คือตั้งแต่เราเกิดมาเราอยู่กับย่าค่ะ
แต่พอพ่อแม่เลิกกันเราก็มาอยู่กับตายาย
ตายายเลี้ยงเราดีมากแต่พอยายเราเสียทุกอย่างก็เปลี่ยนไปมากๆตอนนั้นมีน้องสาวที่เป็นลูกของน้าคนที่3มาอยู่ด้วย
น้าชาย[เป็นน้าคนที่2]เขามาดูแลเราเพราะตาต้องออกไปทำงานนอกบ้าน
น้าชายหนูมีแต่ด่ากับตบตีไม่เคยสอนอะไรก็ต้องดั่งใจเขา เขาให้หนูกับน้องล้างจานหนูอยู่ป.2น้องสาวอยู่อนุบาล2เขาใช้หนูล้างจานซึ่งเป็ยหลังบ้านมีหญ้ารกข้างหลังแถมไฟส่องไม่ทั่วถึงเขาก็ใช้หนูล้างแต่หนูกับน้องล้างไม่สะอาดก็โดนตีโดนด่าเขาบอกว่าให้หนูใช้ใบตองแทนจานข้าวแทนที่จะสอนแต่กลับไม่เลยข้าวช้าวหนูแค่ขนมซีเรียลห่อละ5บาทกะนมถั่วเหลืองกล่องล่ะ10บาทกินกับน้องสาวสองคนน้าชายเราเป็นคนขี้อวดสร้างภาพว่าดูรักเราสองคนแต่จริงๆไม่เลยคือเราอยากได้จักรยานแบบคันเล็กๆไม่ใหญ่มากแต่เขากลับซื้อคันใหญ่มาให้คือเราขาไม่ถึงค่ะเราขี่ไม่ได้เขาก็บอกกับเราว่าทีอยากได้ก็ขอกูก็จัดให้แล้วใงเขาก็ลากหนูมาตบจนเลือดออกปากค่ะจักรยานก็ล้มเพราะหนูขาไม่ถึงมีพี่แถวบ้านช่วยยกขึ้นให้ค่ะแล้วตอนนั้นน้องเราทำการบ้านไม่เป็นน้าเราก็ฟาดหลังน้องค่ะแค่นี้ทำไม่ได้
บางวันเราและน้องก็รอน้ามารับบางทีก็5โมงเย็นทั้งๆที่โรงเรียนเลิกบ่าย3
และปีถัดไปน้องเราได้ย้ายไปอยู่กับพ่อเขาเราก็เลยอยู่กับน้าชายแล้วน้าสะไภ้ก็ท้องค่ะเราต้องรับใช้ค่ะล้างถ้วยให้ต่างๆนานาๆเราได้ตังไปโรงเรียน20ค่ะถ้าเขาไม่โอเคเราเขาก็ให้10บาทค่ะพอแค่ค่ารถไปเรียนน้าชายเราตบตีเอาตุ๊กตาหนูลงทิ้งขยะหมดเอาเงินเก็บของเราไปใช้ตลอดเลยตอนนั้นหนูรู้สึกไม่มีค่าน้าชายใส่ร้ายว่าเราโกหกตลอดต่อให้บอกใครเขาก็ไม่เชื่อพอเขาคลอดลูกเราก็ได้ไปอยู่กับพี่สาวของตาค่ะเขามีลูก3คนค่ะชาย2หญิง1พวกเขากลั่นแกล้งเราตลอดจับสัตว์ใส่เราผลักเราใส่กับหนามจนหนูเป็นแผลเป็นที่ขาเราโดนด่าว่าประจำค่ะเงินที่แม่เราส่งให้ก็ให้ลูกเขาหมดเราโดน3คนนั้นทุบตีแทบทุกวันหนูก็อดทนนะคะเพราะไม่อยากให้แม่ต้องมากังวลกับหนูเขาจับหนูตัดผมเหมือนผู้ชายเพราะลูกสาวเขาอิจฉาหนูเพราะผมหนูหนาและสวยกว่าลูกเขาๆก็พาเราไปตัดแล้วบอกกับแม่เราว่าเรามีเหาตอนนั้นเรากลัวเขาจะทำร้ายเราเลยไม่พูดค่ะจนกระทั่งเราทนไม่ไหวจริงๆเราโดนทำร้ายหนักมากเพียงเพราะเราเรียนดีและอ่านภาษาอังกฤษออกกว่าลูกเขาเพราะลูกชายเขา2คนเป็นเด็กพิเศษ(เอ๋อไม่มาก)
