ขออนุญาตวางสามเรื่องรวดส่งท้ายปี ๖๓ นะคะ
ท่านใดสะดวกอ่านเรื่องไหนเลือกได้
หรือ ข้ามไปได้เลยนะคะ...
ตกอยู่ในภาวะความคิดไหลออกมา
จึงรีบเขียนออกมาค่ะ
.
คืนชีพ
หากผมจะเล่าให้ฟังว่า ผมเคยเป็นคนที่ตายไปแล้ว แต่ผมได้รับพรให้กลับมาคืนชีพอีกครั้ง แต่ผมจะไม่สามารถเป็นคนเดิมได้อีกตลอดไป ผมจะสูญเสียครอบครัว คนรัก เพื่อน และคนที่ผมรู้จักทุกคน แลกกับการมอบลมหายใจในการมีชีวิตอยู่
เรื่องราวมันเกิดขึ้นในวันปีใหม่ วันที่ ๑ มกราคม ปี ๒๕๖๔ ผมตื่นขึ้นมาในบ้านของบาส เพื่อนผม เมื่อคืนผมฉลองเลี้ยงสังสรรค์ที่บ้านบาส และผมเมาหนักมาก ผมจึงนอนอยู่บ้านของมันจนถึงเช้า
ผมตื่นมาบนเตียงนอนบาส และไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยสักชิ้น บาสก็เช่นกัน...มันตวัดแขนมากอดผมไว้ เมื่อผมทำท่าจะลุกขึ้น
"ตื่นแล้วเหรอ" บาสเอ่ยถามน้ำเสียงงัวเงีย แล้วค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมองผม
"อืม...จะกลับบ้านแล้ว" ผมตอบแล้วจับแขนมันออกไปจากตัว
"กลับเร็วจัง นอนต่ออีกหน่อยก็ได้ พ่อแม่เราไม่ว่าหรอก" บาสลุกขึ้นนั่งทำเสียงสองใส่ผม
"ต้องกลับไปช่วยแม่ขายของ" ผมตอบแบบไม่ใส่ใจ จากนั้นจึงลุกขึ้น แล้วก้มหยิบเสื้อผ้าบนพื้นขึ้นมาสวมใส่
"พรุ่งนี้มาเจอกันอีกได้ไหม" บาสเอ่ยถาม
"ไม่ได้หรอก เว้นบ้าง อาทิตย์หน้าก็แล้วกัน"
ผมต่อรอง แม้จะรู้ดีว่า ถ้าตอบตกลงคงได้เงินมากแน่ ๆ กับการมาเป็นคู่นอนคุณหนูไอโซที่ชอบกินผู้ชาย
ผมโกหกพ่อกับแม่เลี้ยง เรื่องที่บอกว่าจะมาฉลองปีใหม่บ้านเพื่อน ที่จริงแล้วผมมาทำงานเสริม ด้วยการมาเป็นคู่นอนกับผู้ชาย
"อาทิตย์หน้าเลยเหรอ เราคงคิดถึงนายแย่เลย"
"ผมใกล้สอบแล้ว ต้องอ่านหนังสือเตรียมตัวสอบ"
"ก็ได้ ๆ อาทิตย์หน้าก็อาทิตย์หน้า เงินวางอยู่บนโต๊ะที่เดิมนะ"
บาสล้มตัวลงนอนตามเดิม ส่วนผมเดินมาหยิบเงินจำนวนสองหมื่นบาท ที่ใส่ซองสีน้ำตาลไว้เรียบร้อยแล้ว.....เดินออกจากห้องแล้วมุ่งหน้ากลับบ้านอย่างรวดเร็ว
ผมไม่ได้รู้สึกผิดเลยสักนิดที่ทำแบบนี้ ในเมื่อมันได้เงิน แถมได้เงินเยอะกว่าการไปทำงานอย่างอื่นเสียอีก
