...

ยามค่ำคืนดึกสงัดไร้เสียง
มีเพียงหมอกเยือกเย็นแลไอหนาว
ดวงดาราเปล่งแสงกระพริบพราว
สุกสกาวแวววาวสดใส
 
  
เจ้าจันทราส่องแสงนวลผ่อง
นวลละอองเปล่งรัศมีสว่างไสว
เคล้าคลอโลมเลียลมหนาวหรือไร
หรือหยอกล้อแสงไฟรายทาง
 
 
หมอกเย็นเคลื่อนคล้อยลอยต่ำ
จากฑิฆัมพรสูงสู่พิภพกว้าง
แลล่องลอยสัมผัสผิวนวลนาง
ร่างบอบบางหนาวสะท้านจับใจ
 
  
โอ้ลมหนาวพัดผ่านสัมผัสผิว
กายสั่นพริ้วกอดกระชับสั่นไหว
อิงแอบแนบชิดยอดยาใจ
จวบจนแสงรำไพไล่ราตรี

*********