เราโดนทุบตีข่มเหงรังแกมาตลอด2ปี
เราโทรหาแม่เราคือเราร้องไห้หนักมากแม่เราก็ให้ตาเรามารับที่บ้านพี่สาวตาพี่สาวของตาก็บอกว่าชุดนักเรียนก็ซักก็รีดให้รักเหมือนลูกแต่พอเราเก็บของลูกๆเขาบอกว่าอย่ามาเหยียบบ้านกูอีกคือเราแบบอดทนมาตลอดแล้วเราก็ได้มาอยู่กับญาติใกล้บ้านเขามีลูกชายเหมือนกันเป็นน้องเราปีนึงเขานิสัยชวนเราเล่นตลอดเราไม่มีความกลัวใดๆแต่ตอนแรกเราก็กลัวมากเขาจะทำร้ายเราไหมและแม่เราก็มาอยู่กับเราสักพักเพราะลาออกเราอยู่กัน2คนชีวิตดีมากๆแต่ก็ดีชั่วคราวและพอน้าสะไภ้มาอยู่ด้วยก็โอเคเพราะตอนนั้นเขาดีกับเรามากพูดเพราะด้วยหลังจากนั้นแม่เราก็ฝากให้เขาดูแลเราแม่เราตะไปทำงาน
จากนั้นเขาก็เริ่มเปลี่ยนไปเขายึดโทรศัพท์หนูเอาไปให้ลูกตัวเองเล่น
หนูจะได้เล่นวันล่ะ2ชม.และพอแม่โทรมาเขาถึงจะให้คุยเป็นแบบนี้ตลอดเพื่อนมา
บ้านไม่เลยได้เลยแล้วพอตอนสงกรานเราไประยองกับพี่สาว[ลูกของเพื่อนแม่]ไปกัน2คนแม่ให้เงิน2พันไว้ติดตัวล่ะคือเขาก็ด่าเราว่าแม่มาหาแทนที่จะอยู่กับแม่แร่ก็ไม่ไปอยู่กับอีสก๊อยนั่นมันไม่ใช่ญาติทำไมไม่สนใจญาตินี่ตอนนั้นคือเราโด่นด่าหนักมากเพราะญาติทางฝั่งนู้นเขาใจดีมากค่ะดีจริงๆคือเขาจริงใจกับแม่เราและเรามากค่ะเราไม่อยากอยู่กับเขาตั้งแต่ตอนเด็กแล้วค่ะ เขาตบหน้าเป็นรอยบุบตรงหน้าตบปากจนฟันหักใช้ไม้แขวนเสื้อและเข็มขัดฟาดหนูจนช้ำถีบหนู
คือเราโดนทำร้ายจิตใจหนักมากๆเลย
เพื่อนเรารู้ว่าโดนน้าทำร้ายเขาแค่ปลอบ
พ่อแม่ปู่ย่าเพื่อนรู้ว่าน้าเราตบตีเราเขาจะแจ้งตำรวจแต่เราขอไว้ว่าอย่าแจ้ง
แล้วเขาก็แต่งเรื่องให้คนเข้าใจผิดเรา
แต่พ่อแม่และปู่ย่าของเพื่อนเขารู้ว่าน้าเราโกหก และพ่อแม่เพื่อนขอร้องให้เขาเลิกตบตีเรา คือเขาก็ตอบตกลง จากนั้นเขาก็ขนเสื้อผ้าของหนูโยนลงมาข้างล่างเขาไล่เราหนีไปไกลๆเขาก็โทรหาแม่เราเล่าความเท็จให้แม่ได้ฟังคือมันไม่เป็นความจริงสักอย่างเราถูกกระทำแต่เพียงฝ่ายเดียวคือแบบเราต้องอดทนอดกลั้นขนาดไหน