เคยมีทุกอย่างแล้วต้องสูญเสียมันไปขอร้องไห้วันนี้วันนึงนะ

จากที่เล่าไปกระทุ้เเรก เริ่มเมือตอนเย็น มีเรื่องราวเกิดขึ้นกับ ฉันและสามี ฉันขายของปกติเขาก็มา แต่ฉันก็คุยกับชู้นะ เขารับรู้ เพราะเราตนกลงกัตอนเช้า แต่พอมาตอนเย็นกลับไม่เหมือนตอนเช้าสิ เขาก็จับโทรศัพ

ตอนเทอโสด เทอก๊คุยกับฉันดีเหลือเกินนน สนไจกัน เปนห่วง คุยดี คุยตลอดเวลา จนเพื่อนๆแซว ว่าเขาก๊คงมีไจไห้เรา !! ;( ฉันคุยกับไคไม่ได้ ...จะโดนงอน โดนโกรธตลอด !! แต่ฉันก๊ไม่กล้าแม้จะบอกว่า นี่ก๊ไม่ชอบเวลาเ

เรากับเขาใช้ชีวิตคู่มาหลายปี มีลูกเป็นโซ่ทองคล้องใจ บ้านหลังนี้ควรจะเต็มไปด้วยความไว้ใจ แต่วันหนึ่ง…ความเชื่อใจก็เริ่มแตกร้าวเพราะคำว่า “เพื่อน” เพื่อนสาวคนที่หนึ่ง รู้จักกันตั้งแต

สวัสดีค่ะ นี้เป็นกระทู้ที่รู้สึกท้อมากค่ะ ขอระบายเรื่องราวที่ไม่เคยบอกใครที่ไหนก่อนนะคะ เราเป็นโรคซึมเศร้า ด้วยเหตุที่จากการกระทบจิตใจในอดีตตั้งแต่เด็ก บวกกับโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ จุดเริ่มต้นคือตั้งแต

ถ้าหากย้อน เวลา กลับไปได้ ฉันจะไม่ ถ่ายรูปลูก แบบเปิดหน้า เสียใจมาก ที่ถ่ายแบบ เปิดหน้าตา ให้รู้ว่า ลูกฉัน น่ารักจัง พ่อแม่จ๋า ขอร้อง อย่าถ่ายหนู แม่ไม่รู้ สิทธิเด็ก แต่หนหลัง โอ๋ลูกจ๋า จิตใจลูก มันแท

เราเป็นแม่ลูกสองค่ะ ลูกสองคนน่ารัก ยังจำวันที่เขาเกิดมาได้เลย หลังจากเราคลอดลูกคนแรกเราเปลี่ยนไป ขี้โมโหเริ่มโหดร้าย ทั้งๆที่ก่อนแต่งงานเราพูดเพราะ ไม่โกรท ไม่พูดคำหยาบ อาการมาหนักสุดหลังมีลูกคนที่สอง

ก่อนอื่นเลยต้องบอกก่อนเลยว่าเรากับแฟนคบกันมีความสุขมาก แฟนเราเป็นคนนิ่งๆ ดูเย็นชา พูดน้อย เคร่งขรึม เราได้หัวใจเขามาดูแลก็รู้สึกดีใจมาก เฮ้ยคือชนะใจคนแบบนี้อ่ะ แต่เพราะด้วยความที่เขาเป็นนิ่งๆดุๆเลยทำใ

**ต่อจากกระทู้เดิม เกี่ยวกับประวัติศาสตร์คาบูกิ** ถ้าหากเราวิเคราะห์ด้านจิตใจ ของผู้ที่ต้องก้าวขึ้นมาเป็น Kokuho ในวงการคาบูกิ ผ่านมุมมองลึกๆ เราจะพบกับสภาวะที่เรียกว่า “การสูญเสียตัวตนเพื่อแลก

โค้กศาสตร์สามารถแสดงวาจาให้ร้ายกับคนอื่นได้ เหมือนกับที่สังคมโซเชียลชอบทำกัน แต่สิ่งที่ต่างกันก็คือโค้กศาสตร์ไม่จำเป็นต้องพูดจาให้ตัวเองดูดี ไม่จำเป็นต้องหาแสงจากใคร ไม่จำเป็นต้องมีมารยาท และไม่จำเป็น

เรากินไม่ได้ นอนไม่หลับ ไม่นั่งเหม่อลอย ก็ร้องให้ กินข้าวก็กินไม่ลง ไม่อร่อย ไม่รู้สึกหิว ข่มตานอนไม่ได้เลย คิดวนเวียนนึกถึงอยู่แต่ความทรงจำเก่าๆ ทุกๆวันที่เคยอยู่ด้วยกัน สิ่งดีๆ ที่เขาทำให้ มันดีมากๆ