เเม่เหนื่อยเราก็เหนื่อยเป็นนะ

สวัสดีค่ะอันนี้มาระบายให้ฟังนะคะข้อความทั้งหมดนี้เเล้วเเต่ึนจะคิดเลย คือเราอายุ14 เเล้วเป็นผู้หญิงมีน้องชาย1คนคือเราอ่ะ เราไม่เข้าใจเเม่เว้ยเเล้วเเม่พูดว่าทุกคนไม่เข้าใจเเม่เเม่เหนื่อยนะที่ต้องตื่นเช้าต้องให้กุตายก่อนไหมพวกถึงนึกถึงกูเเล้วเเต่ก็บ่นเเล้วคือเราควรทำไงอ่ะคือเเบบเราก็ท้อเป็นนะเว้ยเราก็อยากตายไม่ต่างจากเเม่เท่าไรอ่ะเเม่คิดว่าเเม่เป็นคนเดียวหรอคือเราก็อดทนมามากเเล้วนะไหนเรื่องการเรียนไหนเรื่องครอบครัวคือเรื่องการเรียนไม่เท่าไรเเต่เรื่องครอบครัวอ่ะครอบครัวควรเป็นเซฟโซนให้กันเละกันไม่ใช่หรอ...เเม่บอกอย่างงี้ควรทำไงต่อดีคือก่อนเเม่จะบ่นอันนี้เราไม่รู้ใครผิดใครถูกเราว่าส่วนมากทุกคนน่าจะให้เเม่ถูกเละเราเเค่อยากระบายเฉยๆ ตอนเเรกเรานั่งเล่นเกมอยู่ประมาณสองทุ่มครึ่งเว้ยเเม่ก็นอนดูซีรีย์อยู่เเล้วเเม่ใช้เราเหยียบขาเเล้วเราก็เหยียบให้พอสามทุ่มพอเราเหยียบเสร็จเเม่ก็บอกว่าปิดไฟนอนเเล้วเเบบ..คือเราอยากเล่นเกมอ่ะเเต่เเม่พูดเเบบนั้นเราหมดอารมณ์ที่จะเล่นเกมเลยเเล้วเราก้บอกว่าปกติหนูนอน4ทุ่มเเล้วตื่น6โมงเเม่ก็ด่าว่าตื่นได้หรอกว่าจะลุกนี้นลุกนี้เเ้วเราก็เล่นต่อไม่ถึง1นาทีเราก็อยากเปิดเพลงฟังเเล้วเเม่ก็บอกว่าเเม่จะนอนเราเลยไม่เปิดเเล้วเราก็ขอโทษเเม่เเล้วเเม่ก็ว่าอย่างด้านบนที่เราพิมเลย