ก่อนอื่นผมขอขอบคุณทุกท่านที่เขามาร่วมอ่านและตอบนะครับ เรื่องที่จะปรึกษาเป็นเรื่องจริงที่เกิดกับผมครับอาจไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับบางท่านแต่สำหรับผม ผมไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกนี้อย่างไร ไม่รู้ว่าจะต้องตัดสินใจอย่างไรต่อไปครับ มันมีผลกระทบต่อจิตใจทำให้ไม่สามารถจัดการเรื่องอื่นได้ดีพอครับ
(ขอแทนแฟนว่าพี่นะครับ) ผมอายุน้อยกว่าแฟน 20 ปีครับ ทั้งคู่ไม่ได้เปิดเผยให้ใครรู้แม้แต่เพื่อน ๆ และที่บ้านก็ตาม ก็ด้วยที่ผ่าน ๆ มาไม่เคยมีใครรู้และด้วยหน้าที่การงานครับเป็นเหตุผลหลัก โดยเมื่อ 2-3 ปีก่อนผมเพิ่งเข้ามาทำงานใหม่ แล้วมีการจัดประชุมขึ้นผมและเขาก็ได้เจอกันโดยบอกตรง ๆ ว่าชอบเขามากตั้งแต่แรกเห็นแล้ว แต่ก็ไม่ได้ทักทายใด ๆ นะครับ เพราะอยู่คนละหน่วยงานย่อย จนมาเมื่อประมาณกลางปีนี้ผมเลิกกับแฟนเก่าเนื่องจากจับได้ว่าไปแอบมีอะไรกับคนอื่นครับ นับจากวันที่เลิกกับแฟนเก่า 1 อาทิตย์พอดีแฟนคนนี้ก็แอดเฟสบุคมาและทักแชทมา โดยผมก็ยินดีรับและคุยเพราะชอบพี่เขาเป็นทุนเดิมอยู่แล้วครับ จนประมาณ 1 เดือนก็ตกลงเป็นแฟนกันครับ (เหตุที่ตัดใจจากแฟนเก่าได้เร็วเพราะมันเป็นปัญหามาระยะหนึ่งแล้วพอถึงฟางเส้นสุดท้ายเลยทำใจได้เร็วครับ) จากนั้นผมและแฟนก็เจอกันบ่อย ๆ ครับ ช่วงโควิดพอดีเลยมีเวลาพอสมควรครับ ซึ่งที่ทำงานเขามีบ้านพักให้ดังนั้นผมจึงเป็นฝ่ายไปหา และอีก 1 เดือนถัดมาผมก็ไปเรียนต่อปริญญาโทที่ต่างจังหวัดครับ เป็นว่ามีเวลาเจอกันมากขึ้นครับ ผมเลยมาหาแฟนอยู่บ่อย ๆ ตลอดระยะเวลา 6-7 เดือนมานี้ผมมีความสุขมากกกกก เพราะเขาเป็นคนที่เราชอบอยู่แล้วและได้เป็นแฟนกันอีกมันยิ่งกว่าฝันอีก แต่ในขณะเดียวกันผมก็ระแวงแฟนอยู่ตลอดอาจด้วย 1)ผมเคยโดยแฟนนอกใจมาก่อน 2)แฟนเป็นคนที่หน้าที่การงานดี 3)รูปร่างหน้าตาผมมองว่าหล่อครับ ใครเห็นก็ชอบแหละครับ 4)เขาบอกว่าไม่เคยมีแฟนมาก่อน ซึ่งผมก็บอกตลอดว่าไม่โอเคกับการนอกใจ
