไหม เรารู้สึกเหมือนมันมีแผลเป็นที่มันจะติดตัวเราไปตลอด เราคงมีความสุขไม่ได้อีกแล้ว