คือเวลาเราไปเที่ยว เราจะไม่ชอบที่จะอยู่เฉยๆที่ห้อง ชอบเดินออกไปคุยกะคนท้องถิ่น เช่นแบบ เราพักบนภูเราก็เดินไปคุย(แบบมีมารยาท)กับแม่ค้า ถามเรื่องสถานที่ ขายดีมั้ย.. อะไรงี้ ไม่ชอบการอยู่เฉยๆกับที่เวลาเที่ยว ชอบการเดินชมบรรยากาศ ถ่ายรูป เดินแยกจากกรุ๊ปปลีกตัวไปหาที่สวยๆบรรยากาศดีๆสำหรับเราคนเดียว //มีคนบอกว่าไปเที่ยวคือเราพักผ่อน เราก็บอกว่านี่คือการเที่ยวของเรา แต่เขาบอกว่าเรา สมาธิสั้น เราก็งงว่ามันแปลกหรือสมาธิสั้น? กับที่เราทำแบบนี้ มันก็คือสไตล์เราที่เราไปเที่ยวแล้วเราเฟรนลี่กับคนท้องที่ไม่ใช่?
เวลาไปเที่ยวไม่ชอบเดินกับคนรู้จักแปลกมั้ย?