จนกระทั่งเมื่อ 3 สัปดาห์ที่แล้วผมก็กลับมาเรียน ด้วยความไม่ไว้ใจ(ต้องขอโทษ ณ ที่ผมทำนิสัยแบบนี้) ผมแอบเข้าไลน์ของแฟนที่คอมผมดู แล้วบังเอิญปรากฏว่าตอนเย็นของอีก 2 วันที่ผมกลับมาเรียนมีคนทักแชทมา นัดกันไปโรงแรม แต่สุดท้ายเขาไปเจอกันที่ปั๊มน้ำมันนะครับ คือผมก็ไม่ได้ read ก่อนนะครับ ระหว่างที่นัดกันผมก็โทรไปหาแฟนด้วยความใจเต้นมาก ๆ คิดว่าจะหยุดยั้งได้แต่ผมไม่ได้บอกนะว่าเห็นอะไร แฟนก็เฉไฉว่าจะเข้าที่แปบนึงคนอยู่เยอะ ผมก็เลยรอดูต่อไป จนแฟนก็โทรมาผมก็เลยเกือบเชื่อว่าไปทำงานจริง แต่พอคุยวางสายปุ๊บไลน์คนนั้นเด้งมาถามมาเลยประมาณว่า โอเคมั้ย (และอีกหลายประโยคครับ) ผมเลยโทรไปเค้น(ไม่บอกว่ารู้แล้ว) แฟนถึงยอมรับมาไปเจอกันมาแต่ไม่ได้มีอะไรคุยกันเฉย ๆ เคยมีแต่ไม่ได้มีแล้ว ผมก็ฟูมฟายมากเพราะรักเขาจริง ๆ เลยเสียใจสุด ๆ (ทั้ง ๆ ที่ผมรู้หมดแล้ว) จนเคลียร์กันได้ผมก็ยังคาใจเพราะรู้หมดแล้ว ณ ตอนนี้เขาลบแชทหมดแล้ว จนอีก 2 วันถัดมาผมเลยลงมาเคลียร์ความอัดอั้นเพราะอยากคุยต่อหน้า จนเขาก็รับว่ามี oral sex (เขายังไม่รู้ว่าผมรู้ได้ไง ก็อาจสงสัยแต่ไม่กล้าถาม) สรุปคือโกหก 3 ชั้นครับ
จากเหตุการณ์นี้ผมเสียความเชื่อใจจาก 99% เหลือต่ำมากกกกกก ยังรักเขาอยู่นะครับ แต่แผลที่เกิดมันรู้สึกลึกมาก บาดใจเรามากแค่ภาพแชทนั่นแวปมาก็รู้สึกดาวน์แล้วครับ โดยทุกวันนี้ก็ยังคบกันต่อโดยบอกแฟนว่าอย่าลบแชทใด ๆ ถ้าบริสุทธิ์ใจ แต่ ณ วันนี้ก็ยังคงลบเหมือนเดิมครับสำหรับคนเก่าที่แฟนน่าจะเคยมีอะไรกัน คือ ผมก็อ่านข้อความครับไม่ได้มีอะไร เป็นไปในทางเฉยๆ เช่น มีคนทักมาก็ ครับ อย่างเดียว จนวันก่อนก็มี ผช.ส่งรูปโป๊ของเขามาให้แฟน แฟนก็เกือบจะคุยแล้ว คงนึกถึงผมมั้งหรืออะไรไม่รู้ดลใจให้ไม่อะไรกับ ผช. คนนั้นครับ แฟนก็บลอคไปครับ จากเหตุการณ์นี้จึงไปส่องดูแชทเก่า ๆ ก่อนที่เขาจะแอดเฟสผมมานะครับ (เฟสบุค) ปรากฎว่ามีทั้งเขาแอดมาและแอดเขาไปเยอะมากครับประมาณ 10-20 คนโน่นครับ ก็คุยกะ one night stand แหละครับส่วนช่วงที่เริ่มคบกันก็ไม่เห็นแชทไม่รู้ว่ามีแต่ลบหรือไม่มีก็ไม่รู้ได้ เขาพูดก็ไม่อยากจะเชื่อแล้ว (ในย่อหน้านี้แฟนไม่รู้นะครับว่าผมรู้เห็นหมดแล้ว)... จบครับ