เด็กเหลือขออย่างผม ที่โดนแม่ทิ้งไปตั้งแต่สามขวบ ส่วนพ่อเมาเหล้าทุกวัน วันไหนเมามากหน่อยก็จะใช้ผมเป็นกระสอบทราย ทั้งทุบตี เตะ ถีบ สารพัดที่จะทำร้ายผม ส่วนแม่เลี้ยง ไม่เคยใส่ใจอะไรผมหรอก วัน ๆ คลุกอยู่ที่วงไพ่ วันไหนเล่นไพ่เสียเงินไปเยอะ ก็จะไล่ผมให้มานั่งขอทาน บอกผมว่าถ้าไม่ทำ ก็ไม่ให้กินข้าว
จนผมเติบโตและเรียนรู้ที่จะหาเงินได้ด้วยตัวเอง ไม่ต้องง้อ คนพวกนี้อีก ผมโกหกบาสมาตลอดว่าผมมีแม่ขายขนมไทย และทุกเช้าผมจะต้องไปช่วยแม่ขายของ โกหกเรื่องตัวเองให้น่าสงสารหน่อย แล้วค่าตัวก็เพิ่มขึ้นเพราะความสงสารมันคือเทคนิคตื้น ๆ แต่ใช้ได้ผลเสมอ
ผมเดินขึ้นสะพานลอย ด้วยใจเป็นสุขกับเงินสองหมื่นบาท ผมตั้งใจจะเก็บเงินให้ได้เยอะ ๆ เยอะพอที่จะเปิดร้านกาแฟ และผมจะได้เลิกอาชีพขายตัว
ปัง!....เสียงปืนนัดหนึ่งดังขึ้น ตอนแรกผมเข้าใจว่าเป็นเสียงประทัด ของคนที่ต้องการเฉลิมฉลองปีใหม่
ปัง!....เสียงปืนดังเป็นนัดที่สอง แล้วเสียงกรีดร้องของผู้คนพลันดังขึ้น ผมยื่นหน้าก้มลงไปดูใต้สะพานลอย เห็นผู้หญิงคนหนึ่งนอนหงายท้องจมกองเลือด
มีชายหน้าตาตื่นวิ่งขึ้นมาบนสะพานลอย และตามมาด้วยชายถือปืน
ชายคนแรกวิ่งผ่านหน้าผมไป ชายถือปืนเล็งไปที่เขา และลั่นไกปืน ปัง!....
ผมสะอึก....รู้สึกร่างกายร้อนผ่าว ก่อนจะค่อย ๆ หนาวเหน็บ และเริ่มชาไปทั้งตัว กลิ่นคาวเลือดโชยเข้าจมูก เลือดแดงฉานวงใหญ่เปรอะเปื้อนอยู่รอบอกข้างซ้ายของผม
........
"นายสรายุทธ ตื่นได้แล้ว" ผมค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเพราะเสียงปลุกของใครบางคน
และผมได้เห็น ชายสวมใส่ชุดราชประแตน เสื้อสีขาว โจงกระเบนสีทอง
"คุณเป็นใครหรือครับ" ผมเอ่ยถามด้วยความงุนงง
"เจ้าตายแล้ว...แต่เจ้ายังมีบุญวาสนาที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ ยังไม่ถึงเวลาที่เจ้าจะได้ไปปรโลก เว้นเสียเจ้าอยากไป"
"ผมเลือกที่จะมีชีวิตอยู่ หรือเลือกที่จะตายได้ด้วยหรือครับ"
ร่างโปร่งใสของผมล่องลอยออกมาจากร่างไร้วิญญาณ ที่อยู่บนเตียงในห้องเก็บศพ
"ใช่ เจ้าเลือกได้ บุญเจ้ายังมี...แต่มีบุญไม่มากพอที่จะกลับไปเป็นคนเดิม หากเจ้าเลือกที่จะกลับมามีชีวิตอีกครั้ง เจ้าจะกลายเป็นคนใหม่ และเจ้าจะลืมทุกคนที่เจ้าเคยรู้จัก...เจ้ายินดีจะให้ข้าคืนชีพให้เจ้าหรือไม่ หรือเลือกที่จะตาย โดยหอบเอาบุญเพียงน้อยนิดติดตัวไปยังปรโลก หากเจ้าเลือกที่จะมีชีวิตอยู่ เจ้าจะยังสามารถสะสมบุญได้อีกมากมาย"
