ขอควมกรุณาแต่งกลอนไว้อาลัยถึงคุณพ่อผู้จากไปหน่อยค่ะ หนูแต่งไม่เก่ง

เหมือนหัวใจจะหยุดเต้นเมื่อเห็นหน้า พ่อหลับตานอนแน่นิ่งไม่ติงไหว เครื่องทุกชุดหยุดคำรามตามกลไก น้ำตาไหลปานว่าใจจะขาดรอน ไม่อยากรับอย่างยิ่งกับสิ่งนี้ ไม่เคยมีการเตรียมใจเอาไว้ก่อน เพียงเวลาไม่ช้านานท

เราต้องพราก จากกัน..สักวันหนึ่ง ช้าหรือเร็วต้องมาถึงเป็นแม่นมั่น ต่างที่ไปต่างที่มาร่วมผูกพัน มีสักวันต้องเหินห่างตามทางตน วันเวลาเปลี่ยนแปรไม่แน่นอน โรงละครโลกมนุษย์สุดสับสน สวมบทบาทใส่หัวโขนอลวน บท