สวัสดีครับเพื่อนๆทุกคน
พอดีเราไม่เรื่องหนักใจจะขอปรึกษาครับ
เราเป็นนักศึกษาจบใหม่ครับ เราอายุ24ตอนนี้(จบตอน23แล้วไปโดนใบแดงทหารมาปีนึง) พอเราปลดมาก็ชนโควิดหลังจากนั้นก็หางานยากมากกกกกกก ไปสัมฯมาหลายที่แต่ก็ไม่มีการตอบกลับใดๆ จนเมื่อพฤศจิกายนที่ผ่านมา เราโดนเรียกสัมฯอีกรอบจากบริษัทในตัวจังหวัดของเราเอง(อยู่ต่างอำเภอห่างจากเมืองราวๆ40+โล)
เราก็เลยไปสัมฯอีกรอบ ในตำแหน่งที่เราสมัครไปมันตรงกับที่เราเรียนครับ (เค้าบอกให้เงิน15k+โอที ซึ่งสำหรับเราก็ถือว่สน้อยมากถ้าเทียบกับเพื่อนรุ่นเดียวกันตอนเริ่มงาน แต่ก็คิดว่าไกล้บ้าน)
ซึ่งตัวบริษัทนี้เราเพื่อนๆกับรุ่นพี่เราหลายคนเคยบอกว่ามันไม่ได้ดีอย่างที่เห็นนะ สังคมต่างๆข้างในแย่อยู่นะไรงี้ แต่ด้วยความที่เราว่างงานนานเลยอยากลองไปทำดูครับ
ทีนี้เหตุการณ์ที่ทำให้เราเริ่มไม่โอเคก็โผล่มาตั้งแต่วันแรกเลย
1.เริ่มมาวันแรกที่เราเริ่มงานคือเราเราโดนย้ายตำแหน่งงานตั้งแต่เขามาเลยครับ ย้ายไปตำแหน่งที่เราไม่ได้เรียนจบมา (เหมือนคนเรียนหมอ มันก็มีหมอผิวหนัง หมอผ่าตัด หมอเด็ก แต่ละหมอก็จะเก่งในด้านของตัวเองและการให้หมอไปทำเฉพาะทางอีกอันก็พอได้แต่มันยากมาก) เรางงมากแต่ก็ต้องไปเพรสะเคาบอกตำแหน่งนี้สำคัญกว่าตำแหน่งที่เราสมัครมาคนมันขาดจริงๆ
2.ต่อมาคือพี่ซุปของเรา เค้าเรียนจบด้านนี้มาเราโดนติกับด่าบ่อยมากว่าทำไมอันนี้ไม่รู้ ทำไมอันนี้ไม่ได้เรียน คือเราไม่ได้เรียนจริงๆ เปิดทรานสคลิปเลยก็ได้
ซึ่งเราก็พยายามเรียนรู้อยู่แต่มันยากสำหรับเราเพราะทุกอันใหม่หมด คือเราเหนื่อยอยู่แล้วที่ต้องมาเรียนรู้ใหม่ทุกอันแล้วยังโดนติแทบทุกวัน มันเหนื่อย×2
3.ต่อมาคือเรื่องโอที สรุปคือเค้ามาบอกเราหลังจากทำงานได้อาทิตย์นึงว่าตอนนี้นโยบายOTของพนักงานทดลองงานโดนระงับนะ ไม่มีโอให้ แต่ความจริงคือทุกวันเราอยู่โอฟรีตลอด(ทำงาน 08.00-17.00 แต่เราอยู่ถึง 19.00-20.00 แทบทุกวันเหนื่อยกายและใจมาก ตรงนี้คือพี่ในแผนกขอให้อยู่ช่วยแต่เขาได้โอทีนะ เราไม่ได้คนเดียว) มีวันนึงเค้าซ่อมเครื่องจักรแล้วเซ็ทใหม่ เราโดนบอกให้อยู่จนตั้งเสร็จเกือบเที้ยงคืน(ไม่มีโอ) เรานั่งน้ำตาไหลคนเดียวในห้องออฟฟิสซึ่งเราไม่เคยคิดว่าเราจะมีโมเม้นต์นี้มาก่อน
