ต้องใช้ชียังไงกับครอบครัวและแม่แบบนี้?

เราชื่อแพทนะ เราเริ่มเรื่องเลยดีกว่า คือแม่เราอะเริ่มสีอาการแบบนี้มา นานแล้ว ตั้งแต่อายุยังน้อยแต่พอโตขึ้นมันก็หนักขึ้นเรื่อยๆ แม่เป็นอาการคล้ายๆ ไบโพล่า ประสมกับประสาท คนนั้นทำอะไรไม่ถูกใจก็ด่าๆพอเวลาพาเพื่อนมา เวลากินอะไรเหลือนิดหน่อยเก็บช้าก็ด่าเราต่อหน้าเพื่อน แล้วด่าเพื่อนเราเสียงดังจนเพื่อนเราตกใจเงียบแล้วเพื่อนทุกคนก็ไม่เล่นกะเราเพราะไม่มีใครเข้าใจ แม่เราด่าเพื่อนด่าถึงโครตเง่าตระกูลของเขาทั้งที่ไม่รู้อะไร วันนี้เราพึ่งเจอ ตอนเย็นล่าสุด เราพาเพื่อนมาทำงานกลุ่ม เราก็เก็บหมดทุกหย่างเพราะรู้ว่าทิ้งไว้มันจะมีปัญหาแม่จะประสาทขึ้น เพื่อนเอาส้มตำมากิน แล้วเราก็บอกว่าเอาไปล้าง แต่ที่ล้างมันมี 2 ที่ ที่ครัวกับ ที่ชงกาแฟหลังบ้าน แต่ที่ซิ้งล้างแก้ว เพื่อนเราอาอาหารไปล้างแล้วมันไม่มีช่องเทอาหารเพราะเอาไว้ล้างน้ำที่แก้ว เศษอาหารเลยค้างที่ตรงอ้างล้าง แล้วมันไม่มีซันไลเพื่อนเราก็บ้างแค่เศษอาหารมันไม่สะอาด ละคว่ำไว้ตรงนั้นพอตกเย็นแม่มาเจอ ก็ด่า แต่เราเข้าใจว่าแม่มีอาการป่วยทางจิตเรารู้สึกสบายใจ ที่เพื่อนกลับก่อนแม่จะโวยวาย เวลาแม่โวยวายจะเสียงดังทำลายข้าวของ เรียกร้องความสนใจ เราก็ไม่รู้ว่าเราทนมาได้หย่างไรแล้วพ่อทนมาได้หย่างไง พี่สาวกลับบ้านมาเจอ แม่อาละวาดเรื่องไม่เก็บที่นอน พี่ไม่รู้ว่าแม่ป่วย เพราะว่าพี่ใช้ชีวิตในการเรียนที่ต่างจังหวัด 5 ปี เรียนมหาวิทยาลัย เลยไม่เจอแบบเราจนต้องทำใจรับ เราโครตทรมานเราเป็นที่ลงเวลาเขาโมโห เราทำอะไรไม่ได้เพราะเราอาศัยบ้านเขาอยู่ เราป่วยด้วย เรามีโรคประจำตัว โรค ธารัสซีเมีย หรือโรคเลือดจาง ต้องไปหาหมอละเข้าเลือดทุกเดือน เราจึงต้องทนอยู่ เราต้องคอยรับทุกความรู้สึกต่างกับพี่เรา ได้รับตังค์จากการใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยแบบสบาย เห็นเฟสพี่โพสก็มีแต่ไปเที่ยวพับ ซื้อของนั้นนี้ไม่เข้าใจสภาวะครอบครัวเรากดดันมาก ที่เราโดนเอาเปรียบชีวิตเรามีเรื่องเล่า ไม่จบไม่สิ้น แต่เราขอไม่พูดดีกว่า