เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมไปแอบชอบสาวในคณะคนหนึ่ง คิดว่าเขาน่ารักดีเลยสนใจ ผมเป็นคนขี้เขิลนะครับ
ครั้งแรกได้มีโอกาสเดินสวนกัน สบตากัน 1 วิ ผมยิ้มให้ แต่เขาหันหน้าหนีผมเฉยเลย ตอนนั้นแบบว่า....เลย
แล้วมีอยู่วันหนึ่งผมได้บังเอิญไปเจอเขาบนรถเมย์ เลยเดินเขาไปคุยว่า พักอยู่แถวนี้หรอ ปกติกลับทางนี้หรอ คุยกันได้สามสี่ประโยคก็แยกย้ายกันไป
ต่อมาหลังเรียนเสร็จก็ได้มีโอกาสลงลิฟท์ พร้อมเขาบ่อยขึ้นซึ่งผมก็ตั้งใจแระ แต่ด้วยผมเขิลทำตัวไม่ถูก+ไม่กล้า ก็เลยไม่ทักเขาไป บรรยากาสในลิฟท์ก็มาคุกเลย เป็นแบบนี้อยุ่หลายครั้ง
จนวันหนึ่งได้ลงลิฟท์กับเขา เขาก็เข้ามาคุยเรื่องที่ไปเจอบนรถเมย์วันนั้น ก็เลยได้มีโอกาสเดินไปขึ้นรถเมย์ด้วยกัน
หลังจากนั้น ก็มีการเดินสวนกัน ผมยิ้มให้ เขาก็ยิ้มตอบ แต่ดูเหมือนเป็นการยิ้มตามมารยาทยังไงก็ไม่รุ้ และบางครั้งเวลาเดินสวนกันเข้าทำเป็นมองไม่เห็นผมเลยแล้วก็เดินผ่านไป และเหมือนพยายามหลบหน้าผมยังไงไม่รุ้
ขอถามคุณผู้หญิงครับ อาการแบบนี้คืออะไรครับ
ขอถามคุณผู้หญิงหน่อยครับ ถ้ารู้ว่ามีคนมาแอบชอบ จะแสดงอาการกันยังไงครับ
ครั้งแรกได้มีโอกาสเดินสวนกัน สบตากัน 1 วิ ผมยิ้มให้ แต่เขาหันหน้าหนีผมเฉยเลย ตอนนั้นแบบว่า....เลย
แล้วมีอยู่วันหนึ่งผมได้บังเอิญไปเจอเขาบนรถเมย์ เลยเดินเขาไปคุยว่า พักอยู่แถวนี้หรอ ปกติกลับทางนี้หรอ คุยกันได้สามสี่ประโยคก็แยกย้ายกันไป
ต่อมาหลังเรียนเสร็จก็ได้มีโอกาสลงลิฟท์ พร้อมเขาบ่อยขึ้นซึ่งผมก็ตั้งใจแระ แต่ด้วยผมเขิลทำตัวไม่ถูก+ไม่กล้า ก็เลยไม่ทักเขาไป บรรยากาสในลิฟท์ก็มาคุกเลย เป็นแบบนี้อยุ่หลายครั้ง
จนวันหนึ่งได้ลงลิฟท์กับเขา เขาก็เข้ามาคุยเรื่องที่ไปเจอบนรถเมย์วันนั้น ก็เลยได้มีโอกาสเดินไปขึ้นรถเมย์ด้วยกัน
หลังจากนั้น ก็มีการเดินสวนกัน ผมยิ้มให้ เขาก็ยิ้มตอบ แต่ดูเหมือนเป็นการยิ้มตามมารยาทยังไงก็ไม่รุ้ และบางครั้งเวลาเดินสวนกันเข้าทำเป็นมองไม่เห็นผมเลยแล้วก็เดินผ่านไป และเหมือนพยายามหลบหน้าผมยังไงไม่รุ้
ขอถามคุณผู้หญิงครับ อาการแบบนี้คืออะไรครับ