4.เราไม่โอเคกับสังคมข้างในมากกกกกกกกๆๆๆ คือเคยได้ยินมาว่ามันไม่ค่อยดี แต่ก็ไม่คิดว่าจะห่างจากคำว่าไม่ดีในความคิดเราขนาดนี้ หลายๆอย่างคือเรามีแต่คำว่าอะไรวะ ทำไมทำแบบนี่
5.ทำงาน6วัน เหนื่อยมากกกกกก เรานอนห้องพักโรงงานเกือบทุกวันจากตอนแรกจะไปกลับแต่ต้องยู่โอฟรีบ่อยมากจนขอเปิดห้องพักนอน วันอาทิตย์กลับบ้านไปแทบไม่ได้ทำไรเลย เราอยู่กับแม่แล้วก็ยาย 3 คน ตอนแรกกะว่าจะไปกลับเอา ไปๆมาๆไม่ไหวแฮะ
6.ตอนแรกบอกทดลองงาน 3 เดือนครึ่ง ไปๆมาๆขอเปลี่ยนเป็น6เพราะเศรษฐกิจไม่ดี
7.ช่องทางการเติบโตน้อยมากกกกก ระบบเส้นสายภายในเยอะมากเช่นกัน
คือเราทำมาได้2เดือนแล้ว แต่เราทรมานและเหนื่อยมากทั้งกายและใจเลย เราอยากเปลี่ยนงานมากแต่ที่บ้านก็บอกดีแล้วไกล้บ้าน
เราควรจะเอายังไงดี ควรทำใจให้ชินแล้วอดทนต่อไปหรือหางานใหม่ไปเลย
ปล.เราเหนื่อยจิงๆนะ แบบไม่เคยคิดว่าจะมีโมมเนต์น้ำตาร่วงหน้าคอมฯ ทำไมมันเหนื่อยกว่าตอนติดใบแดงอีกวะ สังคมก็ไม่โอเค งานก็ไม่โอเค แต่ที่บานอยากให้ทำต่อ เราควรเซฟคนที่บ้านอื่นหรือเซฟตัวเองดีครับ
หนักใจเรื่องที่ทำงาน
พอดีเราไม่เรื่องหนักใจจะขอปรึกษาครับ
เราเป็นนักศึกษาจบใหม่ครับ เราอายุ24ตอนนี้(จบตอน23แล้วไปโดนใบแดงทหารมาปีนึง) พอเราปลดมาก็ชนโควิดหลังจากนั้นก็หางานยากมากกกกกกก ไปสัมฯมาหลายที่แต่ก็ไม่มีการตอบกลับใดๆ จนเมื่อพฤศจิกายนที่ผ่านมา เราโดนเรียกสัมฯอีกรอบจากบริษัทในตัวจังหวัดของเราเอง(อยู่ต่างอำเภอห่างจากเมืองราวๆ40+โล)
เราก็เลยไปสัมฯอีกรอบ ในตำแหน่งที่เราสมัครไปมันตรงกับที่เราเรียนครับ (เค้าบอกให้เงิน15k+โอที ซึ่งสำหรับเราก็ถือว่สน้อยมากถ้าเทียบกับเพื่อนรุ่นเดียวกันตอนเริ่มงาน แต่ก็คิดว่าไกล้บ้าน)
ซึ่งตัวบริษัทนี้เราเพื่อนๆกับรุ่นพี่เราหลายคนเคยบอกว่ามันไม่ได้ดีอย่างที่เห็นนะ สังคมต่างๆข้างในแย่อยู่นะไรงี้ แต่ด้วยความที่เราว่างงานนานเลยอยากลองไปทำดูครับ
ทีนี้เหตุการณ์ที่ทำให้เราเริ่มไม่โอเคก็โผล่มาตั้งแต่วันแรกเลย
1.เริ่มมาวันแรกที่เราเริ่มงานคือเราเราโดนย้ายตำแหน่งงานตั้งแต่เขามาเลยครับ ย้ายไปตำแหน่งที่เราไม่ได้เรียนจบมา (เหมือนคนเรียนหมอ มันก็มีหมอผิวหนัง หมอผ่าตัด หมอเด็ก แต่ละหมอก็จะเก่งในด้านของตัวเองและการให้หมอไปทำเฉพาะทางอีกอันก็พอได้แต่มันยากมาก) เรางงมากแต่ก็ต้องไปเพรสะเคาบอกตำแหน่งนี้สำคัญกว่าตำแหน่งที่เราสมัครมาคนมันขาดจริงๆ
