บ้านฉันเรียกดอกโมงเค บ้านเธอเรียกดอกอะไร

ถ้าเปรียบเป็นผู้หญิง เธอก็เป็นสาวชาวป่าที่ฉันเห็นมาตั้งแต่เกิดและจำความได้ ตอนนั้นเธอเป็นแค่ต้นไม้พุ่มเล็ก ๆ เกิดเองโตเองโดยนกเป็นผู้แพร่พันธุ์และน้ำฝนเป็นผู้เลี้ยงดู วงจรชีวิตของเธอทนทานต่อสภาพภูมิอากาศมาก หน้าฝนเธอก็เติบโตแทรกตัวแข่งกับหญ้าและต้นไม้อื่นได้อย่างไม่ย่อท้อ หน้าแล้งขณะที่หญ้าและต้นไม้บางชนิดเหี่ยวเฉาแห้งตาย แต่เธอก็ปรับตัวด้วยการทิ้งใบให้เหลือน้อยลง ประคองตัวเองให้รอดพ้นการขาดน้ำไปได้อย่างเข้มแข็ง ยิ่งไปกว่านั้น แม้เธอถูกตัดให้เหลือแต่ตอเธอก็สามารถแตกกิ่งก้านใหม่ได้อย่างรวดเร็ว เธอเป็นสาวชาวป่าที่สวยและทรหดนางหนึ่งที่ไม่มีใครให้ความสนใจ แต่ฉันยังคงเก็บเธอไว้ให้อยู่ในสวนข้างบ้านของฉันจนวันนี้