ประเด็นคือ อาจด้วยผมรู้มากไปมั้ยหรืออะไร ผมรู้สึกรักเขามากมีแต่ความหวังดี ความห่วงใย ซื่อสัตย์ต่อแฟน สรุปก็คือ ยังรักมากแต่ในขณะเดียวกันสิ่งที่เจอมันลืมไม่ได้ มันเจ็บทุกครั้งที่นึกถึงแฟน แล้วความรู้สึกทุกข์ใจนี้มันกัดกินจนไม่มีสมาธิทำอะไรเลยครับ อยากจะโฟกัสเรื่องเรียนต่อมาก ๆ ๆ ๆ กว่านี้ แต่เรื่องนี้ก็รบกวนจิตใจตลอด แฟนก็รับปากและสัญญาว่าจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีกแล้วต่อไป
ได้ยินมาเยอะว่าความรัก ช-ช ไม่ยั่งยืน แต่โดยส่วนตัวผมยังเชื่อมั่นว่าไม่เกี่ยวกับเพศและผมก็ตั้งใจมาก ๆ สำหรับครั้งนี้ ผมตั้งใจเรียน ตั้งใจทำงาน และอยากตั้งใจเรื่องความรักให้ดี แต่ก็เริ่มกลัวว่าจะเป็นแบบนี้จริง ๆ
สรุปประเด็นคำถามครับ :
1) ผมยังรักและอยากคบต่อ ผมควรจัดการความรู้สึกไม่เชื่อใจนี้อย่างไรดีครับ เพราะมันมีอิทธิพลต่อเรื่องเรียน คือ ไม่มีสมาธิ คิดตลอดว่าคุยกับใครหรือป่าว เวลาที่ไม่ได้คุยกัน ?
2) ควรเลิกดีมั้ย เพราะผมก็ไม่รู้ว่าสิ่งใดจะสามารถทำให้ผมเลิกนึกถึงเหตุการณ์แย่ ๆ ที่เกิดขึ้นได้ ?
3) ขอคำแนะนำครับ ผมรู้สึกแย่มากครับ
ปล. สุดท้ายนี้ที่ผมมาตั้งกระทู้ถามเพราะผมไม่สามารถปรึกษาใครที่รู้จักได้จริง ๆ ครับ ขอบคุณครับที่เข้าใจและเห็นใจผม
[ช/ช] จะเชื่อใจแฟนอีกครั้งได้อย่างไร เมื่อเขาเคยนอกกาย?
(ขอแทนแฟนว่าพี่นะครับ) ผมอายุน้อยกว่าแฟน 20 ปีครับ ทั้งคู่ไม่ได้เปิดเผยให้ใครรู้แม้แต่เพื่อน ๆ และที่บ้านก็ตาม ก็ด้วยที่ผ่าน ๆ มาไม่เคยมีใครรู้และด้วยหน้าที่การงานครับเป็นเหตุผลหลัก โดยเมื่อ 2-3 ปีก่อนผมเพิ่งเข้ามาทำงานใหม่ แล้วมีการจัดประชุมขึ้นผมและเขาก็ได้เจอกันโดยบอกตรง ๆ ว่าชอบเขามากตั้งแต่แรกเห็นแล้ว แต่ก็ไม่ได้ทักทายใด ๆ นะครับ เพราะอยู่คนละหน่วยงานย่อย จนมาเมื่อประมาณกลางปีนี้ผมเลิกกับแฟนเก่าเนื่องจากจับได้ว่าไปแอบมีอะไรกับคนอื่นครับ นับจากวันที่เลิกกับแฟนเก่า 1 อาทิตย์พอดีแฟนคนนี้ก็แอดเฟสบุคมาและทักแชทมา โดยผมก็ยินดีรับและคุยเพราะชอบพี่เขาเป็นทุนเดิมอยู่แล้วครับ จนประมาณ 1 เดือนก็ตกลงเป็นแฟนกันครับ (เหตุที่ตัดใจจากแฟนเก่าได้เร็วเพราะมันเป็นปัญหามาระยะหนึ่งแล้วพอถึงฟางเส้นสุดท้ายเลยทำใจได้เร็วครับ) จากนั้นผมและแฟนก็เจอกันบ่อย ๆ ครับ ช่วงโควิดพอดีเลยมีเวลาพอสมควรครับ ซึ่งที่ทำงานเขามีบ้านพักให้ดังนั้นผมจึงเป็นฝ่ายไปหา และอีก 1 เดือนถัดมาผมก็ไปเรียนต่อปริญญาโทที่ต่างจังหวัดครับ เป็นว่ามีเวลาเจอกันมากขึ้นครับ ผมเลยมาหาแฟนอยู่บ่อย ๆ ตลอดระยะเวลา 6-7 เดือนมานี้ผมมีความสุขมากกกกก เพราะเขาเป็นคนที่เราชอบอยู่แล้วและได้เป็นแฟนกันอีกมันยิ่งกว่าฝันอีก แต่ในขณะเดียวกันผมก็ระแวงแฟนอยู่ตลอดอาจด้วย 1)ผมเคยโดยแฟนนอกใจมาก่อน 2)แฟนเป็นคนที่หน้าที่การงานดี 3)รูปร่างหน้าตาผมมองว่าหล่อครับ ใครเห็นก็ชอบแหละครับ 4)เขาบอกว่าไม่เคยมีแฟนมาก่อน ซึ่งผมก็บอกตลอดว่าไม่โอเคกับการนอกใจ
จนกระทั่งเมื่อ 3 สัปดาห์ที่แล้วผมก็กลับมาเรียน ด้วยความไม่ไว้ใจ(ต้องขอโทษ ณ ที่ผมทำนิสัยแบบนี้) ผมแอบเข้าไลน์ของแฟนที่คอมผมดู แล้วบังเอิญปรากฏว่าตอนเย็นของอีก 2 วันที่ผมกลับมาเรียนมีคนทักแชทมา นัดกันไปโรงแรม แต่สุดท้ายเขาไปเจอกันที่ปั๊มน้ำมันนะครับ คือผมก็ไม่ได้ read ก่อนนะครับ ระหว่างที่นัดกันผมก็โทรไปหาแฟนด้วยความใจเต้นมาก ๆ คิดว่าจะหยุดยั้งได้แต่ผมไม่ได้บอกนะว่าเห็นอะไร แฟนก็เฉไฉว่าจะเข้าที่แปบนึงคนอยู่เยอะ ผมก็เลยรอดูต่อไป จนแฟนก็โทรมาผมก็เลยเกือบเชื่อว่าไปทำงานจริง แต่พอคุยวางสายปุ๊บไลน์คนนั้นเด้งมาถามมาเลยประมาณว่า โอเคมั้ย (และอีกหลายประโยคครับ) ผมเลยโทรไปเค้น(ไม่บอกว่ารู้แล้ว) แฟนถึงยอมรับมาไปเจอกันมาแต่ไม่ได้มีอะไรคุยกันเฉย ๆ เคยมีแต่ไม่ได้มีแล้ว ผมก็ฟูมฟายมากเพราะรักเขาจริง ๆ เลยเสียใจสุด ๆ (ทั้ง ๆ ที่ผมรู้หมดแล้ว) จนเคลียร์กันได้ผมก็ยังคาใจเพราะรู้หมดแล้ว ณ ตอนนี้เขาลบแชทหมดแล้ว จนอีก 2 วันถัดมาผมเลยลงมาเคลียร์ความอัดอั้นเพราะอยากคุยต่อหน้า จนเขาก็รับว่ามี oral sex (เขายังไม่รู้ว่าผมรู้ได้ไง ก็อาจสงสัยแต่ไม่กล้าถาม) สรุปคือโกหก 3 ชั้นครับ
