ผมเป็นคนที่พูดเยอะมาก แต่พูดไม่เก่ง ตอนช่วงประถมเพื่อนผม เยอะมาก แทบจะรู้จักทั้ง รร ผมเรียนสองที่ด้วย
เรียนเอกชนถึง ป.4 แล้วย้ายมาเรียน รร วัด
ผมไปร้านเกมก็รู้จักหลายๆคน ไปหลายร้านมาก คิดถึงช่วงเวลานั้นมาก
พอขึ้นมอต้น มันคือจุดเปลี่ยนหลายๆอย่าง ผมโดนสารพัดการรังแก คือช่วงมอต้นคือหนักมาก
พอขึ้นมอปลาย ก็กลายเป็นคน ไม่พูดกับใคร เพื่อนน้อย ปิดกั้นตัวเอง แต่ ก็ไม่เจอรังแกอีกแล้วนะ มีแค่ตอนมอต้นเท่านั้น
มันทำให้ความอดทนผมตํ่าขึ้น คิดเรื่องคุยกับคนอื่นไม่ออก หลายอย่างๆ
แต่ตอนนี้ผมเริ่มปรับตัวแล้วล่ะ แต่ก็ยังกลับเป็นคนเดิมไม่ได้
ผมดูเรื่อง home sweet แล้วนึกถึงตัวเองเลย คล้ายกันมาก แต่ไม่หนักขนาดเลือดไหลปางตายแบบนั้นนะ
มีใครเป็นบ้างครับ
จากคนร่าเริง เพื่อนเยอะ กลายเป็น คนมืดมน เพื่อนน้อย ใครเป็นบ้างครับ
เรียนเอกชนถึง ป.4 แล้วย้ายมาเรียน รร วัด
ผมไปร้านเกมก็รู้จักหลายๆคน ไปหลายร้านมาก คิดถึงช่วงเวลานั้นมาก
พอขึ้นมอต้น มันคือจุดเปลี่ยนหลายๆอย่าง ผมโดนสารพัดการรังแก คือช่วงมอต้นคือหนักมาก
พอขึ้นมอปลาย ก็กลายเป็นคน ไม่พูดกับใคร เพื่อนน้อย ปิดกั้นตัวเอง แต่ ก็ไม่เจอรังแกอีกแล้วนะ มีแค่ตอนมอต้นเท่านั้น
มันทำให้ความอดทนผมตํ่าขึ้น คิดเรื่องคุยกับคนอื่นไม่ออก หลายอย่างๆ
แต่ตอนนี้ผมเริ่มปรับตัวแล้วล่ะ แต่ก็ยังกลับเป็นคนเดิมไม่ได้
ผมดูเรื่อง home sweet แล้วนึกถึงตัวเองเลย คล้ายกันมาก แต่ไม่หนักขนาดเลือดไหลปางตายแบบนั้นนะ
มีใครเป็นบ้างครับ