เรามีพี่น้องต่างพ่อ 4 คน
- คนแรกเป็นผู้ชาย ซึ่งไม่เคยรู้จักรอก เพราะเคยได้ยินว่าแม่เอาไปขายให้กับเจ้าของร้านทอง เขาก็ไม่ให้แม่ไปเจออีกเลยและย้ายไปไหนแล้วไม่รู้ อายุน่าจะประมาณ 45 แล้ว
- คนที่สองเป็นผู้หญิง ตอนนี้อายุ 40 ต้น ๆ ได้สามีเป็นนักธุรกิจ อยู่ต่างจังหวัดมีลูกแล้ว ชีวิตเขามีความสุขดี ส่งเงินให้แม่บ่อย ๆ
- คนที่สามเป็นผู้ชาย อายุตอนนี้น่าจะ 29 ละ ติดยา ทำงานเช้าชามเย็นชาม
- คนที่สี่ เป็นผู้หญิง ตอนนี้เรียนใกล้จบแล้ว อายุ 22 เป็นคนดีมากสำหรับเรา เป็นคนที่เราชอบมากเพราะเป็นคนเดียวที่ทำให้เรารู้สึกว่ายังมีพี่อยู่
- ส่วนเราคนที่ห้า คนสุดท้อง อายุ 19 กำลังเข้ามหาลัยปีแรก
-----------------------------------------------------------------------
ตั้งแต่จำความได้ คนที่เลี้ยงเราที่เราเรียกว่าแม่ แท้ที่จริงแล้วเป็นพี่สาวของพ่อ ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าเป็นพ่อจริง ๆ ของเราหรือเปล่า เรารู้มาตลอดว่าคนที่เลี้ยงเราถึงแม้จะไม่ใช่แม่เรา เราก็รักมาก เป็นเหมือนทั้งพ่อและแม่ คอยอุ้มชูสนับสนุน เรามีความสุขอยู่ดีกินดีในระดับนึง อยู่มาวันนึงเขาก็ได้พาเราไปเจอผู้หญิงคนนึงที่อยู่ต่างอำเภอ ไกลมาก แล้วก็บอกว่าคนนี้คือแม่ของเรา เขาเดินเข้ามากอดเรา ตอนนั้นเรารู้สึกสับสนและงงมาก แล้วก็แนะนำให้รู้จักพี่ ๆ ของเราทั้งสามคน ตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดอะไรแค่รู้สึกสับสนกับเหตุการณ์ แต่ในความสับสนนั้นเราได้เล่นกับพี่ๆ ระยะเวลา 2 - 3 วัน ทำให้เรารู้สึกไม่โดดเดี่ยวและไม่อยากกลับบ้าน จึงสงสัยว่า ทำไมแม่ถึงบอกว่าผู้หญิงคนนั้นคือแม่เราและอยากจะหาคำตอบ เมื่อกลับไปบ้านเราจึงอยากรู้ความจริง แม่ที่เลี้ยงเราบอกว่าเราโตที่จะต้องรับรู้ความจริง ก็คือคนที่เป็นแม่เราจริง ๆ พอคลอดเราปุ๊บก็ทิ้งเราไว้กับพ่อซึงต่อมาพ่อก็เสียเราไม่รู้จักหน้าตาพ่อด้วยซ้ำ เคยเห็นแต่รูป และ แม่แท้ๆก็เคยเอาลูกชายคนแรกไปขายให้กับเจ้าของร้านทอง และทำแบบนี้กับพี่สาวคนที่ 4 ด้วยกะเอาไปคลอดทิ้งกลางป่าจนมีคนมาเห็น พอเราได้รับรู้เรื่องราวของแม่ที่แท้จริงแล้ว เราก็ยิ่งสับสนกับความรู้สึกตัวเองว่าควรจะดีใจหรือไม่ควรดีใจดีที่ได้รู้ว่าเขาเป็นแม่ของเรา พออยู่ต่อมาเขาเริ่มเข้ามามีตัวตนในชีวิตเรามากขึ้น เรารู้สึกอึดอัด เพราะการมาของเขาแต่ละครั้งจะมาขอเงินคนในครอบครัวเรา อ้างเหตุผลว่ามีปัญหา ตอนเราอยู่ ม.ปลาย เราได้เจอ facebook ของพี่ ๆ เราเลยเข้าไปดู ทั้งสามคนเขาดูมีความสขุมาก ที่ได้อยู่กับแม่ จนเรามีความรู้สึกว่า ทำไมเราไม่ได้อยู่กับแม่ ทำไมแม่ต้องทิ้งเรา เราก็พยายามไม่สนใจเขาเหล่านั้น เราตั้งใจเรียนเพื่อจะได้สอบเข้ามหาวิทยาลัย และจะใช้ชีวิตในแบบของเรา พี่สาวคนที่ 4 ก็พยายามติดต่อเราคุยกับเรา จนเราเริ่มรู้สึกว่าเรายังมีพี่อยู่และได้นัดเจอกันไปเที่ยวด้วยกันบ้างแต่เราก็ไม่เคยถามถึงแม่เลย เพราะเรายังมีความรู้สึกอิจฉาและอาจจะยอมรับไม่ได้ถ้าเขาพูดเรื่องแม่ขึ้นมา จนมีวันนึงก็ได้มีคนโทรมา ซึ่งเป็นแม่ที่แท้จริงของเรา โทรมายืมเงิน บอกว่ามีปัญหาที่บ้านสารพัด เราก็เงียบไม่ตอบใด ๆ แล้วเขาก็ส่งเลขบัญชีมา บอกว่าเดือดร้อนต้องการใช้เงิน ไม่รู้จะไปหายืมที่ไหน 30,000 บาท เราก็เลยโอนเงินเก็บของเราให้ไป เราก็ไม่หวังว่าจะได้คืนหรอก แต่แม่ได้เคยได้เลี้ยงเราแม้แต่วันเดียว ยังทำไมจะต้องมาให้เราทำอะไรแบบนี้ให้ เราไม่ได้บอกพี่ ๆ ของเรา จนเมื่อสองสามวันมานี่เราได้คุยกับพี่คนที่ 4 อีกครั้ง เพราะเขาโพสต์ใน facebook เลยถามถึงปัญหาเขาบอกว่าแม่เอาเงินในออมสินเขาไปเขารู้สึกเสียใจ พยายามดิ้นรนเอาชีวิตรอดมาตลอดเหมือนกัน พอคุยๆไปเราก็ได้ตกตะกอนขึ้นมาว่า เราเป็นคนที่โชคดีที่สุดในหมู่พี่น้อง ที่ไม่เคยต้องลำบากอะไรเลย มีคนเลี้ยงเป็นอย่างดี ส่งเสียให้เรียนหนังสือ ไม่เคยได้ลำบากเหมือนพวกพี่ ๆ เราจึงอยากจะช่วยเหลือพี่ ๆ ของเราบ้างแต่เป็นการช่วยทางอ้อม เพราะเรารู้ว่าพี่คนที่ 4 ต้องลำบากส่งตัวเองเรียน โดยที่แม่ก็ไม่มีเงินจะให้ แต่เราติดตรงที่เรื่องของแม่นี่แหละ คือเราต้องตอบแทนบุณคุณของแกมากน้อยเพียงใดจึงจะพอ อยากตัดขาดแม่ แต่ไม่อยากตัดขาดพี่