คือว่า ตอนเด็กๆเวลาออกไปเล่นกับเพื่อนนานๆก็จะโดนแม่บ่นยาวและเยอะมากๆแถมยังโดนบ่นเกือบทุกๆวัน ที่โรงเรียนก็โดนครูเกลียดด้วยเพราะเราเป็นคนเงียบๆและชอบไว้ผมปิดหน้าปิดตา แล้วเราก็ชอบโดนเพื่อนแกล้งพอโตมากๆเราก็เริ่มเครียดไม่มีความอดทนเวลาโดนแกล้งก็เลยจะร้องไห้เป็นประจำแล้วก็โดนล้อว่า
"ขี้ร้อง"บ่อยมากๆตั้งแต่ ป.3ถึง ป.6 จนทำให้เรามีปมกับคำๆนี้มากๆ
ซึ่งตอนนี้เราอยู่ ม.2ปมตอนเด็กๆส่งผลถึงจิตใจเราในตอนนี้มากๆเลยค่ะเราไม่สามารถทนฟังแม่บ่นเหมือนเมื่อก่อนได้แล้วยิ่งฟังแม่บ่นไปเรื่อยๆเรายิ่งรู้สึกเครียดมากๆจนทนฟังไม่ได้บางครั้งก็เกือบจะหลุดปากตะคอกใส่แม่ว่าหุบปากได้แล้ว ยิ่งได้ยินคำบ่นเยอะมากเท่าไหร่เราก็ยิ่งไม่ไหวค่ะเราควรจะแก้สถานการณ์ตอนนี้ยังไงดีคะ
*เราพึ่งเริ่มเขียนกระทู้นี้เป็นกระทู้แรกอาจจะไม่ค่อยเข้าใจนะคะเพราะเราเล่าเรื่องไม่เก่งด้วย
ʕ´• ᴥ•̥`ʔเราเก็บกดมานานมากๆค่ะไม่กล้าเล่าให้ใครฟังกลัวเขาคิดว่าปัญญาอ่อน