แด่ความเชื่อใจที่ถุกทำลาย

31 ธ.ค. 62
เราพากันไปเที่ยวที่ลำปาง
เธอบอกเราว่าเธอไม่เคยนั่งรถไฟ
เราพาเธอนั่งรถไฟไปลำปาง
ถึงลำปาง เราพากันไปนั่งรถม้าต่อ
เรามีความสุขกัน พ่อแม่ลูก
ตกเย็น ตอน 3 โมงกว่าๆพากันไปจองตั๋วกลับ
ได้ตั๋วกลับตอน 6 โมงเย็น
เราพากันไปเดินห้างเซ็นทรัลลำปาง
พากันไปกินไอติมสเวนเซ่น
ตอนนั้นมีโทรศัพท์เข้ามาหาเธอ
เธอบอกว่า เมียเพื่อนที่ทำงานโทรมา
บอกว่าเธอไปคุบกับผัวเค้า
เราถามเธอ เธอบอกว่าไม่จริง ไม่ได้มีอะไร
เราเชื่อใจเธอ แต่เราย้ำไปว่า อย่าให้มันมี
เพราะถ้ามี เราจะเลิกกับกับเธอ
จนมาถึงเดือนสิงหาคม
เราได้รับข้อความจากแฟนของคนนั้น
บอกว่าเค้ายังติดต่อกัน
คุยกันทุกเรื่อง ทุกอย่าง
เราโกรธ โกรธมาก เราจะเลิก เราไม่ให้อภัย
แต่แฟนเรา ขอโอกาส ขอเป็นครั้งสุดท้าย
ขอเพื่อลูก
เราปรึกษาเพื่อนๆ เพื่อนๆ ก็แนะนำเราว่า ถึงจะให้โอกาส
แล้วคุณจะเชื่อใจเค้าได้อีกเหรอ
ตัวเราก็ยังให้โอกาสเค้า แล้วทำให้เพื่อนๆเป็นหมาไปเลย
และเรายอมเสี่ยงกับเธออีกครั้ง เรายอมเชื่อใจเธอ

และสุดท้าย วันที่ 29 ธ.ค. เราได้รับข่าวจากแฟนของคนนั้น แฟนคนนั้นบอกว่า
เธอยังคุยกัน ที่รู้คือ 2 ชั่วโมง
ตั้งแต่บ่าย 3 โมง ถึง 5 โมง (จริงๆแล้วคุยกันทั้งวัน)
เราถามเธอ เธอไม่ยอมรับ
เธอบอกว่าเธออาจจะโดนแกล้ง
สุดท้าย เราขอรหัส OTOP เธอ เพื่อจะไปดูประวัติการโทรเข้าออก
เธอบอกว่าเธอไม่ได้รหัส ทั้งๆที่เราส่งรหัสเข้าเครื่องตัวเองแล้วมันได้
สุดท้ายเธอบอกว่า เธอขอโทษ
เธอแค่คุยเรื่องงาน เธอคุยกันแค่ด่ามัน ต่อล้อต่อเถียงมัน
ไม่มีหลักฐานใดๆสำหรับคำสนทนาของเธอและเค้า
แล้วเธอยังจะมาขอโทษและขอโอกาส

อีกครั้ง
...
ความเชื่อใจของผมมันหมดไปแล้วจริงๆ