ผมยืนเกาหัวแกรก ๆ มีอะไรแบบนี้ด้วยหรือ คนตายไปแล้ว แต่เลือกที่จะไม่ตายได้ด้วย
"ไม่ต้องงงพ่อหนุ่ม มันเป็นนโยบายใหม่ของท่านยมทูต นโยบายคืนชีพให้คนบุญน้อย นรกรองรับคนทำบาปไว้เยอะ จนไม่มีที่ให้อยู่ ท่านยมทูตจึงคิดว่า หากมนุษย์ผู้ใดตาย แต่ยังพอมีบุญติดตัวอยู่น้อยนิด จะให้โอกาสคืนชีพมามีชีวิตอีกครั้ง แล้วสร้างบุญสร้างกุศลให้เยอะ ๆ จะได้พากันขึ้นสวรรค์ ไม่ต้องมาออเต็มอยู่ที่นรก...ว่าไงพ่อหนุ่ม จะคืนชีพหรือไปปรโลก"
"ที่บอกว่าผมไม่สามารถเป็นคนเดิมได้ จำใครก็ไม่ได้ แล้วผมจะใช้ชีวิตบนโลกยังไงครับ"
"เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วง เราจะทำฐานทะเบียนราษฎร์ให้ใหม่ หลังจากผ่านไปยี่สิบสี่ชั่วโมง"
"หมายความว่าไงครับ"
"หลังจากคืนชีพแล้ว เจ้ายังจะจำตัวเองได้ดีภายในเวลายี่สิบสี่ชั่วโมง...แต่หลังจากนี้เจ้าจะลืมทุกสิ่งอย่างที่เกี่ยวกับสรยุทธ"
มีชีวิตใหม่งั้นหรือ?...คือสิ่งที่ผมโหยหามานาน ผมสะอิดสะเอียนกับการเป็นคู่กับผู้ชายด้วยกันเต็มทีแล้ว เบื่อพ่อและเบื่อแม่เลี้ยงผีพนัน มีเส้นทางใหม่มาให้เลือกเดินเช่นนี้ มีหรือจะไม่เลือก
"ผมเลือกคืนชีพครับ"
"เจ้าได้สิทธิ์นั้น"
วิ๊ง.!! ลำแสงสีขาวพุ่งใส่ตัวผม....
........
ผมตื่นขึ้นมาอีกครั้ง บนสะพานลอย จุดที่ผมนอนตาย มีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ ผม ในมือเธอถือพัด โบกพัดวีให้ผมด้วย
"ตื่นแล้วหรือคะน้อง"
"เกิดอะไรขึ้นหรือคะ" ผมตกใจที่จู่ ๆ พูดคะ ผมก้มลงดูมือ แขน และยกมือลูบศีรษะ สัมผัสได้ว่าผมตัวเองยาวประบ่า
"พี่มีกระจกไหมคะ หนูขอยืมหน่อยคะ"
เธอยื่นกระจกให้ผม และผมก็ได้เห็นสิ่งที่ผมเป็น ผมเกิดใหม่เป็นผู้หญิงหน้าตาพอไปวัดไปวา
"เกิดอะไรขึ้นกับหนูหรือคะ"
ผมเอ่ยถามแล้วยื่นกระจกคืนให้เธอ
"เมื่อกี้ มีคนไล่ยิงกัน หนูเดินมาเจอคนนอนตายอยู่ตรงนี้ละมั้ง หนูเลยเป็นลมไป"
"ขอบคุณค่ะพี่ หนูไม่เป็นไรแล้วค่ะ"
คงเป็นศพผมเองละ ที่นอนอยู่ตรงนั้น ยังมีคราบเลือดติดบนพื้นอยู่เลย
