เพื่อนๆคิดว่าการที่เราไม่ให้ค่าสิ่งที่เราไม่อยากให้ค่ามันผิดไหมครับ เพราะอะไร~~>ขอคำตอบตอนนี้ก่อนนะครับ
.
.
และขอความคิดเห็นเกี่ยวกับกรณีของผม ผมต้องการ A(เป็นตัวแปรเฉยๆนะครับ แทนได้ทุกอย่างทั้งความคิด การกระทำ ความฝัน อาชีพที่อยากเป็น วิถีชีวิต) แม่ผมต้องการ B(ตัวแปรเหมือนกัน) แบบนี้คือผมสามารถเลือกได้ไหมว่าต้องทำตามตัวแปรไหน~~>คำตอบต่อมาตอบก่อนอ่านต่อหปนะครับ แต่ในกรณีนี้ถ้าผมไม่ทำตามสิ่งที่แม่ผมต้องการผมก็จะโดนตัดสิทธิที่จะวาดตัว A ขึ้นมา ผมมีปัญหาแบบนี้ ตอนนี้ที่คิดคือจะหนีออกจากบ้านและนำอุปกรณ์ทุกสิ่งที่ใกล้เคียง A ไปสานต่อ อยากทราบว่ามีกฎหมายหรืออะไรก็ตามที่สามารถปกป้องผมจากที่เดิมได้หรือเปล่าครับ~~>ตอบเลยนะครับ
.
.
A และ B ไม่ได้เลวร้ายประมาณว่า ผมอยากอยู่สบายๆตอนนี้เลยตั้งใจเรียน มีเล่นเกมบ้าง เลยช่วยงานที่บ้านน้อยลง เช่น กวาดบ้านถูบ้านน้อยลงหรือไม่ทำเลยในสัปดาห์เหตุผลคือ 1.มันก็ไม่ได้รก และเมื่อผมไม่ทำแม่ก็บอกว่าทำไม่เป็นและให้เลิกเรียนเพื่อมาช่วยงานที่บ้าน ปยอ.สัดๆด้วยเหตุผลนี้ A จึงโดนขัดขวาง ส่วนความหวังดีจากแม่หรอ แม่ไม่ได้หวังดีให้ว่าจะได้ดูแลตัวเองเป็นทำงานบ้านเป็น ไม่ใช่เลย!! ในกรณีนึง แม่ออกไปทำงานยังโทรมาสั่งว่าให้ทำงานบ้านผมทำเสร็จแล้วเพราะหวังจะได้พักชิวๆ แต่แม่กลับมายึดไอแพดไปเพราะจะให้ผมไปทำงานต่อ คือผมอาจจะอธิบายได้ไม่เข้าใจสักเท่าไรแต่ประมาณว่าไม่ได้สนว่าจะสะอาดหรือเปล่าแต่สนว่ากูจะใช้คุ้มกับที่เกิดมาหรือเปล่า !! ประมาณนี้ครับ อันนี้เรื่องเกิดเมื่อผม ป.6 ตอนนั้นยังเอ๋อๆอยู่ แต่มีเรื่องที่เพิ่งเกิดคือ คนๆนี้ได้ใช้ผมไปเอาโทรศัพท์ที่คนๆนั้นลืมไว้ ผมบอกกลับไปว่า''เล่นเกมอยู่''เค้าเดินมาหนิบไอแพดผมไปทำท่าจะขว้างทิ้งแต่พ่อมาหยุดไว้สุดท้ายก็คือเผด็จการ คือไม่ต้องหรอกนะครับถ้าจะบอกว่าคนๆนั้นหวังดีทางอ้อมเพราะมองทางไหนก็มีแต่หวังดีให้ตัวเอง และตอนนี้ ม.2 จะขึ้น ม.3 จะให้ผมเลิกเรียนเพื่อกลับมาช่วยงานที่บ้าน ปล.