เบื่อ ท้อ สับสนกับชีวิต

ผมเรียนมหาลัยไม่จบ ออกมาทำงานผมเปลี่ยนงานบ่อยมาก เปลี่ยนได้ 4 งานแล้ว ผมเป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง หงุดหงิด ชวนทะเลาะกับคนอื่น นอนดึก คิดมาก ผมเหมือนเด็กที่ไม่รู้จักโตเลย พ่อแม่ส่งเรียนตลอด พ่อแม่ค่อนข้างมีฐานะ ผมสับสนมาก ไม่รู้จะทำยังไง เพื่อนก็ไม่มี เพื่อนในเฟซบุคก็ลบหมดแล้ว(ติดกัญชา แต่เลิกแล้ว )  ผมไม่ได้อยากอยู่คนเดียวนะ  ไม่รู้เป็นอะไร ตั้งแต่เรียนมหาลัยไม่จบ ชีวิตผมก็เหมือนจะเลือนลางไปเรื่อยๆ เหมือนใช้ชีวิตคนเดียวเลย พ่อกับแม่ แล้วก็คนในครอบครัว ผมรู้สึกเหมือนไม่มีความสุขเวลาอยู่กับครอบครัว ผมเหมือนจะเก็บกดด้วยแหละ พ่อแม่ผมก็คุมชีวิตผม ด่าผมเวลาที่ผมทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ ผมสับสนมากเลย ปีใหม่นี้อยากจะหางานทำแต่ไม่มีเพื่อน อยากจะเรียนต่อ แต่ก็กลัวจะเป็นเหมือนเดิม อยากมีสังคม ไปเที่ยวกับเพื่อน เพราะตอนเด็กๆ ผมทำงานตลอด ผมอยากจะเก็บเงินเรียนต่อเอง แต่ก็กลัวว่าความที่ทำงานคนเดียว มันจะบั่นทอนกำลังใจของผม ผมสงสารพ่อกับแม่ แล้วก็เกลียดตัวเองด้วยที่เป็นแบบนี้ ผมอยากมีครอบครัวดีๆเหมือนคนอื่นๆ ให้คำปรึกษา หรือพูดคุยกับผม  ผมเคยคิดว่าจะเก็บเงินซื้อบ้านไปอยู่คนเดียวด้วย  ผมอยากหาคนที่เข้าใจผม หรือว่าผมควรจะไปเปิดหูเปิดตา ทำงานเกี่ยวกับคนอื่น ค่าอาสา หรือ ทำงานเกี่ยวกับ ดาราตัวประกอบ ผมควรทำงานเกี่ยวกับสังคมน่าจะดีนะ แต่ มันก็มีอะไรต้องซื้อหลายอย่าง เป้าหมายผมเยอะ แต่ทุนมีน้อยมากเลยครับ ผมควรทำอะไรก่อนดี หรือผมควรทำหลายๆอาชีพครับ ถ้าเรื่องขายของ ผมขายไม่เป็นด้วย ไม่ค่อยชอบด้วย แต่ถ้าทำได้ก็ดีนะ ผมเห็นหลายคนทำแล้วได้เงินดี