เราทั้งคู่ลุกขึ้นยืน ผมเอ่ยขอบคุณเธออีกครั้งแล้วเอ่ยมาขอตัว รีบเดินผละออกมาอย่างรวดเร็ว
ผมกลับมายังโรงพยาบาล แสดงตัวว่าเป็นญาติสรยุทธ เพื่อที่จะเอากระเป๋าสะพายของผมคืน ผมต้องรีบทำอะไรสักอย่างก่อนที่ ผมจะลืมเรื่องราวของตัวเอง
ผมจดบันทึกเรื่องราวของตัวเองบางส่วนไว้ในสมุด และย้ำเตือนให้ตัวเองทำความดีให้มาก ๆ จากนั้นจึงรีบวิ่งไปที่ตู้ ATM กดโอนเงินเข้าบัญชีพ่อสองแสนบาท ถึงพ่อจะไม่ใช่พ่อที่ดี แต่ยังไงท่านก็เป็นพ่อผม และนี่อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะได้ตอบแทนพระคุณท่าน และกดเงินออกมาให้ตัวเองหนึ่งแสนบาท เพื่อไว้ใช้ตั้งต้นชีวิตใหม่....ผมทิ้งกระเป๋าสะพายลงในถังขยะ
ผมไม่กลับไปที่บ้าน แต่เลือกมาพักที่โรงแรม ขอให้ผ่านพ้นคืนนี้ไปเถอะ เช้าวันใหม่ผมจะลืมทุกอย่าง และเป็นคนใหม่
ปีใหม่ทุกคนต่างตั้งเป้าหมายเริ่มต้นชีวิตใหม่ ผมเองก็เช่นกัน ปีใหม่ผมจะกลายเป็นคนใหม่ เริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างแท้จริง
ใครจะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นกับผม...ผมเองยังไม่อยากจะเชื่อเลย คนตายไปแล้ว กลับฟื้นคืนชีพ มันเกินกว่าคำว่าเหลือเชื่อไปไกลเลยละ.....จริงมั้ย?
🎊🎊
🎈สวัสดีปีใหม่ค่ะ🎈
ขอให้ทุกท่านมีความสุข สุภาพร่างกายแข็งแรง
เงินทองไหลมาเทมาค่ะ คิดหวังสิ่งใดให้ได้สมปรารถนาทุกประการค่ะ 🎉🎉🎉
คืนชีพ
เรื่องราวมันเกิดขึ้นในวันปีใหม่ วันที่ ๑ มกราคม ปี ๒๕๖๔ ผมตื่นขึ้นมาในบ้านของบาส เพื่อนผม เมื่อคืนผมฉลองเลี้ยงสังสรรค์ที่บ้านบาส และผมเมาหนักมาก ผมจึงนอนอยู่บ้านของมันจนถึงเช้า
ผมตื่นมาบนเตียงนอนบาส และไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยสักชิ้น บาสก็เช่นกัน...มันตวัดแขนมากอดผมไว้ เมื่อผมทำท่าจะลุกขึ้น
"ตื่นแล้วเหรอ" บาสเอ่ยถามน้ำเสียงงัวเงีย แล้วค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมองผม
"อืม...จะกลับบ้านแล้ว" ผมตอบแล้วจับแขนมันออกไปจากตัว
"กลับเร็วจัง นอนต่ออีกหน่อยก็ได้ พ่อแม่เราไม่ว่าหรอก" บาสลุกขึ้นนั่งทำเสียงสองใส่ผม