ผมเรียนที่โรงเรียนประจำแห่งหนึ่งในมทส.555 คือบอกว่าเปลืองค่าเทอมมาทำงานหาเงินแทน นี่หรอหวังดี ~ผมเลยมองว่าไดโนเสาร์ และที่ผมบอกว่า A และ B ไม่ได้เลวร้ายคือไม่ได้เลวร้ายตรงที่จะโดนทำร้ายร่างกายหรือจะไปเกี่ยวข้องกับยาเสพติดและสิ่งที่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน แต่มันเลวร้ายทางความคิด ผมโดนจำกัดความคิดทุกครั้งที่แสดงความเห็นออกมาผมคิดว่ามันเลวร้ายสุดๆ ดั้งนั้นที่ผมเกริ่นมาจนถึงตอนนี้คือผมอยากรู้ว่ามีทางไหนที่จะปกป้องผมหรือทางไหนที่ไม่ต้องหนีออกจากบ้าน หรือมีทางไหนที่ควรทำกับสถานการณ์แบบนี้ แนะนำหน่อยครับ ปล.ผมไม่ได้อับจนหาทางแต่ทางที่ผมคิดว่าดีที่สุดที่จะทำให้ผมวาด A ได้สำเร็จในตอนนี้คือการหนีออกจากบ้าน ใครมีวิธีที่คิดว่าดีกว่านี้แนะนำและแลกเปบี่ยนความคิดเห็นกันนะครับ
ผมได้ชั่งน้ำหนักแล้วว่าถ้าหนีออกจากบ้านจะทำยังไงวางแผนแล้วแต่ใจยังไม่กล้าตัดสินใจ อยู่แค่ม.2 ต้องการน้ำหนักที่จะมาส่งเสริมความคิดนี้ครับ แต่สิ่งที่ผมกลัวคือเมื่อผมหนีออกจากบ้านผมอาจจะมีตัวแปรใหม่เกิดขึ้น ตัวแปรที่ว่านี้คือผมไม่ประสบความสำเร็จ หรือแค่ไม่มีงาน ไม่มีเพื่อน ไม่มีแฟน ไม่สดวกสบาย นี่คือกรณีที่เลวร้ายที่สุดที่ผมคิดออกได้ [ผมไม่ยุ่งกับยาเสพติดนะครับ ผมรู้ดีเคยผ่านมาแล้วดูด pod นิดนึงและแอลกอฮอล์ นิดหน่อย แต่รับรู้ได้จากสังคมว่ายาเสพติดมันไม่ดีและยาเสพติดจะเป็นสิ่งที่ผมจะเลือกสิ่งสุดท้ายหรือาจไม่เลือกเลย.............................ที่เขียนมาทั้งหมดนี้เขียนตามความรู้สึก ณ เวลาที่เขียนเลยครับเพราะทนไม่ไหวจริงๆ เต็ม10 ตอนนี้ 7 แล้วครับ แลกเปลี่ยนความคิดกันครับ แนะนำหน่อยครับ ขอบคุณครับ
คล้ายๆปัญหาชีวิตครับ
.
.
และขอความคิดเห็นเกี่ยวกับกรณีของผม ผมต้องการ A(เป็นตัวแปรเฉยๆนะครับ แทนได้ทุกอย่างทั้งความคิด การกระทำ ความฝัน อาชีพที่อยากเป็น วิถีชีวิต) แม่ผมต้องการ B(ตัวแปรเหมือนกัน) แบบนี้คือผมสามารถเลือกได้ไหมว่าต้องทำตามตัวแปรไหน~~>คำตอบต่อมาตอบก่อนอ่านต่อหปนะครับ แต่ในกรณีนี้ถ้าผมไม่ทำตามสิ่งที่แม่ผมต้องการผมก็จะโดนตัดสิทธิที่จะวาดตัว A ขึ้นมา ผมมีปัญหาแบบนี้ ตอนนี้ที่คิดคือจะหนีออกจากบ้านและนำอุปกรณ์ทุกสิ่งที่ใกล้เคียง A ไปสานต่อ อยากทราบว่ามีกฎหมายหรืออะไรก็ตามที่สามารถปกป้องผมจากที่เดิมได้หรือเปล่าครับ~~>ตอบเลยนะครับ
.
.