2.ต่อมาคือพี่ซุปของเรา เค้าเรียนจบด้านนี้มาเราโดนติกับด่าบ่อยมากว่าทำไมอันนี้ไม่รู้ ทำไมอันนี้ไม่ได้เรียน คือเราไม่ได้เรียนจริงๆ เปิดทรานสคลิปเลยก็ได้
ซึ่งเราก็พยายามเรียนรู้อยู่แต่มันยากสำหรับเราเพราะทุกอันใหม่หมด คือเราเหนื่อยอยู่แล้วที่ต้องมาเรียนรู้ใหม่ทุกอันแล้วยังโดนติแทบทุกวัน มันเหนื่อย×2
3.ต่อมาคือเรื่องโอที สรุปคือเค้ามาบอกเราหลังจากทำงานได้อาทิตย์นึงว่าตอนนี้นโยบายOTของพนักงานทดลองงานโดนระงับนะ ไม่มีโอให้ แต่ความจริงคือทุกวันเราอยู่โอฟรีตลอด(ทำงาน 08.00-17.00 แต่เราอยู่ถึง 19.00-20.00 แทบทุกวันเหนื่อยกายและใจมาก ตรงนี้คือพี่ในแผนกขอให้อยู่ช่วยแต่เขาได้โอทีนะ เราไม่ได้คนเดียว) มีวันนึงเค้าซ่อมเครื่องจักรแล้วเซ็ทใหม่ เราโดนบอกให้อยู่จนตั้งเสร็จเกือบเที้ยงคืน(ไม่มีโอ) เรานั่งน้ำตาไหลคนเดียวในห้องออฟฟิสซึ่งเราไม่เคยคิดว่าเราจะมีโมเม้นต์นี้มาก่อน
4.เราไม่โอเคกับสังคมข้างในมากกกกกกกกๆๆๆ คือเคยได้ยินมาว่ามันไม่ค่อยดี แต่ก็ไม่คิดว่าจะห่างจากคำว่าไม่ดีในความคิดเราขนาดนี้ หลายๆอย่างคือเรามีแต่คำว่าอะไรวะ ทำไมทำแบบนี่
5.ทำงาน6วัน เหนื่อยมากกกกกก เรานอนห้องพักโรงงานเกือบทุกวันจากตอนแรกจะไปกลับแต่ต้องยู่โอฟรีบ่อยมากจนขอเปิดห้องพักนอน วันอาทิตย์กลับบ้านไปแทบไม่ได้ทำไรเลย เราอยู่กับแม่แล้วก็ยาย 3 คน ตอนแรกกะว่าจะไปกลับเอา ไปๆมาๆไม่ไหวแฮะ
6.ตอนแรกบอกทดลองงาน 3 เดือนครึ่ง ไปๆมาๆขอเปลี่ยนเป็น6เพราะเศรษฐกิจไม่ดี
7.ช่องทางการเติบโตน้อยมากกกกก ระบบเส้นสายภายในเยอะมากเช่นกัน
คือเราทำมาได้2เดือนแล้ว แต่เราทรมานและเหนื่อยมากทั้งกายและใจเลย เราอยากเปลี่ยนงานมากแต่ที่บ้านก็บอกดีแล้วไกล้บ้าน
เราควรจะเอายังไงดี ควรทำใจให้ชินแล้วอดทนต่อไปหรือหางานใหม่ไปเลย
ปล.เราเหนื่อยจิงๆนะ แบบไม่เคยคิดว่าจะมีโมมเนต์น้ำตาร่วงหน้าคอมฯ ทำไมมันเหนื่อยกว่าตอนติดใบแดงอีกวะ สังคมก็ไม่โอเค งานก็ไม่โอเค แต่ที่บานอยากให้ทำต่อ เราควรเซฟคนที่บ้านอื่นหรือเซฟตัวเองดีครับ