"ต้องกลับไปช่วยแม่ขายของ" ผมตอบแบบไม่ใส่ใจ จากนั้นจึงลุกขึ้น แล้วก้มหยิบเสื้อผ้าบนพื้นขึ้นมาสวมใส่
"พรุ่งนี้มาเจอกันอีกได้ไหม" บาสเอ่ยถาม
"ไม่ได้หรอก เว้นบ้าง อาทิตย์หน้าก็แล้วกัน"
ผมต่อรอง แม้จะรู้ดีว่า ถ้าตอบตกลงคงได้เงินมากแน่ ๆ กับการมาเป็นคู่นอนคุณหนูไอโซที่ชอบกินผู้ชาย
ผมโกหกพ่อกับแม่เลี้ยง เรื่องที่บอกว่าจะมาฉลองปีใหม่บ้านเพื่อน ที่จริงแล้วผมมาทำงานเสริม ด้วยการมาเป็นคู่นอนกับผู้ชาย
"อาทิตย์หน้าเลยเหรอ เราคงคิดถึงนายแย่เลย"
"ผมใกล้สอบแล้ว ต้องอ่านหนังสือเตรียมตัวสอบ"
"ก็ได้ ๆ อาทิตย์หน้าก็อาทิตย์หน้า เงินวางอยู่บนโต๊ะที่เดิมนะ"
บาสล้มตัวลงนอนตามเดิม ส่วนผมเดินมาหยิบเงินจำนวนสองหมื่นบาท ที่ใส่ซองสีน้ำตาลไว้เรียบร้อยแล้ว.....เดินออกจากห้องแล้วมุ่งหน้ากลับบ้านอย่างรวดเร็ว
ผมไม่ได้รู้สึกผิดเลยสักนิดที่ทำแบบนี้ ในเมื่อมันได้เงิน แถมได้เงินเยอะกว่าการไปทำงานอย่างอื่นเสียอีก
เด็กเหลือขออย่างผม ที่โดนแม่ทิ้งไปตั้งแต่สามขวบ ส่วนพ่อเมาเหล้าทุกวัน วันไหนเมามากหน่อยก็จะใช้ผมเป็นกระสอบทราย ทั้งทุบตี เตะ ถีบ สารพัดที่จะทำร้ายผม ส่วนแม่เลี้ยง ไม่เคยใส่ใจอะไรผมหรอก วัน ๆ คลุกอยู่ที่วงไพ่ วันไหนเล่นไพ่เสียเงินไปเยอะ ก็จะไล่ผมให้มานั่งขอทาน บอกผมว่าถ้าไม่ทำ ก็ไม่ให้กินข้าว
จนผมเติบโตและเรียนรู้ที่จะหาเงินได้ด้วยตัวเอง ไม่ต้องง้อ คนพวกนี้อีก ผมโกหกบาสมาตลอดว่าผมมีแม่ขายขนมไทย และทุกเช้าผมจะต้องไปช่วยแม่ขายของ โกหกเรื่องตัวเองให้น่าสงสารหน่อย แล้วค่าตัวก็เพิ่มขึ้นเพราะความสงสารมันคือเทคนิคตื้น ๆ แต่ใช้ได้ผลเสมอ
ผมเดินขึ้นสะพานลอย ด้วยใจเป็นสุขกับเงินสองหมื่นบาท ผมตั้งใจจะเก็บเงินให้ได้เยอะ ๆ เยอะพอที่จะเปิดร้านกาแฟ และผมจะได้เลิกอาชีพขายตัว
ปัง!....เสียงปืนนัดหนึ่งดังขึ้น ตอนแรกผมเข้าใจว่าเป็นเสียงประทัด ของคนที่ต้องการเฉลิมฉลองปีใหม่
ปัง!....เสียงปืนดังเป็นนัดที่สอง แล้วเสียงกรีดร้องของผู้คนพลันดังขึ้น ผมยื่นหน้าก้มลงไปดูใต้สะพานลอย เห็นผู้หญิงคนหนึ่งนอนหงายท้องจมกองเลือด
มีชายหน้าตาตื่นวิ่งขึ้นมาบนสะพานลอย และตามมาด้วยชายถือปืน
ชายคนแรกวิ่งผ่านหน้าผมไป ชายถือปืนเล็งไปที่เขา และลั่นไกปืน ปัง!....