A และ B ไม่ได้เลวร้ายประมาณว่า ผมอยากอยู่สบายๆตอนนี้เลยตั้งใจเรียน มีเล่นเกมบ้าง เลยช่วยงานที่บ้านน้อยลง เช่น กวาดบ้านถูบ้านน้อยลงหรือไม่ทำเลยในสัปดาห์เหตุผลคือ 1.มันก็ไม่ได้รก และเมื่อผมไม่ทำแม่ก็บอกว่าทำไม่เป็นและให้เลิกเรียนเพื่อมาช่วยงานที่บ้าน ปยอ.สัดๆด้วยเหตุผลนี้ A จึงโดนขัดขวาง ส่วนความหวังดีจากแม่หรอ แม่ไม่ได้หวังดีให้ว่าจะได้ดูแลตัวเองเป็นทำงานบ้านเป็น ไม่ใช่เลย!! ในกรณีนึง แม่ออกไปทำงานยังโทรมาสั่งว่าให้ทำงานบ้านผมทำเสร็จแล้วเพราะหวังจะได้พักชิวๆ แต่แม่กลับมายึดไอแพดไปเพราะจะให้ผมไปทำงานต่อ คือผมอาจจะอธิบายได้ไม่เข้าใจสักเท่าไรแต่ประมาณว่าไม่ได้สนว่าจะสะอาดหรือเปล่าแต่สนว่ากูจะใช้คุ้มกับที่เกิดมาหรือเปล่า !! ประมาณนี้ครับ อันนี้เรื่องเกิดเมื่อผม ป.6 ตอนนั้นยังเอ๋อๆอยู่ แต่มีเรื่องที่เพิ่งเกิดคือ คนๆนี้ได้ใช้ผมไปเอาโทรศัพท์ที่คนๆนั้นลืมไว้ ผมบอกกลับไปว่า''เล่นเกมอยู่''เค้าเดินมาหนิบไอแพดผมไปทำท่าจะขว้างทิ้งแต่พ่อมาหยุดไว้สุดท้ายก็คือเผด็จการ คือไม่ต้องหรอกนะครับถ้าจะบอกว่าคนๆนั้นหวังดีทางอ้อมเพราะมองทางไหนก็มีแต่หวังดีให้ตัวเอง และตอนนี้ ม.2 จะขึ้น ม.3 จะให้ผมเลิกเรียนเพื่อกลับมาช่วยงานที่บ้าน ปล.ผมเรียนที่โรงเรียนประจำแห่งหนึ่งในมทส.555 คือบอกว่าเปลืองค่าเทอมมาทำงานหาเงินแทน นี่หรอหวังดี ~ผมเลยมองว่าไดโนเสาร์ และที่ผมบอกว่า A และ B ไม่ได้เลวร้ายคือไม่ได้เลวร้ายตรงที่จะโดนทำร้ายร่างกายหรือจะไปเกี่ยวข้องกับยาเสพติดและสิ่งที่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน แต่มันเลวร้ายทางความคิด ผมโดนจำกัดความคิดทุกครั้งที่แสดงความเห็นออกมาผมคิดว่ามันเลวร้ายสุดๆ ดั้งนั้นที่ผมเกริ่นมาจนถึงตอนนี้คือผมอยากรู้ว่ามีทางไหนที่จะปกป้องผมหรือทางไหนที่ไม่ต้องหนีออกจากบ้าน หรือมีทางไหนที่ควรทำกับสถานการณ์แบบนี้ แนะนำหน่อยครับ ปล.ผมไม่ได้อับจนหาทางแต่ทางที่ผมคิดว่าดีที่สุดที่จะทำให้ผมวาด A ได้สำเร็จในตอนนี้คือการหนีออกจากบ้าน ใครมีวิธีที่คิดว่าดีกว่านี้แนะนำและแลกเปบี่ยนความคิดเห็นกันนะครับ
ผมได้ชั่งน้ำหนักแล้วว่าถ้าหนีออกจากบ้านจะทำยังไงวางแผนแล้วแต่ใจยังไม่กล้าตัดสินใจ อยู่แค่ม.2 ต้องการน้ำหนักที่จะมาส่งเสริมความคิดนี้ครับ แต่สิ่งที่ผมกลัวคือเมื่อผมหนีออกจากบ้านผมอาจจะมีตัวแปรใหม่เกิดขึ้น ตัวแปรที่ว่านี้คือผมไม่ประสบความสำเร็จ หรือแค่ไม่มีงาน ไม่มีเพื่อน ไม่มีแฟน ไม่สดวกสบาย นี่คือกรณีที่เลวร้ายที่สุดที่ผมคิดออกได้ [ผมไม่ยุ่งกับยาเสพติดนะครับ ผมรู้ดีเคยผ่านมาแล้วดูด pod นิดนึงและแอลกอฮอล์ นิดหน่อย แต่รับรู้ได้จากสังคมว่ายาเสพติดมันไม่ดีและยาเสพติดจะเป็นสิ่งที่ผมจะเลือกสิ่งสุดท้ายหรือาจไม่เลือกเลย.............................ที่เขียนมาทั้งหมดนี้เขียนตามความรู้สึก ณ เวลาที่เขียนเลยครับเพราะทนไม่ไหวจริงๆ เต็ม10 ตอนนี้ 7 แล้วครับ แลกเปลี่ยนความคิดกันครับ แนะนำหน่อยครับ ขอบคุณครับ