ขอกำลังใจหน่อยค่ะ เหนื่อยเหลือเกิน..

สงสารคุณพลอยมาก คือนึกภาพตามถึงความเหน็ดเหนื่อย และทุกข์ใจเรื่องสามีแล้ว มันจุกแน่นอก น้ำตาไหลเลย หัวอกคนเป็นแม่เหมือนกัน นี่ขนาดเราสามีดี ไม่มีปัญหายังเหนื่อยมากๆ แล้วคุณพลอยล่ะ เธออยู่ได้ยังไง พิมพ

มีใครเป็นแบบเราไหม หรือมีวิธีทำให้มันร้องไห้ บางวันเราทำงานมาเหนื่อยๆต้องการกำลังใจ เราไม่ไหว เราอยากร้องไห้ เราพยายามบีบน้ำตาแล้วแต่มันไม่ไหล บางวันเราท้อ พักกลางวันเราขึ้นห้องมานอนพัก ในหัวมีแต่เรื่

ผมอยากตายทุกวันเลย ไม่มีแม้แต่กำลังใจแฟนผมก็ไปคุยกับแฟนเก่าผมควรทำยังไงดีความรู้สึกผมดิ่งลงอย่างกับตกนรกมันไม่มีแม้ทางออกมันเหนื่อยเหลือเกินมันโครตไม่อยากอยู่บนโลกนี้เลยโลกที่:)มีแต่ความเศร้า ผมควรทำย

เหนื่อยจนแบบนอนมองเพดานแล้วร้องไห้ อ่านหนังสือทำการบ้านน้ำตาก็ไหล คือเหนื่อยมากเหนื่อยจนแบบไม่สามารถคุยกับใครได้ เะราะสุดท้ายก็ไม่มีใครเข้าใจ เหนื่อยจนแบบหายไปจากโลกนี้เลย ไม่ต้องมารับรู้อะไร มันเหนื่

ชีวิตที่เลือกเกิดเองไม่ได้ ต้นทุนชีวิตไม่ดีอย่างใครเขา ตอนเด็กโดนทำร้ายร่างกาย ทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรผิด ต้องเรียนดี เกรดห้ามตก โดนตีกรอบ ไม่มีอิสระ ทุกวันนี้ทำงานหนัก ได้เงินเดือนก็ต้องให้ที่บ้าน จนตัว

ใช่ค่ะเราใกล้เหมือนคนบ้า สมาธิสั้น ลืมง่าย เศร้าตลอดเวลา อยากร้องไห้เพื่อระบาย แต่ใจก็แเข้มแข็งเกินจะร้องโฮ มีแค่น้ำตาไหลก็หายไป อยู่ๆเราอยากเดินไปเรื่อยๆ ไม่อยากคุยสนิทกับใคร เราอยากยกมือขึ้นมารำ เรา

สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราอายุ17ปีแล้ว เป็นคนค่อนข้างคิดมาก น้ำตาไหลง่ายมาก บางครั้งคิดเรื่องเศร้าๆ แต่ไม่ได้เกิดขึ้นจริงแค่นี้ก็คือน้ำตาไหล ร้องไห้เลย เราชอบคิดเรื่องอดีตที่ผ่านมา ว่าเราต้องเจอและผ่านอะไรม

คือวันนี้คือวันเกิดของแฟนอะค่ะแล้วนางทักมาว่าวันนี้เป็นไรไม่รู้ รู้สึกดิ่งๆ แต่ก่อนหน้านั้นอารมดีนะคะเราก็อวยพรวันเกิดอยากได้เดี๋ยวซื้อให้นางก็ตอบปกติละนางแล้วโทรมาหาเราด้วยน้ำเสียงเหมือนจะร้องไห

ตอนนี้เรากำลังเผชิญปัญหาชีวิตมากมายเหลือเกิน ชีวิตเกิดการพลิกผันเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แบบไม่ตั้งตัว ชีวิตเรากำลังเริ่มต้นไปได้สวย แต่ก็ต้องหยุดทุกอย่าง โดนดูถูกเหยียดหยาม เกิดมาไม่เคยเจอแบบนี้เลย เรารู้