ผมสะอึก....รู้สึกร่างกายร้อนผ่าว ก่อนจะค่อย ๆ หนาวเหน็บ และเริ่มชาไปทั้งตัว กลิ่นคาวเลือดโชยเข้าจมูก เลือดแดงฉานวงใหญ่เปรอะเปื้อนอยู่รอบอกข้างซ้ายของผม
........
"นายสรายุทธ ตื่นได้แล้ว" ผมค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเพราะเสียงปลุกของใครบางคน
และผมได้เห็น ชายสวมใส่ชุดราชประแตน เสื้อสีขาว โจงกระเบนสีทอง
"คุณเป็นใครหรือครับ" ผมเอ่ยถามด้วยความงุนงง
"เจ้าตายแล้ว...แต่เจ้ายังมีบุญวาสนาที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ ยังไม่ถึงเวลาที่เจ้าจะได้ไปปรโลก เว้นเสียเจ้าอยากไป"
"ผมเลือกที่จะมีชีวิตอยู่ หรือเลือกที่จะตายได้ด้วยหรือครับ"
ร่างโปร่งใสของผมล่องลอยออกมาจากร่างไร้วิญญาณ ที่อยู่บนเตียงในห้องเก็บศพ
"ใช่ เจ้าเลือกได้ บุญเจ้ายังมี...แต่มีบุญไม่มากพอที่จะกลับไปเป็นคนเดิม หากเจ้าเลือกที่จะกลับมามีชีวิตอีกครั้ง เจ้าจะกลายเป็นคนใหม่ และเจ้าจะลืมทุกคนที่เจ้าเคยรู้จัก...เจ้ายินดีจะให้ข้าคืนชีพให้เจ้าหรือไม่ หรือเลือกที่จะตาย โดยหอบเอาบุญเพียงน้อยนิดติดตัวไปยังปรโลก หากเจ้าเลือกที่จะมีชีวิตอยู่ เจ้าจะยังสามารถสะสมบุญได้อีกมากมาย"
ผมยืนเกาหัวแกรก ๆ มีอะไรแบบนี้ด้วยหรือ คนตายไปแล้ว แต่เลือกที่จะไม่ตายได้ด้วย
"ไม่ต้องงงพ่อหนุ่ม มันเป็นนโยบายใหม่ของท่านยมทูต นโยบายคืนชีพให้คนบุญน้อย นรกรองรับคนทำบาปไว้เยอะ จนไม่มีที่ให้อยู่ ท่านยมทูตจึงคิดว่า หากมนุษย์ผู้ใดตาย แต่ยังพอมีบุญติดตัวอยู่น้อยนิด จะให้โอกาสคืนชีพมามีชีวิตอีกครั้ง แล้วสร้างบุญสร้างกุศลให้เยอะ ๆ จะได้พากันขึ้นสวรรค์ ไม่ต้องมาออเต็มอยู่ที่นรก...ว่าไงพ่อหนุ่ม จะคืนชีพหรือไปปรโลก"
"ที่บอกว่าผมไม่สามารถเป็นคนเดิมได้ จำใครก็ไม่ได้ แล้วผมจะใช้ชีวิตบนโลกยังไงครับ"
"เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วง เราจะทำฐานทะเบียนราษฎร์ให้ใหม่ หลังจากผ่านไปยี่สิบสี่ชั่วโมง"
"หมายความว่าไงครับ"
"หลังจากคืนชีพแล้ว เจ้ายังจะจำตัวเองได้ดีภายในเวลายี่สิบสี่ชั่วโมง...แต่หลังจากนี้เจ้าจะลืมทุกสิ่งอย่างที่เกี่ยวกับสรยุทธ"
มีชีวิตใหม่งั้นหรือ?...คือสิ่งที่ผมโหยหามานาน ผมสะอิดสะเอียนกับการเป็นคู่กับผู้ชายด้วยกันเต็มทีแล้ว เบื่อพ่อและเบื่อแม่เลี้ยงผีพนัน มีเส้นทางใหม่มาให้เลือกเดินเช่นนี้ มีหรือจะไม่เลือก
"ผมเลือกคืนชีพครับ"
"เจ้าได้สิทธิ์นั้น"
วิ๊ง.!! ลำแสงสีขาวพุ่งใส่ตัวผม....