จากเหตุการณ์นี้ผมเสียความเชื่อใจจาก 99% เหลือต่ำมากกกกกก ยังรักเขาอยู่นะครับ แต่แผลที่เกิดมันรู้สึกลึกมาก บาดใจเรามากแค่ภาพแชทนั่นแวปมาก็รู้สึกดาวน์แล้วครับ โดยทุกวันนี้ก็ยังคบกันต่อโดยบอกแฟนว่าอย่าลบแชทใด ๆ ถ้าบริสุทธิ์ใจ แต่ ณ วันนี้ก็ยังคงลบเหมือนเดิมครับสำหรับคนเก่าที่แฟนน่าจะเคยมีอะไรกัน คือ ผมก็อ่านข้อความครับไม่ได้มีอะไร เป็นไปในทางเฉยๆ เช่น มีคนทักมาก็ ครับ อย่างเดียว จนวันก่อนก็มี ผช.ส่งรูปโป๊ของเขามาให้แฟน แฟนก็เกือบจะคุยแล้ว คงนึกถึงผมมั้งหรืออะไรไม่รู้ดลใจให้ไม่อะไรกับ ผช. คนนั้นครับ แฟนก็บลอคไปครับ จากเหตุการณ์นี้จึงไปส่องดูแชทเก่า ๆ ก่อนที่เขาจะแอดเฟสผมมานะครับ (เฟสบุค) ปรากฎว่ามีทั้งเขาแอดมาและแอดเขาไปเยอะมากครับประมาณ 10-20 คนโน่นครับ ก็คุยกะ one night stand แหละครับส่วนช่วงที่เริ่มคบกันก็ไม่เห็นแชทไม่รู้ว่ามีแต่ลบหรือไม่มีก็ไม่รู้ได้ เขาพูดก็ไม่อยากจะเชื่อแล้ว (ในย่อหน้านี้แฟนไม่รู้นะครับว่าผมรู้เห็นหมดแล้ว)... จบครับ
ประเด็นคือ อาจด้วยผมรู้มากไปมั้ยหรืออะไร ผมรู้สึกรักเขามากมีแต่ความหวังดี ความห่วงใย ซื่อสัตย์ต่อแฟน สรุปก็คือ ยังรักมากแต่ในขณะเดียวกันสิ่งที่เจอมันลืมไม่ได้ มันเจ็บทุกครั้งที่นึกถึงแฟน แล้วความรู้สึกทุกข์ใจนี้มันกัดกินจนไม่มีสมาธิทำอะไรเลยครับ อยากจะโฟกัสเรื่องเรียนต่อมาก ๆ ๆ ๆ กว่านี้ แต่เรื่องนี้ก็รบกวนจิตใจตลอด แฟนก็รับปากและสัญญาว่าจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีกแล้วต่อไป
ได้ยินมาเยอะว่าความรัก ช-ช ไม่ยั่งยืน แต่โดยส่วนตัวผมยังเชื่อมั่นว่าไม่เกี่ยวกับเพศและผมก็ตั้งใจมาก ๆ สำหรับครั้งนี้ ผมตั้งใจเรียน ตั้งใจทำงาน และอยากตั้งใจเรื่องความรักให้ดี แต่ก็เริ่มกลัวว่าจะเป็นแบบนี้จริง ๆ
สรุปประเด็นคำถามครับ :
1) ผมยังรักและอยากคบต่อ ผมควรจัดการความรู้สึกไม่เชื่อใจนี้อย่างไรดีครับ เพราะมันมีอิทธิพลต่อเรื่องเรียน คือ ไม่มีสมาธิ คิดตลอดว่าคุยกับใครหรือป่าว เวลาที่ไม่ได้คุยกัน ?
2) ควรเลิกดีมั้ย เพราะผมก็ไม่รู้ว่าสิ่งใดจะสามารถทำให้ผมเลิกนึกถึงเหตุการณ์แย่ ๆ ที่เกิดขึ้นได้ ?
3) ขอคำแนะนำครับ ผมรู้สึกแย่มากครับ
ปล. สุดท้ายนี้ที่ผมมาตั้งกระทู้ถามเพราะผมไม่สามารถปรึกษาใครที่รู้จักได้จริง ๆ ครับ ขอบคุณครับที่เข้าใจและเห็นใจผม