เรื่องอยู่ว่า ผมมักจะชอบขอคำปรึกษาคนแฟนเป็นอันดับแรก และเป็นอันดับต้นๆเสมอ เพราะผมอยู่กับแฟนเข้าปีที่2แล้ว เวลาผมเจอหรือประสบปัญหาอะไร ผมจะพูดคุยกับแฟนทุกอย่างเปิดเผลอทุกอย่าง แต่ผมมักจะได้คำตอบแบบไม่ค่อยอยากตอบ ไม่ค่อยอยากให้คำปรึกษาหรือแม้แต่ความเห็นก็ไม่มี ถามไปบางครั้งเงียบใส่ผมจนผมต้องเรียกย้ำเพราะคิดว่าไม่ได้ยิน แต่พอเรียก3รอบ ผมกลับโดนด่ากลับมาว่าจะเรียกอะไรนักหนา แบบตะคอกกลับเหมือนผมเซ้าซี้ ทั้งๆที่เธอทำเมินทำเฉยกับผมเองอะ บางครั้งถามแล้วเหมือนจะปกติ แต่ป่าวเลย กลับเหมือนทะเลาะมากขึ้น ซึ่งผมถามดีๆนะ ถามซอฟมากๆ แต่เหมือนน่าเธอจะขมวดคิ้วแล้วทำเสียงดุอัตโนมัติเอง บางครั้งผมทนไม่ได้จนสวนกลับไปว่า ถามดีๆจะขึ้นเสียงทำน่าทำตาทำไม กลับกลายเป็นทะเลาะเฉย ผมเหนื่อยมากครับ ผมไม่รุ้ว่าต้องรับมือยังไง หลายครั้งผมเลือกที่จะเงียบที่จะไม่ถามอะไรเพราะไม่อยากทะเลาะครับ
เอ่อ ผมลืมบอก แฟนผมเป็นคนปากจัดมาก คือคำพูดที่เจ็บมากจนผมแอบร้องไห้เสมอ
แต่อยู่ด้วยกันตลอด ผมก็มีเผลอถามอะไรไปบ้าง พอรู้ว่าไม่มีคำตอบ ผมก็เลือกที่จะไม่ถามซ้ำแล้วครับ
ผมเริ่มรู้สึกไม่อยากคุยไม่อยากถามแม้แต่จะทำอะไรผมเริ่มไม่อยากเป็นฝ่ายเข้าหาแล้ว
จากแฟนที่คุยทุกเรื่องกลายเป็นแม้แต่จะถามก็ไม่กล้า
เอ่อ ผมลืมบอก แฟนผมเป็นคนปากจัดมาก คือคำพูดที่เจ็บมากจนผมแอบร้องไห้เสมอ
แต่อยู่ด้วยกันตลอด ผมก็มีเผลอถามอะไรไปบ้าง พอรู้ว่าไม่มีคำตอบ ผมก็เลือกที่จะไม่ถามซ้ำแล้วครับ
ผมเริ่มรู้สึกไม่อยากคุยไม่อยากถามแม้แต่จะทำอะไรผมเริ่มไม่อยากเป็นฝ่ายเข้าหาแล้ว