........
ผมตื่นขึ้นมาอีกครั้ง บนสะพานลอย จุดที่ผมนอนตาย มีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ ผม ในมือเธอถือพัด โบกพัดวีให้ผมด้วย
"ตื่นแล้วหรือคะน้อง"
"เกิดอะไรขึ้นหรือคะ" ผมตกใจที่จู่ ๆ พูดคะ ผมก้มลงดูมือ แขน และยกมือลูบศีรษะ สัมผัสได้ว่าผมตัวเองยาวประบ่า
"พี่มีกระจกไหมคะ หนูขอยืมหน่อยคะ"
เธอยื่นกระจกให้ผม และผมก็ได้เห็นสิ่งที่ผมเป็น ผมเกิดใหม่เป็นผู้หญิงหน้าตาพอไปวัดไปวา
"เกิดอะไรขึ้นกับหนูหรือคะ"
ผมเอ่ยถามแล้วยื่นกระจกคืนให้เธอ
"เมื่อกี้ มีคนไล่ยิงกัน หนูเดินมาเจอคนนอนตายอยู่ตรงนี้ละมั้ง หนูเลยเป็นลมไป"
"ขอบคุณค่ะพี่ หนูไม่เป็นไรแล้วค่ะ"
คงเป็นศพผมเองละ ที่นอนอยู่ตรงนั้น ยังมีคราบเลือดติดบนพื้นอยู่เลย
เราทั้งคู่ลุกขึ้นยืน ผมเอ่ยขอบคุณเธออีกครั้งแล้วเอ่ยมาขอตัว รีบเดินผละออกมาอย่างรวดเร็ว
ผมกลับมายังโรงพยาบาล แสดงตัวว่าเป็นญาติสรยุทธ เพื่อที่จะเอากระเป๋าสะพายของผมคืน ผมต้องรีบทำอะไรสักอย่างก่อนที่ ผมจะลืมเรื่องราวของตัวเอง
ผมจดบันทึกเรื่องราวของตัวเองบางส่วนไว้ในสมุด และย้ำเตือนให้ตัวเองทำความดีให้มาก ๆ จากนั้นจึงรีบวิ่งไปที่ตู้ ATM กดโอนเงินเข้าบัญชีพ่อสองแสนบาท ถึงพ่อจะไม่ใช่พ่อที่ดี แต่ยังไงท่านก็เป็นพ่อผม และนี่อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะได้ตอบแทนพระคุณท่าน และกดเงินออกมาให้ตัวเองหนึ่งแสนบาท เพื่อไว้ใช้ตั้งต้นชีวิตใหม่....ผมทิ้งกระเป๋าสะพายลงในถังขยะ
ผมไม่กลับไปที่บ้าน แต่เลือกมาพักที่โรงแรม ขอให้ผ่านพ้นคืนนี้ไปเถอะ เช้าวันใหม่ผมจะลืมทุกอย่าง และเป็นคนใหม่
ปีใหม่ทุกคนต่างตั้งเป้าหมายเริ่มต้นชีวิตใหม่ ผมเองก็เช่นกัน ปีใหม่ผมจะกลายเป็นคนใหม่ เริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างแท้จริง ใครจะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นกับผม...ผมเองยังไม่อยากจะเชื่อเลย คนตายไปแล้ว กลับฟื้นคืนชีพ มันเกินกว่าคำว่าเหลือเชื่อไปไกลเลยละ.....จริงมั้ย?
ขอให้ทุกท่านมีความสุข สุภาพร่างกายแข็งแรง
เงินทองไหลมาเทมาค่ะ คิดหวังสิ่งใดให้ได้สมปรารถนาทุกประการค่ะ 🎉🎉🎉